پایان نسل ژنرال‌ها در اسرائیل

برگردان: ابومهدی
بی تردید ژنرال آریل شارون، جانشینی در رژیم صهیونیستی ندارد و پسران او (عموری و جلماد) از جرگه سیاست به دور هستند و خصوصاً عموری فرزند ارشد او) در دادگاه پرونده قطوری از تخلفات مالی دارد. در واقع خانواده شارون که از سال 1908 از یوگسلاوی به فلسطین اشغالی آمدند، از هم پاشیده است و با مرگ شارون رویاهای پدرش «سامول شارون» که رهبر حرکت جوانان صهیونیست بود نقش برآب می شود.
ژنرال شارون آخرین حلقه از سلسله ژنرال های اسرائیلی است. عمیر پیرتز، رهبر جدید حزب کار از هستدروت برخاسته است وایهود اولمرت، جانشین موقت شارون هم وکیل است. سیلوان شالوم و بنیامین نتانیاهو و حتی شیمون پرز هم صبغه غیرنظامی دارند.
شارون نخستین ژنرال اسرائیلی بود که یک پایتخت عربی (بیروت) را اشغال کرد. پیش از او اسحاق رابین وموشه دایان «بیت المقدس» را فتح کرده بودند و به آنان پادشاه اسرائیل لقب داده بودند، اما جنایات صبرا وشتیلا لکه ننگی بر پیشانی شارون افکند که حتی رهبری مقتدرانه لیکود و منصب نخست وزیری در سال 2000 این لکه ننگ را نزدود.
شارون در سال 1928 در روستای «کفر ملال» در فلسطین زاده شد، از این رو شارون از نسل صابرا (یهودیان متولد فلسطین) محسوب می شود. بعید است شارون خصلت های ددمنشانه و جنایت آمیز خود را از پدرش که یک چهره دانشگاهی بوده است به ارث برده باشد، بلکه گفته می شود شارون وارث خصلت های مادرش است که زمانی در یک نزاع ساده همسایگی دست به سلاح برد
شارون در تل آویو شروع به تحصیل کرد و سپس وارد مدرسه کشاورزی شد و مدتی هم در مدارس دینی تحصیل کرد. اما هیچ کس به تدین شارون شهادت نداده است
شارون پیش از تشکیل رژیم اسرائیل در سال 1948 به سازمان گدناع و سپس به هاگانا پیوست که یک سازمان تروریستی مخوف بود. در جنگ «لطرون» علیه فلسطینی ها شرکت جست و مجروح شد. از آن پس شارون شهرت نظامی یافت و بدون آنکه وارد دانشکده نظامی شود درجه افسری گرفت در سال 1957 به مدرسه ستاد در انگلیس رفت و مدتی هم در دانشگاه عبری به تحصیل در رشته تاریخ مشرق زمین پرداخت.
در سال 1953 رهبری یک گروه تروریستی را برعهده گرفت و به یکی از روستاهای غزه حمله برد و پس از آن جنایت روستای «قبیه» را مرتکب شد که طی آن پنجاه خانه را بر سر اهالی آن ویران کرده و 69 فلسطینی بی گناه را به قتل رسانید.
نقطه اوج جنایات شارون در کشتار صبرا وشتیلا در سال 1982 خلاصه می شود که در منصب وزارت دفاع اسرائیل دستور حمله به پناهجویان فلسطینی را در این اردوگاه در بیروت صادر کرد.
ورود غیرمترقبه او به مسجدالاقصی در سال 2000 موجب برافروخته شدن انتفاضه مسجدالاقصی گردید و از آن پس حملات خشونت باری را علیه فلسطینیان سامان داد. جمله مشهور شارون در اوج جنایات انتفاضه مسجدالاقصی این بود: «اسرائیل از رحم جنگ زاده شده و باید شیر جنگ را بخورد تا رشد کند، از این رو صلح برای اسرائیل به مثابه مرگ است»
با این حال شارون در اواخر عمر به سازش روی آورد، آیا او واقعاً تغییر یافته بود؟ شارون که قائل به هیچ حقی برای فلسطینیان نبود در اواخر ریاست خود از باریکه غزه عقب نشینی کرد. اما علی رغم تغییر در مواضع شارون، او همچنان یک صهیونیست واقعی باقی ماند که جز منافع یهود و دولت عبری و امنیت آن چیزی در سر نمی پروراند. شارون رفت بدون آنکه آرمان های پدرش را تحقق بخشد و بدون آنکه برای فرزندانش میراثی بر جای بگذارد. با این حال شارون به عنوان شخصیتی بی بدیل در تاریخ اسرائیل باقی خواهد ماند، شخصیتی که تنها با خونریزی و جنایت و توسعه طلبی شناخته می شود.