بازگشت به خانه اول

رضا فاطمی
در نخستین روزهای آبان ماه، استفساریه ماده 28 قانون شوراهای اسلامی شهر و روستا در کمیسیون امنیت ملی مجلس به تصویب رسید تا در صحن علنی، نمایندگان درباره این سوال که آیا عضویت در شوراهای اسلامی شغل محسوب می شود یا خیر، نظر خود را اعلام نمایند.
در هفته ای که گذشت، با اکثریت آرای نمایندگان مجلس، عضویت در شورای شهر از جمله مشاغل رسمی به حساب آمد تا در صورت تصویب آن در شورای نگهبان، آقایان مهدی چمران و مسعود زریبافان به عنوان مشاوران رئیس جمهور و خانم نسترن سلطان خواه به عنوان رئیس مرکز مشارکت امور زنان که عضویت شورای شهر تهران را هم برعهده دارند، به همراه دکتر زاهدی که ریاست شورای شهر کرمان و همچنین مسئولیت وزارت آموزش عالی را برعهده دارد، 10 روز فرصت خواهند داشت تا از میان عضویت در شورای شهر یا مشاغل جدید یکی را انتخاب نمایند.
این مصوبه دیرهنگام در حالی از تصویب مجلس گذشت که طی چهار ماه گذشته، حجم سنگینی از انتقادات متوجه به کارگیری نیروهای عضو شورای شهر تهران در هیأت دولت شده بود. در میان منتقدان که اتفاقاً طیف قابل توجهی از حامیان جدی دولت احمدی نژاد هم حضور داشتند، معتقد بودند که با توجه به شعارهای انتخاباتی دکتر احمدی نژاد مبنی بر لزوم چرخش نخبگان و بهره مندی از نیروهای جوان و کارآمد که به دلیل سیاست های انحصارطلبانه سال های گذشته، خارج از چرخه مدیریت ها قرار گرفته اند، انتخاب مدیران چند شغله به نوعی تکرار حدیث تلخ سالیان گذشته و به فراموشی سپردن شعارهای انتخاباتی احمدی نژاد است. این افراد با استناد به تعابیر و انتقادات صریح احمدی نژاد در دوران تبلیغات انتخاباتی اش که اتفاقا به دلیل لحن صریح و صادقانه اش مورد استقبال اکثریت مردم قرار گرفت، معتقد بودند استفاده انتقادگونه احمدی نژاد از تعابیری همچون «مدیریت های اتوبوسی»، «قبیله گرایی»، «باندبازی» و «حزب سالاری»، انتظارات مردم را به گونه ای شکل داده است که دیگر نباید شاهد انتصاب مدیرانی از تشکل ها و احزابی خاص باشیم.
حامیان دولت نهم تأکید داشتند همانگونه که جناب رئیس جمهور بارها بر این واقعیت فراموش شده مهر تأیید نهادند که ظرفیت های مدیریتی کشور در دانشگاه ها، حوزه های علمیه، نهادهای انقلابی و مراکز دولتی، ظرفیتی پویا و زاینده می باشد، این پرسش اساسی را مطرح می کردند که انتصاب فردی از شورای شهر تهران به عنوان ریاست مرکزی همچون امور مشارکت زنان قابل تأمل می باشد؛ چرا که به یقین در میان تحصیل کردگان حوزه های علمیه و دانشگاه های کشور، ده ها مدیر متعهد و کارآمد وجود دارند که به سهولت می توانند ریاست این مرکز را بر عهده گرفته و خانم سلطان خواه هم با فراغ ذهن و خاطر، در شورای کلان شهری به نام تهران به ایفای خدمت بپردازند، شورایی که اداره کلان شهری به نام تهران را به عهده دارد و این پایتخت که هم اکنون به عنوان مرکز سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی کشور محسوب می شود، با بحران های عمیق و گسترده ای دست به گریبان می باشد.
اما نکته قابل تقدیر آنکه پس از انتشار خبر مصوبه مجلس، سه عضو شورای شهر تهران، با اتخاذ موضعی منطقی که از دوستداران نظام انتظاری غیر آن نمی باشد، اعلام کردند ما شورای شهر را مرکز خدمت رسانی و چونان تنگه احد می دانیم که استقرار در آن و خدمت رسانی صادقانه به مردم، تضمین کننده آینده نظام می باشد. این سه عضو علی رغم تمامی تبلیغات منفی رسانه ای که اینگونه القا می کردند آنان شیفتگان قدرت و احراز پست های دولتی و سهم خواهان انتخاباتی می باشند، با صراحت و قاطعیت اعلام کردند که به خانه اول خدمت رسانی خود بازمی گردند تا نشان دهند که اصولگرایان شیفتگان خدمتند نه تشنگان قدرت.