جوانمرگی سندیکاهای سیاسی

رضا فاطمی
1- در هفته نخست آذرماه، تحرکات گسترده ای در سطح شبکه های تلویزیونی ماهواره ای، سایت های اینترنتی و برخی رسانه های داخلی برای مشارکت فعال دانشجویان در مراسم 61 آذر آغاز گردید. مجری شبکه پارس.تی.وی که دفتر آن در لس آنجلس می باشد، 61 آذر را آغازی بر مبارزات مردم ایران در برابر تحجر و سلطه مذهبیون خواند و ابراز امیدواری کرد، حضور گسترده دانشجویان در مراسم امسال، آزادی را برای ایران به ارمغان آورد.
2- در هفته دوم آذر، چند روزنامه داخلی به همراه تعدادی از سایت های اینترنتی، اقدام به انتشار مطالبی تحریک آمیز با هدف شکل گیری تجمعاتی اعتراض آمیز در دانشگاه ها نمودند. یک روزنامه ملی مذهبی پیش بینی نمود 61 آذر 48، نقطه عطفی در مبارزات دانشجویی خواهد بود.
3- هفته سوم آذر، اوج عصبانیت و کلافگی اپوزیسیون داخلی و خارجی بود. یک سایت اینترنتی که خود را بلندگوی جنبش دانشجویی ایران می داند، در یادداشتی نوشت: سال 48 را باید سال مرگ جنبش دانشجویی نامید. جنبشی که از دوران بلوغ به یکباره به دامن کهولت و مرگ غلتید.
4- در هفته چهارم آذر، اعضای مرکزی یک حزب افراطی که در انتخابات نهم ریاست جمهوری، شکست سنگینی از آرای عدالتخواهانه مردم خورده اند، در نشستی حزبی، جنبش دانشجویی را متهم به سرد مزاجی نموده و اعلام کردند خط مشی آینده آنها باید در پیوند با سندیکاهای کارگری، تجمعات صنفی و تحریک نهادهای مدنی شکل گیرد. یکی از اعضای حاضر در این جلسه با ارایه تحلیلی پیرامون نابسامانی های موجود در واحدهای تولیدی و به تبع آن مشکلات صنفی کارگران گفت: ما با استفاده از نفوذی که در برخی پایگاه های 01گانه اتوبوسرانی شهر تهران داریم می توانیم سردترین روزهای سال را به اوج سرگردانی و آوارگی مسلمانان در سطح شهر تهران تبدیل نماییم. طرح این عنصر حزبی با قبول دیگر اعضا مواجه گردید و قرار شد سناریوی تجمع و اعتصاب رانندگان شرکت واحد به اجرا گذارده شود.
5- مسعود اصانلو از مرتبطان این حزب افراطی که عنوان ریاست سندیکای غیرقانونی کارگری را یدک می کشد، در مصاحبه ای با سایت اینترنتی گروهک فدائیان خلق، نظام را تهدید به اعتصاب، ناامنی و اغتشاش نمود و سپس مسعود ترابیان که از اعضای فعال ستاد انتخاباتی مصطفی معین در انتخابات ریاست جمهوری بود در گفتگو با رادیو فردا، ضمن ترغیب رانندگان به تجمع اعتراض آمیز و اعتصاب، از آنان خواست دست از کار کشیده و در هفته اول دیماه تجمعات اعتراض آمیزی بر پا نمایند. متعاقب این دو مصاحبه، سایت های اینترنتی ادوار نیوز، سلطنت طلبان، حزب کمونیست کارگری، نوای ملت، نامه، فدائیان خلق، کومله، همبستگی، توده و چند شبکه تلویزیونی سلطنت طلب، تمام امکانات خود را معطوف اعتصاب و تجمعات اعتراض آمیز رانندگان شرکت واحد نمودند.
6- با تجمع و اعتصاب تعدادی از رانندگان شرکت اتوبوسرانی تهران در مناطق چهار (نازی آباد)، پنج (هفده شهریور)، شش (جنت آباد) و هشت (طرشت) کار حمل و نقل صبحگاهی تا حدودی مختل گردید اما با تدابیر شایسته ای از سوی نظام برنامه های آشوب طلبان با شکست مواجه شد.
از سوی دیگر ورود عناصر فرصت طلب و آشوبگر به میان رانندگان، باعث گردید این طیف زحمتکش و کم توقع، خیلی زود سفره مطالبات صنفی اش را از سفره عناصر آشوب طلب و خائن جدا نماید و یادداشت سوزناک مصطفی معین در صفحه اول روزنامه شرق که در رثای سندیکاهای کارگری نگاشته شده بود و همچنین پیام حمایت آمیز شیرین عبادی در دفاع از عملکرد بازداشت شدگان، نه تنها شعله ای بر این آتش نیفزود که آخرین کورسوهای امید آنان را هم خاموش کرد.
تجمعات هفته نخست دیماه در عین حال گویای این واقعیت هم بود که برای همیشه نباید و نمی توان تکیه بر درایت و هوشمندی کارگران، کارمندان، دانشجویان و معلمان و... نمود. چرا باید با نادیده گرفتن و یا اهمال در برآورده کردن توقعات بحق صنفی اقشار مختلف جامعه، مایه های امید را در دل سوداگران و کوردلان فراهم آورد.