نیویورک؛ تقابل دیدگاه هاى حق و باطل / محمدحسن رحمانى

سفر رئیس جمهور به نیویورک و حضور مقتدرانه در مجمع عمومى سازمان ملل و برنامه هاى فوق العاده ایشان همانگونه که پیش بینى مى شد توانست الگوى رفتار هاله اى مقامات کاخ سفید و مخالفان جمهورى اسلامى را تحت الشعاع قرار داده و اقدامات رسانه اى- امنیتى امریکا که از ماهیت تنوع، تحریک و گسترش برخوردار بود را خنثى نماید. دکتر احمدى نژاد نشان داد که ایران از چنان ظرفیتى برخوردار است که قادر خواهد بود در هر شرایطى، انگیزه و ابتکار خود را براى مقابله با تهدیدات به کار بسته و محیط بین الملل را در کنترل خویش قرار دهد. چهارمین سفر رئیس جمهور به مقر سازمان ملل از ویژگى هایى برخوردار بود که مى توان بخشى از آن را به قرار زیر برشمرد:

۱- تحرک دیپلماتیک

یکى از اقداماتى که مى تواند فضاى رسانه اى و رفتارى مخالفان و طراحان سناریوى تخریب حکومت هاى مستقل را تحت الشعاع قرار دهد، داشتن تحرک دیپلماتیک است. امریکایى ها به درستى مى دانستند به هر میزان که دیدارهاى بین المللى، نخبگان و حتى مردمى دکتر احمدى نژاد افزایش یابد، فضاى رسانه اى ضدایرانى آنها که در آستانه انتشار گزارش البرادعى در مورد فعالیت هسته اى ایران تشدید شده بود، با چالش مواجه مى گردد. به عبارت دیگر در شرایط ایجاد «فشارهاى موج ساز گروه هاى اپوزیسیون» است که مى توان امیدوار به نتیجه بخشى رفتارهاى تخریبى بود. در چنین شرایطى طبیعتاً طرف مقابل باید از «الگوى فشارهاى خبرساز» استفاده نماید. رئیس جمهورى اسلامى ایران با درک چنین رفتارى از سوى امریکایى ها با یک طراحى هدفمند و در واقع تحرک دیپلماتیک که از بستر برنامه ریزى براى دیدار با دانشگاهیان، شهروندان ایرانى مقیم امریکا و گفت وگو با شبکه هاى مهم خبرى و رادیو و تلویزیونى صورت گرفته بود، توانست اقدامات رسانه اى- روانى مقامات کاخ سفید را خنثى نماید. در این رهگذر آنچه مایه تأسف است، اقدامات رسانه اى عناصر داخلى است که به جاى کمک به تحرک دیپلماتیک رئیس جمهورى، فضاى تردید و یأس را در رسانه هاى در اختیار خود دنبال مى کردند و به نوعى در مسیرى گامبرمى داشتند که خواسته دشمنان بود.

۲- فعال سازى جامعه ایرانیان در امریکا

گروه هاى اجتماعى ایران در حوزه هاى جغرافیایى مخلتفى حضور دارند و یکى از هنرهاى دکتر احمدى نژاد در طول چهار سفرى که به نیویورک داشته است، بهره گیرى از این ظرفیت براى تبیین اندیشه هاى ایران اسلامى بوده است.رئیس جمهورى هیچگاه با این رویکرد که بخشى از این مجموعه ها داراى رویکرد انتقادى شدید هستند و چه بسا همگام با لابى صهیونیست همچون سلطنت طلبان و منافقین اقدام به تظاهرات علیه ایران مى کنند، این واقعیت را که مى توان از این گروه ها و افراد ذى نفوذ در راستاى بسیج سیاست هاى عمومى کشور بهره گرفت، غافل نبوده اند. ایرانیان خارج از کشور داراى گرایشات متنوعى هستند، بنابراین بسیارى از آنان ترجیح مى دهند تا مشکلات خود را از نزدیک با عالى ترین مقامات اجرایى ایران طرح کنند و دکتر احمدى نژاد با تحقق این خواسته ضمن ایجاد حس اعتماد جامعه ایرانى به مقامات اجرایى کشور، توانستند از این پتانسیل مهم براى پیگیرى مطلوب هاى ایران همچون «حق هسته اى شدن» در نظام بین الملل استفاده نمایند.

۳- مانور موضوعات ابتکارى و غافلگیرکننده

دکتر احمدى نژاد با طرح موضوعاتى از قبیل تغییر محل اجلاس مجمع عمومى سازمان ملل به مکان دیگر به دلیل عدم استحقاق امریکایى ها براى این جایگاه، حل مشکل فلسطین و ده ها موضوع پیشنهادى دیگر توانستند نگاه جامعه جهانى را به موضوعات اساسى و ایران جلب نمایند. حضور و پیشنهادهاى رئیس جمهور در صحن مجمع عمومى سازمان ملل آنچنان پررنگ و قابل توجه بود که شبکه هاى خبرى روز سخنرانى رئیس جمهور ایران در مقر سازمان ملل را به معناى واقعى کلمه «روز ایرانى» نام نهادند و فاکس نیوز اعتراف کرد که اوباما نامزد دموکرات اعلام کرد با رئیس جمهور ایران بدون هیچ پیش شرطى گفت وگو مى کند و این سخنى بود که حتى کلینتون در مرحله مقدماتى انتخاب خود به زبان نیاورد. نیویورک محل تقابل دیدگاه هاى حق طلبانه رئیس جمهورى اسلامى ایران با دیدگاه ها و رفتارهاى باطلى است که امروز با نقاب دموکراسى، موجب سلب حقوق و آسایش ملت ها شده اند. بنابراین سفر رئیس جمهورى به نیویورک را صرفنظر از نگاه تنگ نظرانه برخى رسانه ها و شخصیت هاى داخلى باید از مهم ترین تحولات دهه سوم انقلاب اسلامى بدانیم.