از نقد تا تخریب/دکتر یدالله جوانی

در جوامع سیاسی دارای نظام های توسعه یافته،  اصل براین است که تمامی احزاب،  گروهها و جریان های سیاسی،  درچارچوب میثاق ملی ودر راستای تأمین حداکثری منافع ملی و در صدر آن امنیت ملی تلاش نمایند. کوشش برای تحقق آرمانها واهداف ملی و دفع تهدیدات ملی،  یک شاخص برای سنجش دو ویژگی مهم بلوغ سیاسی وسلامت سیاسی گروهها به حساب می آید. البته،  نه یکدستی و یک حرفی در سطوح بالای نظام سیاسی به معنی حفظ وحدت ملی وهمبستگی اجتماعی خواهد بود ونه دیدگاههای متفاوت و به تعبیری چند صدایی،  نشانه گسست اجتماعی وضعف وحدت ملی می باشد. دریک جامعه سیاسی،  وجود گرایش ه،  سلیقه ها و تنوع دیدگاهها امری طبیعی و گریز ناپذیر است. براساس همین امر طبیعی و اجتناب ناپذیر،  احزاب،  تشکل ه،  گروهها وجریانهای سیاسی شکل گرفته و به رقابت سیاسی روی می آورند. ائتلاف ها واتحاد ها وصف بندی ها و آرایش های سیاسی به وجود می آید. اما خروجی این صف بندی ها و آرایش های سیاسی از دوحالت کلی خارج نیست.
1- نقد منصفانه یکدیگر برای بهینه سازی وضعیت و پیشرفت امور و حل مشکلات کشور
2- تخریب یکدیگر برای ایجاد خلل در پایگاههای اجتماعی با هدف کسب قدرت
وضعیت جامعه ای که در فضای عمومی سیاسی آن،  نقد منصفانه که نشان از بلوغ سیاسی و سلامت سیاسی احزاب و گروههای سیاسی دارد حاکم باشد،  بسیار روشن و قابل پیش بینی است. در چنین جامعه ای،  همه با وجود تفاوتهای ظاهری که موجب صف بندی سیاسی آنان شده،  در تلاش برای رسیدن به یک قله هستند و درمسیر حرکت با نقد منصفانه یکدیگر را برای پیمودن صحیح راه کمک می کنند. اما اگر درجامعه ای تخریب جای نقد منصفانه نشست که این حالت،  نشان از عدم بلوغ سیاسی و عدم سلامت سیاسی تخریب کنندگان دارد،  هر چند در شعار هم رسیدن به آن قله رفیع را که تأمین کننده سعادت و رفاه ملی است فریاد کنند،  لکن به مثابه این است که درمسیر حرکت به سمت آن قله،  هر گروهی در تلاش برای خالی کردن زیر پای دیگری باشد و نتیجه چنین حرکتی روشن است. نتیجه آن خواهد بود که،  مسیر را باید با صرف هزینه های بسیار و در یک زمان بسیار طولانی طی کرد. با این مقدمات،  سوال این است که با تأملی در رفتاره،  موضعگیریها واقدامات جریانه،  گروهها واحزاب سیاسی در کشورمان در مقطع کنونی،  کدامیک از حالات کلی دوگانه قابل استنباط است. آنچه در این استنباط قطعی است،  در فضای کشور نه نقد منصفانه حاکم است ونه در نقطه مقابل آن،  همه درحال تخریب یکدیگرند. عده ای رویکرد نقد گونه دارند وعده ای هم اساس کار وتلاش خود را بر تخریب بنا نهاده اند. اکنون برخی ازجریانهای سیاسی تمام تلاش خود را بر کار گرفته اند که دولت را ناتوان وشکست خورده نشان دهند. تیترهای اصلی وصفحه اول برخی از روزنامه های کثیر الانتشار که وابسته به جریانهایی هستند که سالهای سال خود زمام امور به ویژه در حوزه اقتصاد را در دست داشتند ومشکلات اقتصادی امروز عمدتاً ریشه در همین گذشته دارد،  به گونه ای است که از یکسو این نکته را القا می کند که گویا این مشکلات مربوط به امروز است و از دیگر سوی این توقع را ایجاد می کنند که دولت باید یک شبه مشکلات را حل کند و چون نتوانسته حل کند فلذا ناتوان است. مشکل مسکن،  مشکل بیکاری،  مشکل شکاف های طبقاتی و فاصله های بسیار زیاد از نظر درآمدی بین دهک اول و دهک دهم و بسیاری دیگر از مشکلات که امروزه عده ای آن را برجسته می نمایند،  واقعیتهای موجود جامعه ما است. اما این مشلات یکدفعه به وجود نیامده است. کسانیکه برای تخریب مدام به طرح این مشکلات می پردازند،  بهتر است منصفانه به این سوال نیز پاسخ دهند که زمانی که خود عهده دار مسئولیت بودند،  برای حل مشکل چه کرده اند؟
در نقد منصفانه نقاط قوت وخوبی ه،  نقاط ضعف و کاستی ه،  با هم دیده می شوند. اما امروز در نقد برخی از جریانها واشخاص نسبت به دولت این رویکرد منصفانه دیده نمی شود. گرانی ها که دلایل مختلف اقتصادی و سیاسی دارند،  بهانه ای شده برای تخریب دولت به این امید که با تضعیف پایگاههای اجتماعی دولت،  نتایج شیرینی در انتخابات مجلس هشتم برای تخریب کنندگان به بار آورد. این همان رویه غلطی است که با هدف کسب قدرت در کشورمان از سوی برخی احزاب و گروههای سیاسی سالهاست که دنبال می گردد و خسارت آن متوجه کل نظام،  کشور و مردم می باشد. فلسفه حمایت همیشگی حضرت امام(ره) و مقام معظم رهبری از دولتهای پس از انقلاب اسلامی،  جلوگیری از خسارتهای جبران ناپذیر به کشور می باشد.
ازهمین روی رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار خود با کارگزاران نظام درمهرماه سالجاری فرمودند:«کمک به دولت،  کمک به کشور است و به همین علت،  اینجانب همیشه از کلیت همه دولتها حمایت کرده ام.» معظم له با توجه به نقد غیرمنصفانه نسبت به دولت و ضرورت حمایت از دولت در این شرایط حساس درهمین دیدار می فرمایند : « همه باید رئیس جمهور را مورد تکریم قرار دهند واگر کسی درباره عملکرد دولت حرفی دارد آن را از طریقی به گوش دولت ومسئولان برساند اما تبلیغ ناکار آمدی دولت،  حتی اگر واقعیت هم داشته باشد،  صحیح نیست چه برسد به اینکه واقعیت ندارد و غیر منصفانه است.»
بدیهی است که مخاطب این جملات،  دشمنان و مخالفان نظام اسلامی نیستند. تکلیف آنان روشن است. از دشمن جز دشمنی،  کارشکنی،  ایجاد یأس و ناامیدی توقعی نیست. مخاطب مقام معظم رهبری،  گروه های داخلی نظام،  شخصیتها و نیروهای خانواده انقلاب می باشند. کسانیکه حتی هر کدام اکنون به نحوی در داخل قدرت سیاسی دارای مسئولیت می باشند و به نحوی در اداره کشور و حکومت دارای سهم هستند. گویا سنت شده که هر کس از دیگری گله کند و مشکلات را برگردن دیگری اندازد. برخی از افراد که خود یا درگذشته مسئول بوده اند،  یا اینک به نوعی درقبال اداره کشور مسئولیت دارند،  به گونه ای سخن می گویند که گویا هیچ نقشی و سهمی در مشکلات نداشته و این دیگران هستند که عامل این مشکلات هستند. این نوع رفتاره،  حتی شیرینی دستاوردها و کارهای مثبت و ارزشمند انجام شده ودر حال انجام را نیز درکام مردم تلخ می کند. به همین دلیل مقام معظم رهبری،  گله گذاری مسئولان نظام اسلامی را از یکدیگر غلط دانسته و می فرمایند:«گله گذاری افراطی مسئولان از یکدیگر بویژه در افکار عمومی کاری غلط است...،  مردم ایران چه تقصیری کرده اند که با این گله گذاریه،  آنها را دل شکسته می کنیم؟» بنابراین باید تمامی احزاب گروهها وجریان های سیاسی،  به ویژه کسانیکه اکنون در مجلس،  دولت و دیگر نهادها ودستگاههای حکومتی هستند،  در برخورد با مسایل کشور برخوردی هوشیارانه ومدبرانه داشته و نقدهای منصفانه را با رعایت مصالح کشور انجام دهند و از تخریب های خسارت بار اجتناب ورزند.