گامی دیگر برای وحدت عراقی ها

علی یزدان پناه
سرانجام پس از مدت ها کشمکش و درگیری میان گروه های سیاسی پارلمان عراق، با برگزاری انتخابات شوراهای استانی در تاریخ 30 ژانویه 2009 موافقت کرد. براساس تصمیم پارلمان عراق انتخابات در تمام شهرها به غیر از منطقه کردستان شامل «اربیل، سلیمانیه، دهوک» و نیز کرکوک برگزار خواهد شد. در همین حال تمام گروه ها و احزاب سیاسی نیز برحضور در این انتخابات تاکید کردند.

تصمیم پارلمان عراق در شرایطی که از یک سو بحران سیاسی و امنیتی عراق را فراگرفته و از سوی دیگر آمریکا به این بهانه، دخالتهایش در امور داخلی این کشور را ادامه می دهد، می تواند بیانگر تحرکی بزرگ از جانب عراقی ها برای تحقق آشتی ملی و حل چالشهای داخلی باشد. دراین میان برگزاری انتخابات خود سندی بر بلوغ سیاسی عراقی ها و نیز کارکرد مثبت دولت نوری مالکی در ایجاد تفاهم ملی است که می تواند ثبات بیشتر عراق را به همراه داشته باشد. همچنین حذف منطقه کردستان و کرکوک از این انتخابات نیز برگ دیگری از تلاش برای همگرایی می باشد. چرا که کردستان منطقه کرکوک مانند آتش زیر خاکستری است که به دلیل تحرکات اشغالگران می تواند بحران های جدیدی را برای عراق به همراه داشته باشد. در شرایطی که دولتمردان بغداد برای تثبیت پایه های قدرت بویژه حفظ اتحاد ملی فعالیت می کنند، حرکت پارلمان عراق عملکردی مثبت برای رسیدن به این اهداف می باشد. آنچه مسلم است به دلیل شیطنت های آمریکا در منطقه کردستان عراق و نیز درگیری های ترکیه با گروه پ.ک.ک در این منطقه، تعیین فرصت زمانی برای حل مسالمت آمیز بحران کردستان می تواند به نتایج مثبتی منجر شود. نکته مهم آنکه آمریکایی ها در ماه های اخیر تلاش کرده اند تا با تکیه بر بحران های امنیتی و درگیر ی های طایفه ای ضمن تحمیل توافقنامه امنیتی بر بغداد طرح های اشغالگرایانه خود را توجیه کنند.

اکنون تصویب قانون انتخابات شوراهای استانی به سدی در برابر زیاده طلبی های آمریکا منجر شده که قدرت چانه زنی نوری مالکی در برابر واشنگتن در پرونده توافقنامه امنیتی را افزایش خواهد داد. تائید تمام گروه ها بر حمایت از نوری مالکی در اجرای این انتخابات و حضور فراگیر در روند انتخابات نقطه عطف دیگری در همگرایی عراقی است که نکته اساسی لزوم واگذاری امور به عراقی ها و پایان مداخلات اشغالگران را اثبات می کند. این توافق نشان داده که در صورت عدم دخالت خارجی ها ، گروه های عراقی می توانند در قالب پارلمان به اتحاد دست یابند و سیاست تفرقه افکنی و تحرکات شیطانی اشغالگران را با چالشهایی مواجه سازند. این اتحاد می تواند در رد توافقنامه امنیتی میان بغداد و واشنگتن نیز تکرار گردد تا گامی دیگر در مسیر اخراج اشغالگران و تحقق وحدت ملی برداشته شود.