حسین جاوانی
در تمامی عرصه های مدیریتی و تصمیم گیری به ویژه در حوزه زمامداری، انجام برخی از اقدامات نه تنها خوب و مفید، بلکه ضروری بوده و عدم انجام آن می تواند خسارت بار و دارای پیامدهای جبران ناپذیر باشد. انجام این قبیل اقدامات بایسته، در زمان خودش شایسته است و تاخیر در انجام آن نیز مشکل ساز بوده و گذر زمان انجام آن را هزینه برتر می سازد. این ضرب المثل که می گویند، «گره ای را که انسان می تواند به راحتی با دستان باز کند، چرا کاری کند که بخواهد با سختی و مشقت فراوان آن را با دندان باز کند»، شاید بی ارتباط با همین نوع اقدامات در حوزه های مدیریتی و خصوصا مملکت داری نباشد. داستان سخنان رحیم مشایی مبنی بر دوستی ملت ایران با مردم اسرائیل! و ضرورت اقدام بایسته رئیس جمهور در قبال این سخنان، مصداق روشنی برای بحث مورد نظر است.
توقع به جایی بود که دوستداران انقلاب و نیروهای وفادار به آرمانهای حضرت امام (ره) و در واقع همان بدنه اجتماعی نیروهای ارزشی و اصولگرا، از رئیس جمهور، مبنی بر برخورد قاطع با معاون خود داشتند. چه شایسته و زیبنده بود که اولین اقدام بایسته در قبال این سخنان ناشایسته و بی بنیان را خود رئیس جمهور محترم انجام می دادند. به هر حال نه تنها این اتفاق نیفتاد، بلکه به موازات درخواست ها از ناحیه دلسوزانه نظام، نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی و به ویژه تعدادی از علمای عظام و مراجع تقلید برای برکناری مشایی، نوع رفتارها و عکس العمل ها نسبت به این درخواست به جا، متاسفانه پیام خوبی را به جامعه انقلابی منتقل نکرد. اکنون به دلیل بی اعتنایی نسبت به موضوع، بیهوده و بی جهت مسئله ای که به راحتی قابل حل بود، در حال تبدیل شدن به یک معضل می باشد. نمایندگان مجلس بر موضع خود پافشاری داشته، به دنبال سوال از رئیس جمهور و حتی جداسازی سازمان گردشگری از وابستگی مستقیم به رئیس جمهور و قرار دادن آن در مجموعه وزارت ارشاد هستند. هر روز در مجلس نطقی انجام شده و روزنامه ها به آن می پردازند. همین موضوع، رفتار زشت و نسنجیده یک کارگردان در اهانت به ساحت مراجع تقلید را به دنبال داشت که خود در این مقطع زمان، خسارت سنگینی را به بار آورد. نمایندگان روحانی مجلس نامه ای را خطاب به رهبر معظم انقلاب اسلامی در همین راستا به نگارش در آورده اند. آیا کشور در شرایطی قرار دارد که بتوان پذیرفت، نیرو ، انرژی و وقت مسئولان و دست اندرکاران نظام و کشور، صرف این قبیل مسایل شود. به طور قطع پاسخ منفی است. اما راه چاره چیست؟ راه چاره در آن بود که از ناحیه رئیس جمهور محترم اقدام بایسته ای در زمان خود انجام می شد و این اقدام هر چه به تاخیر افتد فقط مشکل و معضل را پیچیده تر خواهد ساخت.