تغییر راهبرد آمریکا در افغانستان

علی امینی
برخی از مقامات ارشد آمریکا و از جمله رابرت گیتس، وزیر دفاع این کشور آمادگی خود را برای تغییر استراتژی آمریکا در افغانستان و گفت وگو، مصالحه و آشتی با طالبان اعلام کردند. اگرچه این مواضع به ظاهر مواضع جدیدی به نظر می رسد، اما واقعیت این است که پیش از این نیز خود آمریکا و برخی از متحدین غربی آن مثل انگلیس و فرانسه به طور مخفیانه گفت وگوهایی را با طالبان داشته اند و حتی روی زمان و نحوه عملیاتها و موقعیت اجرا و گستره آنها توافقاتی داشته اند. دولت کرزای نیز با چراغ سبز آمریکا و مدیریت عربستان سعودی در چندین دور در سطح وزیر امور خارجه با برخی از رهبران طالبان همچون «وکیل احمد متوکل»، وزیر خارجه و «عبدالسلام ضعیف» سفیر سابق طالبان در پاکستان مذاکراتی داشته اند.
اعلام آمادگی آمریکا برای گفت وگو با تروریسم طالبانی از یک واقعیت انکارناپذیر حکایت دارد و آن هم شکست سیاست های لشکرکشی و اشغالگری آمریکا در افغانستان است. آمریکا در سال 2001 به بهانه مقابله با تروریسم طالبانی و تامین امنیت در افغانستان و صدور دمکراسی غربی به این کشور لشکرکشی و سپس آن را به اشغال خود درآورد. اما در طول این سال ها تنها دستاورد آن قتل عام گسترده شهروندان افغانی و گسترش و تعمیق ناامنی در این کشور و در محیط بین المللی بوده است.
آنها در طول این مدت از تمام ظرفیت های خود برای فائق آمدن بر بحران افغانستان و خروج از گرداب آن استفاده کردند اما هیچ گاه نتوانستند به نتیجه مورد نظر خود نایل و اهداف خود را محقق سازند تا اینکه سرانجام در مقابل شبه نظامیان طالبان تن به شکست، خفت و اعتراف به آن دادند. دلیل اینکه سخنان رابرت گیتس در خصوص تغییر استراتژی آمریکا در افغانستان و عدول از فاز نظامی به فاز سیاسی بلافاصله با استقبال برخی از متحدین آن مثل دانمارک و فرانسه روبه رو شده این است که آنها نیز مانند سایر متحدین آمریکا که در افغانستان نیروی نظامی دارند مدتهاست به این نتیجه رسیده اند که بحران افغانستان راه حل نظامی ندارد و آنها باید ضمن پذیرش طالبان به راه حل سیاسی تغییر جهت دهند.
پذیرش طالبان از سوی آمریکا و اعلام آمادگی مقامات ارشد این کشور برای گفت وگو با آن این واقعیت را برای جهانیان به اثبات می رساند که آمریکا در مقابله با تروریسم هیچ گاه صادق نبوده و اعلام جنگ واشنگتن علیه تروریسم طالبانی در سال 2001 و لشکرکشی به افغانستان شعاری بیش نبوده و اهداف دیگری را دنبال نموده است.