آفریقا نجات دهنده آمریکا

 بصیرت: با گذشت چندین دهه از مرگ هری ترومن، رئیس جمهور آمریکا و این سخن وی که «آفریقا، نجات دهنده آمریکاست» اکنون شرکتهای بزرگ نفتی دریافته اند که آفریقا راحت ترین و مطمئن ترین منبع تأمین انرژی آمریکا به شمار می رود و آنان می توانند با استفاده از ذخایر نفتی این قاره، در بازار نفت جهان توازن ایجاد کنند.
ادرویس، سناتور جمهوریخواه مجلس نمایندگان آمریکا در این زمینه می گوید: پس از حادثه 11 سپتامبر و ناامنی در خاورمیانه تنها راهکار باقی مانده برای ایالات متحده دستیابی به ذخایر نفتی آفریقاست.
نیجریه، سودان، گابون، آفریقای جنوبی، گینه و صحرای بزرگ میان آنگولا و نیجر دارای مخازن بسیار غنی نفت بوده و شرکتهای نفتی آمریکا در مسابقه ای شگفت آور برای حضور در این مناطق با یکدیگر رقابت می کنند و هم اکنون چندین شرکت با نفوذ امکانات خود را به آفریقا فرستاده اند.
در سوی دیگر، دسترسی این قاره به اقیانوس هند، دریای سرخ و تنگه باب المندب، آن را در مسیر تجارت جهانی قرار داده است. علاوه بر آن کشف منابع غنی نفت در دوره زمانی اخیر باعث گردیده تا آمریکا بنابر گزارشهای منتشره 25 درصد نفت مورد نیاز خود را از این قاره تأمین کند.
رابرت گیتس، وزیر دفاع آمریکا در هفتم فوریه سال 2007 میلادی در سخنانی از تصمیم جورج بوش رئیس جمهور آمریکا مبنی بر تشکیل قدرت نظامی آمریکا در قاره آفریقا که اصطلاحاً «افریکوم» نامیده می شود، خبر داد. واشنگتن برای دستیابی به اهداف از پیش تعیین شده اش تلاش برای تقویت روابط با منطقه را از کشور «جیبوتی» شروع کرده است.
واقع شدن جیبوتی در نزدیکی یمن و تنگه باب المندب، موقعیت مناسب فرودگاههای آن برای انتقال تجهیزات نظامی به منطقه خلیج فارس، آرامش نسبی سیاسی جیبوتی، موافقت این کشور برای حضور نیروهای بیگانه در کشورش (در حال حاضر نیروهای نظامی اسپانیایی، فرانسوی، آلمانی و آمریکایی در جیبوتی مستقر هستند) از مهمترین دلایلی است که کشور جیبوتی را در نگاه آمریکا مهم می سازد.
بدین ترتیب رئیس جمهور جیبوتی با حضور نیروهای آمریکایی در کشور موافقت کرد و اولین گروه سربازان آمریکایی در اوایل سال 2002 میلادی در پایگاه «لیمونیه» مستقر شدند.
در قدمهای بعدی کشورهای مجاور آن، چون اتیوپی و اریتره خود را به واشنگتن نزدیک ساختند و در سفر دونالد رامسفلد، وزیر دفاع سابق آمریکا به اریتره در 10 ژانویه 2002 میلادی این کشور با به کارگیری دو بندر «عصب» و «مصوع» جهت حمله به عراق موافقت کرد.
اتیوپی نیز در سال 2006 میلادی از آمادگی آدیس آبابا، در مبارزه با گروه های تندروی اسلامی به نیابت از واشنگتن خبر داد و دومین پایگاه آمریکایی در آفریقا شکل گرفت.
به دنبال اعلام تشکیل قدرت نظامی «افریکوم» آمریکا در آفریقا رهبران کشورهای منطقه در حالی به استقبال هیأتهای آمریکا می رفتند که ترس از تروریسم بزرگترین دغدغه آنها به شمار می رفت و این امر باعث شد تا «برایان هنری»، معاون وزارت دفاع آمریکا اعلام کند: آمریکا تصمیم دارد، نیروهایش را به جای اینکه در یک مکان متمرکز کند در چند کشور آفریقایی پراکنده سازد.پس از آن فرمانده نیروهای آمریکایی در اروپا، «یوکوم» طی سخنانی در کنگره آمریکا گفت: در صورت موفقیت طرح افریکوم، می تواند آن را در سایر قاره ها نیز عملی سازد.
مرکز مطالعات کنگره آمریکا گزارشی در16 ماه مه 2008 میلادی به کنگره ارایه کرد که طی آن کشوری را که از استقرار سیاسی بیشتری برخوردار بوده و در زمینه نظامی، آموزشی و پزشکی به پیشرفتهایی دست یافته باشد، گزینه مناسبی برای انتقال فرماندهی نظامی دانست.
این گزارش بدون اینکه نامی از کشور خاصی ببرد تأکید کرد: انتقال فرماندهی نظامی از اشتوتگارت به آفریقا چند سال به طول می انجامد.
«افریکوم» ششمین قدرت نظامی آمریکا برای غارت منابع نفتی و زرخیز آفریقا و دخالت در امور داخلی منطقه می باشد که بر مبنای یک طرح توسط نومحافظه کاران تأسیس شده است.
هدف از تأسیس اصلی این مرکز اکتشاف و تأمین واردات نفت از آفریقا می باشد و قرار است آمریکا 400 تا یک هزار نیروی اداری کارمند از وزارتخانه امور خارجه و دفاع را در این مرکز رهبری جدید مستقر کند تا مقدمات تأسیس پایگاه های نیروهای دریایی آمریکا در خلیج کنیا را فراهم سازد.