انتخابی میان بد و بدتر/ مهدی شکیبایی*

بصیرت: باراک اوباما، نامزد دموکراتهای آمریکا در نهایت پس از یک ماراتن انتخاباتی پرهیاهو توانست به لطف شکست سیاست خارجی و داخلی جمهوریخواهان، بر رقیب کهنه کار خود جان مک کین پیروز شود و به عنوان نخستین رئیس جمهور رنگین پوست آمریکا وارد کاخ سفید شود.
اگرچه برخی کارشناسان اوبامای 47 ساله را مرد انقلاب سیاسی آمریکا می دانند، اما بسیاری وی را به دلیل پیچیدگیهای تصمیم گیری در این کشور، ناتوان در حداقل ایجاد تغییر در سیاست خارجی ارزیابی می کنند و معتقدند، اوبامای آفریقایی الاصل مأموریت مهار انقلاب افکار عمومی درونی علیه هیأت حاکمه ایالات متحده را بر عهده دارد نه ایجاد انقلاب سیاسی.با این تفسیر، نامزد دموکراتها شاید بهبود وضعیت اقتصادی کشورش را در دستور کار دوره چهار ساله خود قرار دهد و در سیاست خارجی نه به تغییر، بلکه ترمیم چهره ای از آمریکا بپردازد که از سوی جرج بوش به شکل فاجعه آمیزی تخریب شده است.
یکی از مناطقی که از دید بسیاری از ناظران سیاسی ضرورت تغییر سیاستهای آمریکا در آن باید بر اولویتهای سیاست داخلی ترجیح داده شود، خاورمیانه با محوریت نزاع فلسطینی - اسرائیلی و عربی - اسرائیلی است.
از سال 1948 میلادی، زمانی که آمریکا به عنوان نخستین کشور دنیا، موجودیت اسرائیل را به رسمیت شناخت تاکنون، هیچ یک از دولتهای این کشور نتوانسته اند مشکل نزاع فلسطینی - اسرائیلی و عربی اسرائیلی را به شکلی مطلوب حل و فصل کنند. شاید اگر با پیروزی باراک اوباما، کمی حل و فصل این قضیه از دید برخی کشورهای عربی گشایش پدیده است، تنها به دو دلیل اصلی است؛ یکی این که اوباما به عنوان اولین رئیس جمهور آمریکا، گفتگوی همزمان با همه نمایندگان فلسطینی و اسرائیل را به عنوان شعار انتخاباتی برای حل و فصل قضیه فلسطین وعده داد و دوم متعهد شد که نیروهای آمریکایی را از عراق در یک جدول زمان بندی شده از این کشوری عربی خارج کند. در خصوص مورد اول، انتخاب «جوزف بایدن» به عنوان معاون اوباما، کسی که 33 سال عضویت کمیسیون سیاست خارجی کنگره آمریکا را بر عهده داشته و از سال 2007 تاکنون ریاست این کمیته بر عهده اوست، هرگونه خوش بینی در قبال حل و فصل عادلانه قضیه فلسطین را به یأس تبدیل کرد. هرچند ریاست جمهوری بر عهده باراک باشد، بایدن از هواداران سنتی اسرائیل است و اصولاً به این دلیل انتخاب شد که مانع از تصمیم گیری اوباما برای خروج نیروهای آمریکا از عراق شود. به ازای این خدمت بود که اوباما می توانست روی آرای یهودیان آمریکا حساب ویژه ای باز کند.
از این روست که به جز ابومازن، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین، تقریباً تمامی گروه ها و تشکلهای فلسطینی، اوباما را «انتخابی میان بد و بدتر» می دانند.