پشت صحنه گروگان گیری دبیر دوم سفارت ایران در عراق

کیهان:با ربودن دبیر دوم سفارت ایران در بغداد، برگ جدیدی از همکاری شوم آمریکا و حزب منحله بعث و گروهک القاعده در عراق به ثبت رسید.
براساس گزارش بعضی از محافل خبری، روز یکشنبه گذشته «جلال شرفی» دیپلمات ایرانی که برای افتتاح یک بانک ایرانی به خیابان «عرصات هندیه» بغداد رفته بود، توسط حداقل 30 نفر از نیروهایی که یونیفورم وزارت دفاع عراق پوشیده بودند و سه خودرو بلیزر در اختیار داشتند، ربوده و به نقطه نامعلومی برده شد.
گزارش های تکمیلی حکایت از آن دارد که نیروهای مهاجم اگرچه سعی می کردند رسمی و مربوط به دولت تلقی شوند، ولی هیچ ارتباطی با وزارت فعلی دفاع عراق نداشته اند. یک مقام امنیتی عراق که خواست نامش فاش نشود، به مسئولان ایرانی گفت بعضی از مهاجمین جزو نیروهای سابق وزارت دفاع عراق بوده اند که در طول 3-4 سال گذشته رابطه خود را با این وزارتخانه قطع و به گروه های تروریستی حزب منحله بعث عراق پیوسته بودند.
یک گزارش دیگر از یک منبع موثق حاکی است در جریان ربودن دبیر دوم سفارت ایران در بغداد یک سازمان تروریستی دیگر اطلاعات لازم را در مورد زمان رفت و آمد دبیر دوم سفارت ایران و هویت فیزیکی وی را در اختیار نیروهای بعثی عمل کننده قرار داده و نیروهای آمریکایی از آنان پشتیبانی و در فرار ربایندگان و اختفای «علی شرفی» به مهاجمین کمک کرده اند. به گفته این منبع مثلث آمریکا، بعث و القاعده اقدامات خودرا علیه نیروهای ایرانی هماهنگ کرده اند.
در همان حال «سیدمحمدعلی حسینی» سخنگوی وزارت خارجه ایران ربوده شدن دبیر دوم سفارت ایران را به «مجموعه ای از عوامل مرتبط به وزارت دفاع که زیر نظر نیروهای آمریکایی در عراق اداره می شوند» مرتبط کرد. وی نقش آفرینی آمریکا در این ماجرا را «مغایر با مقررات و قوانین بین المللی و کنوانسیون وین» ارزیابی نمود. حسینی خاطرنشان کرد: آمریکایی ها با این اقدام مقررات بین المللی را مخدوش می کنند.
اما سخنگوی ارتش آمریکا به گونه ای سخن گفت که گویی اساسا اطلاعی از ماجرا ندارد. این درحالی است که بندرت پیش آمده که ارتش آمریکا بطور رسمی سؤالی را پاسخ دهد و لذا از نظر تحلیلگران به سخن آمدن «سرهنگ دوم کریستوفر گارور» نوعی اذعان به نقش آمریکا در این عملیات به حساب می آید. وی در مصاحبه خود گفت: «نمی تواند تایید کند که این دیپلمات دستگیر شده است.»
پیش از این مقامات آمریکایی اعلام کرده بودند، زائران ایرانی و دیپلمات های جمهوری اسلامی هدف عملیات تعقیب و مراقبت نظامیان آمریکا در عراق نیستند. رخداد روز یکشنبه 15 بهمن ماه نشان دهنده آن است که آنان برخلاف اعلام رسمی پذیرای هیچ قانون شناخته شده بین المللی نیستند. در همان حال آمریکایی ها با پنهان شدن پشت بعثی ها و منافقین تلاش می کنند تا نقش خود را مخفی نمایند.
اقدام مشترک آمریکایی ها، بعثی ها و القاعده علیه دیپلمات ایرانی درحالی صورت گرفته است که آمریکایی ها علیرغم اتهامات اولیه نتوانسته اند دلیلی بر مشارکت ایران در عملیات دستگیری و سپس قتل جدا جدای هفت نظامی آمریکا در کربلا -که طی دو هفته اخیر اتفاق افتاد- اقامه نمایند و یا سندی برای آن ارائه دهند.
ربودن یک دیپلمات برجسته ایرانی در بغداد پس از آن صورت گرفته است که طی روزهای گذشته چند مقام ارشد عراقی از جمله عبدالمهدی معاون رئیس جمهور، حکیم رئیس بزرگترین فراکسیون در مجلس عراق و چند مقام امنیتی این کشور بر اخراج منافقین از عراق تاکید کرده اند. ربوده شدن دیپلمات ایرانی در خیابان هندیه بغداد که منطقه نفوذ این گروهک خوانده می شود، بیانگر نقش حقیرانه آنان در این عملیات است. کما اینکه رفت و آمد عناصر منافقین به کاخ سفید در روزهای اخیر که دو روز پیش مجله آلمانی «اشپیگل» گزارش مبسوطی از آن را ارائه داد و فاش کرد که منافقین با آمریکایی ها در عراق همکاری نظامی دارند، نیز بیانگر نقش آمریکا در این ماجرا است.
در عین حال آخرین خبرهای رسیده حکایت از آن دارد که آمریکایی ها از پذیرش مسئولیت در خصوص ربایش «جلال شرفی» خودداری کرده اند. اما در این رابطه پلیس عراق با صدور اطلاعیه ای از دستگیری چند نفر از مظنونان این اقدام خبر داد.
به گزارش (ایسنا) به نقل از خبرگزاری کویت، یک مقام پلیس عراق به این خبرگزاری تاکید کرد که روز یکشنبه 30فرد مسلح که یونیفورم نیروهای ارتش عراق را بر تن داشتند سوار بر خودروهای ارتش این کشور علی شرفی، دبیر دوم سفارت ایران در بغداد را در منطقه العرصات در الکراده واقع در شرق بغداد ربودند.
وی افزود: پلیس عراق تحقیقات خود را در این خصوص آغاز کرده و تاکنون نیز تعدادی فرد مظنون را دستگیر کرده است.
این در حالی است که شبکه تلویزیونی العربیه از همراهی شخص دومی با دیپلمات ایرانی خبر داد که این شخص از این آدم ربایی جان سالم به در برده است.
خبرنگار العربیه اظهار داشت: این شخص زمانی که نیروهای مسلح اقدام به ربودن دیپلمات ایرانی کردند داخل خودرو حضور داشت، اما ربایندگان متوجه وی نشدند.
براساس این گزارش، فرد مذکور اظهار داشته است که ربایندگان لباس های وابسته به وزارت دفاع عراق را برتن داشتند و این نیروها زیر نظر مستقیم نیروهای آمریکایی در منطقه الخضراء فعالیت می کنند.
گفتنی است اقدام علیه دیپلمات های ایرانی در عراق سابقه دارد. در فروردین 83، «حاج خلیل نعیمی» نفر دوم سفارت ایران در بغداد در یک عملیات تروریستی در بغداد به شهادت رسید.
فریدون جهانی کنسول ایران در کربلا نیز چندی بعد در کربلا به گروگان گرفته شد و پس از مدتی به شهادت رسید. دو ماه پیش آمریکایی ها دو میهمان ایرانی جلال طالبانی رئیس جمهور عراق را در منزلی متعلق به یک مسئول ارشد عراقی ربودند ولی هشت روز بعد ناچار به آزادی آنان شدند. با این حال یک هفته پس از آزادی دو دیپلمات یاد شده، آمریکایی ها با حمله شبانه به سرکنسولگری ایران در اربیل و وارد کردن خسارت به ساختمان و اموال کنسولگری ایران، پنج نفر از دیپلمات های رده پایین این کنسولگری را ربوده و با خود بردند که اینک نزدیک به چهار هفته از این عملیات غیرقانونی آمریکا می گذرد.
آنچه از مجموعه تحرکات آمریکا، حزب بعث و القاعده علیه ایران مشاهده می شود به وضوح از استیصال آنان خبر می دهد چرا که روی آوردن به اقدامات خشونت آمیز در شرایطی صورت می گیرد که اوضاع برای اقدام کننده بحرانی تلقی شود. ربودن دبیر دوم سفارت ایران در عراق پیام رسانی از سیستمی است که نمی تواند با گفت وگو به نتایج مورد دلخواه خود برسد. اما آمریکایی ها و عوامل مرتبط با آنها گمان می کنند که وقتی برخورد نظامی به گروگانگیری دیپلمات ها منجر می شود، طرف مقابل ناچار است وارد گفت وگویی شود که در آن ناچار به واگذاری امتیاز باشد. این موضوعی بود که برای اولین بار رابرت گیتس وزیر دفاع آمریکا آن را فاش کرد و به خبرنگاران عربی که خواهان شروع گفت وگو میان مقامات ایرانی و آمریکایی شده بودند گفت: چگونه می توانیم با ایران مذاکره کنیم در حالیکه او از ما چیزی نمی خواهد در این شرایط آمریکا ناچار است خواسته های خود را با طرف ایرانی مطرح کند و برای رسیدن به آن امتیاز بدهد.
آمریکایی ها گمان می کنند به گروگان گرفتن، دیپلمات ها، فضای فعالیت و امنیت ایران را در عراق تنگ می نماید و ایران ناچار می شود برای نجات از این وضعیت به سطحی از همکاری با آمریکا در مورد عراق و پرونده های دیگر رضایت دهد.
اما نکته دیگری هم وجود دارد و آن افزایش فشار بر ایران با نزدیک شدن به پایان مهلت دوماهه قطعنامه 1737می باشد. آمریکا که نتوانسته است جامعه بین المللی را برای شروع فشارهای موثر متقاعد نماید، ناچار است بار فشار بر ایران را یک جانبه بر دوش بکشد از این رو اقدام به ربودن دیپلمات ها می کند تا مردم ایران گمان کنند با عدم پذیرش تعلیق هسته ای چند قدم به درگیری نظامی با آمریکا نزدیک شده اند.
اما زمان زیادی سپری نخواهد شد تا آمریکایی ها دریابند در مواجهه امنیتی با دیپلمات ها، تنها طرفی نیستند که امکاناتی دارند. از سوی دیگر بر اثر اقدام آمریکا به ربودن دیپلمات ها نوعی بی اعتمادی در درون جامعه عراق نسبت به تداوم حضور آمریکا شکل می گیرد و این سبب بحران های تازه ای برای آمریکا می شود. رایس حق داشت که گفت: «وقتی به ایرانی ها در عراق فشار می آوریم، نظامیان ما نگران می شوند چرا که خود را در معرض آسیب بیشتر می بینند.»