دکتر یدالله جوانی
شهید رجایی بعد از بازگشت از سفر نیویورک که به منظور شرکت در اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل انجام شده بود، برای ارایه گزارش سفر خدمت حضرت امام (ره) شرفیاب میشود. قریب به این مضمون نقل شده که حضرت امام (ره) خطاب به شهید رجایی میفرمایند،در سخنرانی خود در سازمان ملل مواضع خیلی تند و انقلابی علیه آمریکا اتخاذ گردید. شهید رجایی به امام (ره) میگوید، آری اینگونه صحبت کردن و موضعگیری علیه آمریکا را از شما یاد گرفتهایم، حضرت امام (ره) میفرمایند، جایگاه من با شما فرق میکند و شما باید قدری ملایمتر صحبت میکردید.
سخنرانی دکتر احمدینژاد در همایش «جهان بدون صهیونیسم» و تکرار موضع تاریخی حضرت امام (ره) در خصوص رژیم اشغالگر قدس شریف با این عبارت که خواستار «محو رژیم صهیونیستی از نقشه جهان شدند» بازتابهای گستردهای را به دنبال داشت. کشورهای غربی نسبت به اظهارات رئیسجمهور ایران در قبال رژیم صهیونیستی واکنش تند و منفی نشان دادند. نخستوزیر رژیم صهیونیستی از شورای امنیت درخواست کرد تا نسبت به اخراج ایران از سازمان ملل اقدام نماید.
البته در کنار این مواضع منفی، در جهان اسلام و برخی از رسانههای عربی و به ویژه در میان گروهها و سازمانهای جهادی و مبارز فلسطینی، این سخنان و مواضع صریح، قاطع و انقلابی بازتاب بسیار مثبتی به دنبال داشت تا جایی که برخی از گروههای فلسطینی اعلام کردند، اظهارات احمدینژاد ایران را به جایگاه رهبری در جهان اسلام بازگرداند.
در داخل کشور نیز واکنش افراد، گروهها و احزاب سیاسی به سخنان رئیسجمهور متفاوت بود. برخی از مواضع رئیسجمهور و سخنان وی حمایت و گروهی نیز نسبت به اینگونه سخن گفتن به بیان انتقادات و ایرادات پرداختند. طرح عباراتی چون «ورود به عرصههای غیرضرور»، «موضعگیریهای غیرمفید» و «بیدقتی و تحمیل هزینه به مردم و کشور» در نشریات داخلی وابسته به گروههای سیاسی در قبال موضعگیری رئیسجمهور نسبت به رژیم صهیونیستی جای تأمل فراوان دارد، اما نکته تأملبرانگیزتر توجیه این موضعگیری با استناد به رفتار پیش گفته حضرت امام(ره) در قبال لحن سخنرانی شهید رجایی، در سازمان میباشد. عدهای اینچنین ایجاد شبهه مینمایند که موضعگیری صریح، قاطع و انقلابی حضرت امام(ره) مبنی بر اینکه «اسرائیل باید از صحنه روزگار محو شود» خاص جایگاه ایشان به عنوان رهبر انقلاب بوده و نباید دیگر مسئولان نظام با این ادبیات موضعگیری نمایند. آیا واقعا اینچنین است؟
برای ارایه یک ارزیابی، اجمالی از این دیدگاه باید به فلسفه چیستی و چرایی این موضعگیری حضرت امام(ره) در مورد رژیم صهیونیستی توجه نمود. با تأمل در تمامی فرمایشات، بیانیهها و موضعگیریهای حضرت امام(ره) در قبال رژیم صهیونیستی در مییابیم که ایشان، رژیم صهیونیستی را یک غده سرطانی، یک تهدید جدی و خطر بزرگ برای اسلام و مسلمین میدانستند و معتقد بودند تمامی مسلمانان موظف هستند برای از بین بردن این غده سرطانی و خارج ساختن آن از پیکر جهان اسلام و امت اسلامی تلاش کنند.
آن جمله قصار امام(ره) نشاندهنده نگاه نهایی به موجودیت چنین رژیم غاصبی است که به دست استعمار و دشمنان در درون سرزمینهای اسلامی جعل شده است. اگر این نگاه را بپذیریم، چرا نباید دیگر سردمداران دولتهای کشورهای اسلامی و مسئولان نظام جمهوری اسلامی ایران با تکرار این موضع، راه امام(ره) و اندیشه امام(ره) در قبال فلسطین و قدس شریف را مورد تأکید قرار دهند. البته تأکید بر هر آرمان و ارزش والایی هزینههای خود را هم به دنبال دارد. مگر حرکت حضرت امام خمینی (قدسالله نفسه الزکیه) برای سرنگونی رژیم طاغوت، بدون تبعات و خسارت بود. اما دستاوردهای این انقلاب در قبال خسارتهای آن به گونهای است که این تبعات و خسارتها به راحتی قابل اغماض است. به طور قطع دستاوردهای موضعگیری رئیسجمهور نیز آنقدر ارزشمند خواهد بود که این هیاهوها و جارو جنجالهای تبلیغاتی کنونی علیه جمهوری اسلامی در قبال آن دستاوردها بسیار ناچیز خواهد بود، اما نکتهای که نباید فراموش کرد اینکه برخی از کسانی که اینگونه استدلال مینمایند که آن موضعگیری حضرت امام (ره) خاص جایگاه ایشان بود، طی سالهای اخیر نشان دادند که مایل میباشند. بسیاری از اندیشهها و مواضع اسلامی و انقلابی حضرت امام (ره) به تاریخ سپرده شود. موضعگیری حضرت امام (ره) در قبال رژیم صهیونیستی از جمله مواردی است که برخی از جریانها معتقد به فاصله گرفتن از آن میباشند. برگزاری همایش «فلسطین و نگاه ایران» در دانشگاه تربیت مدرس در دوره اصلاحات به خوبی این دیدگاه را برجسته مینماید. در چنین شرایطی وظیفه یاران حضرت امام (ره) برجستهسازی و با تأکید بر مواضع ایشان در قبال رژیم صهیونیستی برای جلوگیری از انحرافات احتمالی میباشد. بنابراین نمیتوان به راحتی با استفاده یک موضعگیری حضرت امام (ره) در مورد لحن سخنرانی شهید رجایی در سازمان ملل اندیشه و آرمان اندیشه را در مورد رژیم صهیونیستی به بوته فراموشی سپرد.