اتهامات آمریکا علیه ایران جعلی است

بصیرت: پایگاه اینترنتی «راو استوری» طی یک گزارش تحلیلی تصریح کرد که تردید آژانس بین المللی انرژی اتمی نسبت به صحت اسناد مطالعات ادعایی علیه ایران افزایش یافته است.
این پایگاه اینترنتی گزارش داد که آژانس بین المللی انرژی اتمی مدارکی به دست آورده است که نشان می دهد اسنادی که به عنوان مطالعات فنی برای یک برنامه تحقیقاتی هسته ای وابسته به تسلیحات در ایران از آن نامبرده می شود جعلی است.
در این گزارش به قلم گرت پورتر، تاریخ شناس و خبرنگار تحقیقاتی آمریکایی، آمده است: این اسناد توسط آژانس های اطلاعاتی جاسوسی آمریکا در سال 2004 از یک منبعی که هنوز ناشناخته است به دست آمد که اکثر آنها به شکل فایل های الکترونیکی بوده که از لپ تاپ نسبت داده شده به یک محقق ایرانی به دست آمده است. آمریکا بخش اعظم تلاش های خود برای اعمال تحریم ها علیه ایران را بر مبنای همین اسناد قرار داده است. یک منبع دیپلماتیک نزدیک به آژانس بین المللی انرژی اتمی در وین که خواست نامش فاش نشود در گفت وگو با پایگاه اینترنتی راواستوری گفت که مدارک جدیدی که حاکی از احتمال دروغین بودن این اسناد است باعث شده فشار داخل دبیرخانه آژانس برای فاصله گرفتن آژانس از اسناد لپ تاپ افزایش یابد.
اسناد لب تاپ شاهد آنچه آژانس در گزارش منتشر شده خود از آن به عنوان طرح های فنی در زمینه تلاش ها برای طراحی مجدد کلاهک موشک بالستیک شهاب سه ایران «برای جا دادن یک کلاهک هسته ای» یاد کرد می باشد. این اسناد علاوه بر آن ظاهراً شامل تحقیقاتی درباره استفاده از یک سیستم انفجار با قدرت بالا، طرح های محوری برای آزمایشات و تحقیقات درباره تأسیسات تبدیل اورانیوم است. این اسناد فنی به همراه گزارش هایی درباره آنچه «برنامه مخفی ایران» نامیده شده و آژانس اتمی از آن به عنوان «مطالعات ادعایی» یاد می کند پایه اساسی تأکید آمریکا در سال 2008 بر اعمال تحریم های بین المللی علیه ایران و بررسی مسئله هسته ای ایران در شورای امنیت سازمان ملل است.
دست نوشته ها
در مرکز تلاش های داخلی آژانس شرکت ایرانی کیمیا معدن قرار دارد که در اسناد از آن به عنوان مسئول تحقیقات درباره تأسیسات تبدیل اورانیوم، پروژه «نمک سبز»، یاد می شود.
به گزارش روزنامه واشنگتن پست در فوریه سال 2006، آمریکا و متحدانش معتقدند که کیمیا معدن، پوششی برای نیروی نظامی ایران است. یکی از نامه های مکتوبی که در اسناد مربوط به لب تاپ پیدا شد(نامه ای که ظاهراً در ماه مه 2003 از یک شرکت مهندسی ایرانی ناشناس به کیمیا معدن فرستاده شد) در مرکزیت بحث صحت این اسناد قرار دارد.
آژانس در گزارش ماه مه خود از این نامه به عنوان «یک نامه یک صفحه ای به فارسی» یاد کرد. به گفته منابع آمریکایی که در جریان این مسئله قرار دارند یادداشت هایی در این نامه قرار دارد که با دست نوشته شده و به مطالعات درباره طراحی مجدد سیستم ورود مجدد موشک به جو اشاره دارد. اما ایران در ژانویه گذشته یک کپی از همان نامه را به آژانس تحویل داد که هیچگونه یادداشت دست نوشته ای روی آن نبود. اولی هاینونن، معاون مدیرکل آژانس در امور پارلمانی در جلسه ای در ماه فوریه که کشورهای عضو آژانس در آن حضور داشتند این مسئله را تاکید کرد.
کپی این نامه که فاقد یادداشت های دست نوشته بود بخشی از یک مجموعه بزرگتر از اسناد مربوط به کیمیا معدن است که ایران در واکنش به درخواست آژانس برای توضیح نقش این شرکت در مدیریت معدن اورانیوم گچین ایران به آژانس ارایه کرد.
به گفته منابع نزدیک به آژانس در وین، پس از آنکه آژانس کپی این نامه را که فاقد یادداشت های دست نوشته بود دریافت کرد برخی مقامات از آژانس خواستند تایید کند که سؤالاتی جدی درباره این که آیا اسناد لب تاپ ساختگی است یا خیر وجود دارد. این منبع گفت: برخی تلاش کردند به این نکته اشاره کنند که آژانس در موقعیتی قرار ندارد که صحت این اسناد را تایید کند.
با این حال هاینونن و سایر مقامات بخش پارلمانی آژانس همچنان به دفاع از صحت اسناد مربوطه ادامه می دهند.به گفته یک منبع آمریکایی که در جریان این مناقشات قرار دارد مدافعان سندیت نامه ای که حاوی یادداشت های دست نوشته بود می گویند که پیدا شدن کپی تمیز این نامه می تواند به دلیل این باشد که کیمیا معدن چندین کپی از نامه اصلی تهیه کرده و آن را در بین کارکنان مختلفش پخش کرده است. مدارک بعدی که صحت نامه حاوی یادداشت های دست نوشته را خدشه دار کرد توسط ایران در ژانویه گذشته به آژانس بین المللی انرژی اتمی ارایه شد.
به گفته ایران، کیمیا معدن برای وزارت دفاع این کشور کار نمی کند بلکه برای سازمان انرژی اتمی ایران که غیرنظامی است کار می کند.
اسناد جدید ایرانی که آژانس در گزارش 22 فوریه 2008 به آنها اشاره کرد آژانس را متقاعد کرد که شرکت کیمیا معدن در ماه مه سال 2000 تنها با هدف انجام پروژه ای برای طرح ریزی، خرید و نصب تجهیزات برای یک کارخانه فرآوری سنگ معدن تاسیس شد. این اسناد علاوه بر آن نشان می دهد که کارخانه اصلی کیمیامعدن تنها به این دلیل این وظیفه را بر عهده گرفتند که آژانس اتمی طرح ها و گزارشات فنی را به عنوان مبنای قرارداد در اختیارشان قرار داده بود.
آژانس نتیجه گیری کرد که «این اسناد اطلاعات توضیحات ارایه شده توسط ایران را اثبات می کند و محتوای این اسناد با اطلاعاتی که پیش از آن در اختیار آژانس قرار داشته است هماهنگی دارد.»
ماری هارف، یکی از سخنگویان آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا(سیا) از اظهارنظر در این باره خودداری کرد.
دیگر موارد تردید درباره نامه دست نویس
ابهامات دیگری نیز درباره نامه حاوی یادداشت های دست نوشته وجود داشت. طبق گزارش ماه مه آژانس موضوع این نامه سؤالات کیمیامعدن از این شرکت مهندسی درباره خرید سیستم قابل برنامه ریزی کنترل منطق (PLC) بود.
سیستم PLC یکی از فناوری هایی است که آمریکا مدت هاست از ارایه آن به سازمان انرژی اتمی ایران خودداری کرده است. ایران حتی پیش از سال 2006 نیز به آژانس اطلاع داده بود که کیمیامعدن برای رفع این مساله از طریق خرید فناوری های مختلف برای تاسیسات تبدیل اورانیوم اصفهان مشغول کمک به سازمان انرژی اتمی ایران است.
با توجه به این که نقش کیمیامعدن در خرید تجهیزات مربوط به تاسیسات تبدیل اورانیوم ربطی به کارهای فنی اش برای سازمان انرژی اتمی نداشت و بخشی از تلاشی پنهانی برای دور زدن محدودیت های آمریکا بود احتمال این که آنها چندین کپی از نامه مربوطه تهیه کرده باشند بسیار اندک است. حتی اگر چندین کپی از این نامه تهیه شده باشد این شرکت مطمئنا اقدامات احتیاطی امنیتی متداول را اتخاذ کرده و نام یا عددی را به هر یک از کپی ها اختصاص می داد که در آن صورت اگر یکی از کپی ها گم می شد این امر به راحتی تشخیص داده می شد. اما این کار در زمینه نامه مربوطه انجام نگرفت. به گفته یکی از منابع آمریکایی که در جریان این مساله قرار دارد یکی از دلایل آمریکا برای خودداری از ارایه یک کپی از این اسناد به ایران این است که نمی خواهد مقامات امنیتی ایران از روی دست نوشته ها تشخیص دهند که چه کسی آنها را نوشته است.
یکی دیگر از مشکلات مربوط به نامه حاوی یادداشت های دست نوشته فقدان هرگونه پیوند منطقی بین موضوع نامه و کارهای نسبت داده شده به ایران در زمینه طراحی مجدد موشک است. سیستم های PLC که برای خودکار کردن روندهای صنعتی همچون کنترل ماشین آلات خطوط مونتاژ کارخانه استفاده می شوند ربطی به مطالعات فنی درباره طراحی مجدد موشک های شهاب سه ندارند.
صحت برخی اسناد دیگر به دست آمده از این لب تاپ که ظاهرا نشان می دهد کیمیامعدن همکاری نزدیکی با گروهی داشته است که در تلاش برای طراحی مجدد موشک شهاب سه بوده اند، مورد شک و تردید قرار دارد. آژانس در گزارش ماه مه خود کاغذی را تحت نام کیمیامعدن ارایه کرد که «روندی برای تبدیل گاز اورانیوم به UF4 را که به نمک سبز معروف است» نشان می داد. شماره این پروژه در اسناد مربوط به پروژه «نمک سبز» 5.13 است. این در حالی است که هاینونن شماره داده شده به پروژه گچین را 5.15 خواند. طبق اسنادی که آژانس در ماه ژانویه از ایران به دست آورد این شماره همان شماره مربوط به پروژه فرآوری سنگ معدن اورانیوم است که در سال 1999 توسط سازمان انرژی اتمی ایران و نه وزارت خارجه ایران سفارش داده شد. این به این مفهوم است که نویسنده آن اسناد شماره 5.13 را بر اساس دانشش از سیستم شماره بندی سازمان انرژی اتمی به پروژه «نمک سبز» اختصاص داد؛ نه براساس سیستم ارتش نظامی ایران.
آشکار شدن تناقضات
هنگامی که تضادهای بین مدارک ایران و اسناد مربوط به کیمیامعدن که از لب تاپ بدست آمد آشکار شد برخی مقامات آژانس بین المللی انرژی اتمی خواستار فاصله گرفتن آژانس از آنچه آنها اکنون مدارک ساختگی و جعلی می دانند شدند. اما به رغم این مخالفت ها گزارش ماه مه 2008 آژانس اشاره ای به این مسئله نکرد. محمد البرادعی، مدیرکل آژانس در گذشته توانایی خود را برای مواجه با آمریکا هنگامی که مدارک در هاله ای از شبهه و ابهام پوشیده بوده اند نشان داده است که نمونه آن «سندسازی نیجر» است (اسنادی که توافق بین نیجر و عراق برای خرید اکسید اورانیوم را نشان می داد.) و کاخ سفید ازآن به عنوان بخشی از تلاش ها برای پرونده سازی علیه عراق استفاده کرد. البرادعی در واکنش به این امر در دسامبر 2002 نامه ای به کاخ سفید و شورای امنیت نوشت و به آنها هشدار داد که به عقیده وی این اسناد تقلبی بوده و نباید از آن به عنوان مدرکی حاکی از تلاش های عراق برای دستیابی به تسلیحات هسته ای یاد کرد. هنگامی که البرادعی هیچ پاسخی از دولت بوش دریافت نکرد این مسئله را علنی کرد و در سخنرانی در سازمان ملل در ماه مارس 2003 اعلام کرد که آژانس پس از تحلیل فراوان به این نتیجه رسیده است که این اسناد «هیچگونه صحتی ندارد.»
مسایل خلاف واقع که با توجه به اسناد ارایه شده از سوی ایران در فوریه گذشته آشکار شده اند ممکن است به آشکاری و روشنی مطالبی نباشند که نشان داد اسناد مربوط به توافق عراق و نیجریه ساختگی هستند. با این حال این امر هشداری برای آژانس بین المللی انرژی اتمی درباره این موضوع خواهد بود. شک و تردید از همان ابتدا همچون هاله ای اسناد «مطالعات ادعایی» را فرا گرفته بود؛ چرا که آمریکا حاضر نیست بگوید چه کسی مجموعه اطلاعات جاسوسی آمریکا را چهار سال پیش ارایه کرد.