افزایش وابستگی تجاری اروپا به ایران

صمدحسن‌نیا سماکوش
همانطور که در خبرها آمده بود، 27 کشور اتحادیه اروپا جمعه گذشته تصمیم به افزایش تحریمهای تجاری علیه ایران گرفتند تا به این وسیله به خیال خام خود بتوانند جمهوری اسلامی ایران را وادار به پذیرش تعلیق غنی سازی و فعالیت صلح آمیز هسته ای نمایند. غافل از اینکه تنوع تولیدات انواع محصولات کشاورزی، صنعتی، غذایی و غیره درکشورهای مختلف دنیا به نحوی است که به جرات می توان گفت دیگر هیچ کشور دنیا محدودیتی در تامین کالاهای مورد نیاز خود نخواهد داشت.
تصویب این قطعنامه از سوی 27 کشور اتحادیه اروپا علیه ایران در حالی صورت گرفت که مبادلات تجاری ایران و اتحادیه اروپا طی پنج ماهه نخست سال جاری با رشد قابل توجهی مواجه شده است و در این بین میزان افزایش صادرات ایران به اروپا 138 درصد بوده است که در مقایسه با ماههای پیش از آن رشد قابل ملاحظه ای را نشان می دهد و از طرفی حاکی از افزایش وابستگی تجاری اتحادیه اروپا به ایران است، در عین حال واردات ایران از اتحادیه اروپا طی این مدت کاهش 9 درصدی داشته است که نشان می دهد وابستگی ایران به اتحادیه اروپا کمتر از گذشته شده است.
افزایش138 درصدی صادرات ایران به اتحادیه اروپا و کاهش 9 درصدی صادرات اتحادیه اروپا به ایران در وضعیتی که مجموع واردات ایران طی پنج ماهه نخست سال جاری سیر صعودی داشته است، حاکی از این مسئله است که جمهوری اسلامی ایران وابستگی خود را به غرب به مرور زمان کاهش می دهد و تحت این شرایط افزایش تحریم تجاری از سوی غرب بی معنی است مخصوصا در وضعیتی که وابستگی تجاری غرب به کالاهای ایرانی در حال افزایش است.
از طرف دیگر وضعیت تجارت جهانی به قدری رقابتی شده است که کشورهای مختلف برای فروش کالاهای مشابه به کشورهای مصرف کننده از هر ابزاری حتی ارزان فروشی استفاده می کنند و در این شرایط شرکتهای اروپایی که معمولا به دنبال سودآوری هستند، به راحتی از بازار 70 میلیونی ایران صرف نظر نمی کنند و شاید به ظاهر و به طور مستقیم از فروش کالا به ایران امتناع کنند تا جریمه نشوند ولی به طور غیر مستقیم انواع کالاهای اروپایی سر از ایران در می آورند.
در پایان باید خاطرنشان کرد تجارت در دنیای امروز مرز نمی شناسد و کشورهای اروپایی که هزینه عضویت در سازمان تجارت جهانی را می پردازند، از سود آن نمی گذرند و به نظر می رسد، تصویب این قطعنامه ها بیش از آنکه به مرحله اجرا درآید، ابزاری برای تحت فشار قرار دادن ایران باشد تا به این وسیله اروپائیها در ظاهر به ارباب خود یعنی آمریکا نشان دهند که برده حرف گوش کنی هستند و مخالفتی با تصمیم های شورای امنیت سازمان ملل ندارند.