ایرسیکا

مرکز تحقیقات تاریخ، هنر و فرهنگ اسلامی (ایرسیکا) از نهادهای وابسته به سازمان کنفرانس اسلامی است که با هدف تحقیق در زمینه های مشترک فرهنگ اسلامی و ایجاد شرایط مناسب برای همکاری نویسندگان و محققان کشورهای اسلامی تاسیس شده است.مرکز تحقیقات تاریخ، هنر و فرهنگ اسلامی (Research center on Islamic History Art and Culture) از جمله سازمان های جانبی سازمان کنفرانس اسلامی است که بر اساس مصوبه هفتمین اجلاس وزرای امور خارجه این سازمان در مه 1976 تاسیس شد. اساسنامه این مرکز در نهمین اجلاس وزرای خارجه در سال 1978 به تصویب رسید و اولین برنامه کاری آن در یازدهمین اجلاس در سال 1980 تایید شد. تشکیلات مرکز تحقیقات تاریخ، هنر و فرهنگ اسلامی (ایرسیکا) به قرار زیر است: 1- مجمع عمومی 2- هیات مدیره 3- دفتر اجرایی 4- رئیس
مجمع عمومی متشکل از اعضای کمیسیون اسلامی برای امور اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی است و سالی یک بار تشکیل جلسه می دهد. در خور ذکر است که تمامی سازمان های فرعی دارای یک مجمع عمومی مشترک به نام کمیسیون اسلامی برای امور اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی هستند.
هیات مدیره مرکز دارای ده نفر عضو است که به پیشنهاد دبیر کل سازمان کنفرانس اسلامی و از سوی مجمع عمومی از بین دانشمندان برجسته برای یک دوره سه ساله انتخاب می شوند. رئیس مرکز ایرسیکا و نماینده دبیرکل سازمان کنفرانس اسلامی نیز عضو این هیات هستند. دفتر اجرایی مرکب از دبیرکل و معاونان وی است. دبیرکل سازمان کنفرانس اسلامی با مشورت هیات مدیره، رئیس مرکز را برای یک دوره چهارساله انتخاب می کند و این مقام فقط برای یک دوره قابل تمدید است. مقر این مرکز در شهر استانبول است و ریاست فعلی آن را دکتر احسان اوغلو از ترکیه به عهده دارد. ایرسیکا عهده دار اجرای طرحهای تحقیقاتی، انتشار نشریات و کتابهای مرجع، برگزاری کنفرانس ها و سمینارهای بین المللی مختلف در عرصه فرهنگ و تمدن اسلامی است. این مرکز امور اجرایی و اداری کمیسیون بین المللی حفظ میراث فرهنگی اسلامی (ICPICH) را نیز به عهده دارد. دبیرخانه کمیسیون بین المللی حفظ میراث فرهنگی اسلامی با دبیرخانه مرکز تحقیقات تاریخ، هنر و فرهنگ اسلامی مشترک است و رئیس ایرسیکا در راس آن قرار دارد. یکی از اهداف اصلی ایرسیکا شناساندن بهتر فرهنگ و تمدن اسلامی و ایجاد تفاهم بین مسلمانان و سایر جوامع از طریق تحقیقات علمی و فرهنگی است. از دیگر اهداف این مرکز طبق اساسنامه می توان به موارد ذیل اشاره کرد:
1- تشکیل مجمعی از دانشمندان، نویسندگان و هنرمندان و مورخان کشورهای اسلامی با هدف تحقیق در زمینه های مشترک فرهنگی
2- انتشار دانسته ها به صورت کتاب و رساله برای ایجاد فضای تفاهم
3- تشکیل سمینارهای مقدماتی و دوره ای و انتشار نشریاتی به منظور تبلیغ تمدن اسلامی و تصحیح اطلاعات نادرست اسلامی.