بازى در میدان افکارعمومى/ مهدى تقوى

بصیرت: نامه دکتر احمدى نژاد رئیس جمهورى کشورمان به باراک اوباما رئیس جمهور برگزیده امریکا، داراى بار تاریخى و سمبلیک است. نادرست ترین تفسیر از این نامه این است که: این نامه در سطح دادوستدهاى سیاسى تفسیر شود. نامه دکتر احمدى نژاد نگاه به آینده دارد و تأثیرات و آثار آن نیز با گذشت زمان بیشتر نمایان خواهد شد. چنان که برخى از کارشناسان خود امریکا گفته اند، رئیس جمهور کشورمان صرفنظر از این که دولت آینده دموکرات ها در کاخ سفید چه استراتژى اى در قبال ایران دنبال کند، براى تنویر افکارعمومى امریکا سخنان خویش را منعکس کرده است. احمدى نژاد این رویه را در دوره سیاه جرج دبلیو بوش نیز دنبال کرد. رئیس جمهور کشورمان به وضوح دریافته که در عصر ارتباطات کافى است، پیام یک سیاستمدار برخروجى رسانه ها و تریبون هاى فراملیتى قرار گیرد. این نکته را پس از مناظره احمدى نژاد در دانشگاه کلمبیا ، بعضى از نخبگان رسانه اى امریکا مطرح کردند که رئیس جمهورى ایران بازى در میدان افکارعمومى را بهتر از حریفان غربى اش پیش مى برد. بحثى که الان در باره تغییر پذیرى و تغییر ناپذیرى سیاست هاى امریکا مطرح است در فرداى مناظره کلمبیا و نیز بعد از ارسال نامه احمدى نژاد به جرج بوش نیز مطرح شد. معروف ترین گزارشگر شبکه سى. ان. ان گفت که رئیس جمهور ایران مى داند خط مشى خصمانه امریکا تغییر نمى کند لذا به جاى آنکه در نامه اش به دولت بوش از بهبود رابطه میان دو طرف سخن به میان آورد ، سعى کرد شهروندان امریکا و روشنفکران این کشور را به قضاوت وادارد.این بار دومین نامه رئیس جمهور ایران به دومین رئیس جمهور امریکا نیز همین جهت گیرى را دارد. احمدى نژاد بر این باور است که جهان سیاست را در عصر کنونى، سیاستمداران شکل نمى دهند بلکه این افکارعمومى هستند که نقش آفرین اصلى میدان سیاست هستند. افکارعمومى شاید به دلیل انحصار چند قدرت نتوانند تصمیم دولت هاى استکبارى مثل امریکا را جابه جا کنند اما با زیر سؤال بردن مشروعیت این تصمیم هاى ناعادلانه و ضد انسانى ، طراحان این سیاست ها را در تاریخ بدنام مى کنند و در نهایت در برهه هایى مثل انتخابات، زهر شکست را در کام آنها مى ریزند.بنابراین منطقى تر این است که نامه دکتر احمدى نژاد از منظر رسانه اى تحلیل شود تا از زاویه سیاسى یا دیپلماتیک. از دید رسانه اى، عنصر «پیام» در این اتفاق خیلى تعیین کننده است. دکتر احمدى نژاد در یک موقعیت که شهروندان امریکا خود را در مرحله انتخاب و آغاز راه جدید حس مى کنند سیاست هاى گذشته این کشور را به چالش مى کشاند و خطاب به رئیس جمهور جدید از ارزش ها و اعتقادات مشترک ادیان و انسان ها سخن مى گوید؛ ارزش هایى مثل ظلم ستیزى، ضدیت با سلطه و زور، کرامت و حرمت ملت ها. پس از مقوله پیام، «زمان» و «موقعیت تاریخى» اى که احمدى نژاد براى ارسال پیام خویش انتخاب مى کند، بسیار مهم است. حتى اگر تیم سیاستمداران اوباما قصد و اندیشه اى براى مقابله با ایران در سر داشتند، با این ابتکار رئیس جمهورى کشورمان توجیه آن اندیشه هاى خصمانه براى افکارعمومى جهان آسان نخواهد بود. بدون شک در زمان نه چندان دور نامه دکتر احمدى نژاد مورد استناد بسیارى از نخبگان واقع بین خود امریکا قرار خواهد گرفت؛ بویژه اگر ببینند دولت بعدى امریکا نیز تصمیم هایى به دور از عدالت وانصاف در باره ایران یا خاورمیانه اتخاذ مى کند. اهمیت وجود پیام دکتر احمدى نژاد، در آینده به عنوان سندى تاریخى نمایان خواهد شد و مهم این است که داوران اصلى مناقشه ایران و امریکا افکارعمومى هستند و آنها دیگر در قضاوت آینده خویش فقط به راحتى گوش به توجیهات و ذهنیات سیاست بازان نخواهند سپرد ‎.