ریاست فرانسه بر اتحادیه اروپا

علی تتماج
فرانسه از اول ژولای 6 ماه ریاست بر اتحادیه اروپا را آغاز کرده است. سارکوزی، رئیس جمهوری بلندپرواز و نامتوازن فرانسه در حالی این سمت را برعهده گرفته که برای اجرای اهداف خود با چند چالش عمده مواجه است .
اولا وضعیت داخلی فرانسه دورانی متزلزل و بحرانی را سپری می کند که محور آن را بحران های اقتصادی و نارضایتی اجتماعی تشکیل می دهد. در یک سال گذشته به طور متوسط هر روز اعتصابات و تظاهرات های ضد دولتی در فرانسه برگزار می شود. پرونده حقوق بشر فرانسه در کمیسیون اروپا نیز چالش دیگر سارکوزی را شامل می گردد.
ثانیا در سطح قاره اروپا نیز فرانسه به عنوان بازیگری درجه دو که چندان توفیقی در ارتقای جایگاه منطقه ای خود نداشته است تلقی می شود . هر چند سارکوزی با بازیگری و حضور در معادلات قاره سبز تا حدودی به احیای جایگاه فرانسه پرداخته اما همچنان دیدگاهی تردیدآمیز به نتیجه کار وی وجود دارد بویژه اینکه فرانسه چندان تحرکی در بخش اقتصادی نداشته است.
ثالثا در عرصه جهانی نیز پاریس نتوانسته به عنوان بازیگری مطرح ایفای نقش نماید. دیدگاه منفی جهان به دوران استعمارگری فرانسه و نیز سلطه طلبی تاریخی آن بر این امر دامن زده است. براساس آنچه از چالشهای فرانسه ذکر شد، مهمترین اهداف و طرح های این کشور در دوران 6 ماه ریاست بر اتحادیه اروپا می تواند با پیش زمینه های خاص اجرا گردد.
1) باعنایت به چالشهای داخلی فرانسه محور اصلی تحرکات سارکوزی را جمع آوری منابع مالی برای حل بحران اقتصادی فرانسه و نیز پاکسازی پرونده های حقوق بشر تشکیل می دهد. سارکوزی امید دارد تا از منابع مالی سایر کشورها برای اقتصاد فرانسه برخوردار گردد چنانکه از هم اکنون قراردادهایی در بخش نظامی و هسته ای امضا نموده است.
2) چنانکه ذکر شد، پاریس برای آقایی بر اروپا فعال گردیده است . سیاستهای سارکوزی در قبال قانون واحد اروپایی ، توسعه مرزهای اروپا، تشکیل ارتش واحد، ارائه طرح هایی برای توسعه اقتصادی و سیاسی اتحادیه و ... بیانگر تلاش این کشور برای حضور فعال در اروپا است. در این میان بحران های سیاسی و اقتصادی حاکم بر آلمان و انگلیس می تواند فرصتی برای اجرای اهداف سارکوزی باشد. پاریس دوره 6 ماهه را پیش زمینه ای برای آینده خود در اتحادیه اروپا می داند لذا تلاش خود را برای اجرای هر چه بهتر اهداف اتحادیه به کار خواهد بست.
3) مهمترین محور سیاستهای فرانسه در این دوره زمانی (6 ماه) را حضور در معادلات جهانی و به نحوی احیای دوران امپریالیستی تشکیل می دهد. سارکوزی که در یک سال گذشته با گرایش به آمریکا و رژیم صهیونیستی برای اجرای این مهم فعال گردیده تلاش خواهد نمود تا با نام اروپا محورهای بعدی سیاست خود را اجرایی نماید. بازیگری در مناطق بحرانی بویژه در خاورمیانه که با بازگشت به عراق، لبنان و رخدادهای سرزمین های اشغالی فلسطین اجرا می شود، تحرکات گسترده در آفریقا چنانکه سارکوزی از تمدید و اجرای توافقنامه های نظامی و امنیتی در این قاره خبرداده است، حضور فعال در معادلات صلح جهانی چنانکه بازگشت مشروط به بخش نظامی ناتو را اعلام کرده است و ... از محورهای اصلی سیاست جهانی پاریس است. جالب توجه آنکه در این عرصه امضای قراردادهای نظامی و هسته ای اصلی ترین محرک فرانسه است که در بسیاری از نقاط جهان آن را پیگیری می کند. نکته دیگر اینکه در چارچوب سیاست خارجی فرانسه همگرایی به آمریکا و رژیم صهیونیستی ادامه خواهد یافت هر چند که گرایش اتحادیه اروپا به روسیه و اجبار فرانسه برای حرکت در این مسیر تاثیراتی براین روند خواهد داشت. به هرتقدیر اروپا برای تامین انرژی و عدم تقابل مستقیم با روسیه، مجبور به همکاری با این کشور است و پاریس به عنوان رئیس اتحادیه نیز باید آن را پذیرفته و کمتر به آمریکا چراغ سبز نشان دهد.
مهمترین نکته در تحرکات پاریس در 6 ماه ریاست ، فعالیت سارکوزی برای عملی ساختن طرح اتحادیه مدیترانه ای است که براساس آن پاریس روابط گسترده با کشورهای آفریقایی و خاورمیانه برقرار می کند که منافع بسیاری برای این کشور و رژیم صهیونیستی خواهد داشت.
در نهایت دوران 6 ماه ریاست فرانسه بر اروپا را می توان دورانی پر تنش برای این کشور دانست که می تواند موجب اجرای اهداف و یا تزلزل پاریس در عرصه جهانی گردد. در صورتی که سارکوزی بتواند به اهداف از پیش اعلام شده دست یابد، می تواند به آینده امیدوار باشد. در غیر این صورت بار دیگر در حاشیه تحولات قرار می گیرد. در این چارچوب به دلیل نگرش جهانی اتحادیه اروپا و عدم گرایش آن به تقابل در منطقه چالش اصلی فرانسه، چگونگی استمرار همکاری های گسترده با آمریکا و رژیم صهیونیستی است که می تواند این کشور را به کاهش این روابط وادار سازد بویژه اینکه اروپا به همکاری با روسیه و چین نیاز دارد و خواستار عدم تقابل آنها به دلیل گرایش به واشنگتن می باشد.