روند جعل اصطلاحات صهیونیستی (بخش دوم)

3- تشکیلات خودگردان؛ صهیونیست ها در راستای جنگ رسانه ای از حکومت خودگردان سخن می گویند . در حالی که با این مفهوم درصدد القای این مطلب هستند که حقوق یهود در فلسطین مطلق است و حقوق فلسطینی ها بدون اصالت می باشد و چون این سرزمین از آن ملت یهود است، هر حقی که به فلسطینی ها داده می شود یک نوع تسامح صهیونیستی و یا سازگاری پراگماتیستی با واقعیت موجود است. این موضع اصولی صهیونیستی در تصمیم بر جدایی ملت فلسطین از سرزمین صهیونیستی تجلی می یابد. پس حکومت خودگردان تعامل با مردم است نه با سرزمین و حکومت خودگردان عبارت است از دادن بخشی از حقوق به برخی از ساکنان این سرزمین، بی آنکه در این دیار ذره ای حاکمیت داشته باشند.
4- آشوب گری و خشونت؛ بعد از شروع انتفاضه 1987 م سخنگویان صهیونیست در ابتدا با استعمال واژه انتفاضه مخالفت کردند و به جای آن از آشوب گری و خشونت سخن گفتند. هدف از تمامی این اصطلاحات انکار این واقعیت بود که آنچه فلسطینی ها انجام می دهند، بیانگر مقاومت ملتی است که سرزمینش اشغال شده و اسرائیلی ها غاصب اند.
5- متوقف کردن خشونت و خویشتن‌داری؛ از اصطلاحات جدید گفتمان صهیونیسم و آمریکایی این دو اصطلاح است که معمولا برای فلسطینی ها و شهرک نشینان صهیونیست به ترتیب بکار می رود. این دو اصطلاح جزیی از خط طولانی اصطلاحات معنادار برضد فلسطینی ها می باشد و با هدف تحمیل مفاهیم صهیونیستی - غربی در مورد صلح بکار می رود و در بطن خود ضمن فراموشی حقوق غصب شده فلسطینی ها، صحنه درگیری در سرزمین های اشغالی را چنان ترسیم می کند که گویی آنچه در آنجا رخ می دهد جنگ میان دو ارتش هم طراز است.
6- کاشتن نفرت؛ گفتمان غربی : صهیونیستی تلاش می کند نزاع عربی- صهیونیستی را مسئله ای روانی جلوه دهد که علت حقیقی آن نه اشغال سرزمین یک ملت بلکه انزجار اعراب از یهود می باشد تا ضمن مظلوم نمایی، به راحتی بتوانند به اعمال ضد انسانی خودبپردازند. «چرا اعراب از ما بیزارند؟» عبارت پردازی جدیدی از کاشتن نفرت است که پس از 11 سپتامبر 2001 در گفتمان آمریکایی بسیار به کاربرده می شود. «مانع روانی» نیز شکل دیگر دو عبارت قبلی برای از هویت انداختن نزاع اسلامی عربی با صهیونیست ها و اسرائیل است.
7- انتحاری‌ها؛ «انتحاری » انسانی است که دچار یاس از تغییر شرایط محیطی خود شده و برای تغییرگریزی جز از بین بردن خویش نمی بیند. پس در اصطلاح سازی صهیونیستی مقابل عملیات های «استشهادی» مسلمانان فلسطینی که دارای مبانی اعتقادی و فقهی مستند است ، «انتحاری » به عنوان نماد پوچ گرایی و کافر شدن به تمامی ارزش ها و امکانات جعل می شود. در حالی که شهادت طلبی ، مرگ پرستی و خودکشی به خاطر پوچ گرایی نیست بلکه شهادت طلبی شاهدی است بر مقاومت و ظلم ناپذیری انسان مسلمان که هیچ گاه سکولارهای لذت گرا قادر به فهم شرافت و ارزش آن نخواهند بود.