حاکمیت دوگانه در آمریکا/علی امینی

نو محافظه کاران آمریکا از بدو ورود در کاخ سفید در سال 2000 برنامه های گسترده ای رابرای ایجاد یک نظام تک قطبی در عرصه بین المللی با مولفه های آمریکایی داشتند. آنها بر این تصور بودند که در یک فرصت زمانی کوتاه بر چالشهای مهم جهانی فائق می آیند و هژمونی آمریکایی را تثبیت می کنند. سیر تحولات چند سال اخیر در محیط بین المللی نشان می دهد که آمریکائی ها در هیچ عرصه ای موفق نشده و درهر صحنه ای که وارد شدند با شکست های بزرگی مواجه گردیدند. بسیاری ازمتحدین سنتی آمریکا که چند صباحی در تحولات بین المللی سالهای اخیر، نومحافظه کاران را همراهی کردند اینک در نتیجه ناکامی ها و شکست های پی در پی آمریکا وناتوانی آن در مهار بحرانها و توفیق آن، مسیر خود را جدا کرده و به انتقاد از سیاستهای یک جانبه گرایانه آمریکا روی آورده اند.
اگر چه در همه حوزه هایی که نومحافظه کاران آمریکایی طی چند سال گذشته وارد شده اند با دشواری های وحشتناکی مواجه شده اند و در هیچ کدام توفیقی حاصل ننموده اند اما وحشتناک ترین آنها کارزار عراق است که آمریکائی ها بیش از 138 هزار نیروی نظامی خود را وارد آن کرده اند و هر چه در آن گام می نهند بیشتر در باتلاق آن فرو می روند. دراین باتلاق آمریکائی ها نه در زمین و نه در فضا امنیت ندارند و حتی تغییر پی درپی مهره های سیاسی، امنیتی ونظامی گره ای را از مشکلات آنها نگشوده است و این سرنوشت کسانی است که متکبرانه و بدون توجه به مخالفتهای گسترده افکار عمومی جهان به این منطقه لشکرکشی کردند.
عرصه عراق جدال بود ونبود وهست و نیست نومحافظه کاران درساختار قدرت آینده آمریکاست. شدت وگستره تحولات لحظه ای این کشور بر فضای سیاسی وامنیتی نظام بین المللی و سیر تحولات داخلی آمریکا بسیار تأثیر گذار است. به این ترتیب نومحافظه کاران آمریکایی گرفتار گردابی شده اند که راه برون رفت از آن بسیار دردناک است. زیرا راهی جز پذیرش شکست در عراق و خروج از این کشور برای آنها باقی نمانده است. در چنین شرایطی بخشی از جامعه آمریکا تلاش می کنند تا آمریکا را از گرفتاریهای موجود در عرصه جهانی نجات دهند. آنها طی ماههای اخیر و بخصوص پس از برگزاری انتخابات میان دوره ای کنگره که مخالفین جورج بوش در آن پیروز شدند به انحاء مختلف مخالفت خود را با سیاستهای جورج بوش در عرصه بین المللی اعلام داشته اند و خواستار خروج سریع نیروهای آمریکا از عراق هستند. مخالفین جورج بوش که اینک درکنگره قدرت گرفته اند در آخرین تلاش خود در مجلس نمایندگان با 246 رأی در برابر 182 رأی مخالفت شدید خود را با اعزام نیروی جدید به عراق اعلام کردند. قرار است مجلس سنا نیز طی روزهای آینده با تائید این مصوبه مجلس نمایندگان، مخالفت خود را با سیاستهای نومحافظه کاران در عراق اعلام نماید. این مصوبه قانونی اگر چه جنبه اجرائی برای رئیس جمهور ندارد اما نقش بازدارندگی بالایی برای وی و تیم همراهش دارد. زیرا مجلس نمایندگان در عمل نشان داده که با سیاستهای جنگ طلبانه کاخ سفید مخالف بوده و ممکن است این مخالفت روی بودجه وهزینه های جنگ تأثیر بسزایی داشته باشد. اگر چه جورج بوش پس از صدور قطعنامه مجلس نمایندگان در مخالفت با سیاستهای نومحافظه کاران در عراق، آن را بی اهمیت دانست اما با این حال او سعی خواهد کرد تا با تحریک روحیه ناسیونالیستی در داخل آمریکا، دموکراتها را در موضع پدافندی قرار دهد.
حضور جورج بوش در موسسه آمریکن اینترپرایز و تلاش وی برای ایجاد فضای مملو از ترس و همراهی از عملیات گروه های تروریستی در داخل خاک آمریکا نشان می دهد که رئیس جمهور آمریکا و تیم نومحافظه کار وی سعی دارد تا دموکراتها را در پیگیری اهداف خود ناکام بگذارد.
مصوبه مجلس نمایندگان سه پیام دارد:
1- اولین پیام آن خطاب به مردم آمریکاست. مردمی که در تظاهرات اخیر خود در واشنگتن از همراهی دموکراتها نا امید شده بودند. دموکراتها با این مصوبه به مردم آمریکا پیام دادند که هماهنگ با افکار عمومی با سیاستهای یک جانبه گرایانه ی نومحافظه کاران در عراق مخالفت خواهند ورزید.
2- دومین پیام این مصوبه به رئیس جمهور آمریکاست وآن اینکه مجلس حاضر نیست پیامد ها و آثار ناگوار سیاستهای تیم نومحافظه کار کاخ سفید را درعراق و درعرصه بین المللی بپذیرد.
3- سومین پیام این مصوبه به افکار عمومی جهان است وآن اینکه مجلس نمایندگان آمریکا مانند گذشته حاضر نیست از سیاستهای نومحافظه کاران آمریکایی در جهان و در عرصه بین المللی حمایت کند.
این مواضع و پیام های مجلس نمایندگان گویای این است که جامعه آمریکایی با یک حاکمیت دوگانه مواجه است واگر نومحافظه کاران به سیاستهای خود اصرار ورزند ممکن است جامعه آمریکا در آینده یا شکافهای بزرگتری مواجه شود.

صبح صادق