برگی از جنایات آمریکا

تهیه‌کننده: جمشید نعمتی
پس از تصرف لانه جاسوسی آمریکا و حمله نظامی به طبس، آمریکا برای جبران این حقارت و شکست مفتضحانه و برای مهار گسترش انقلاب اسلامی، ابتدا اقدام به تحریم اقتصادی و تسلیحاتی ایران در اول خرداد 1359 نمود و سپس توسط رژیم عراق به عملیات نظامی علیه ایران پرداخت و صدام حسین که با روحیه قدرت طلبی و سلطه گری، خلأ قدرت در منطقه و به دست آوردن امتیازات از دست داده در قرارداد 1975 الجزایر، خود را به عنوان وسیله ای که غرب می تواند توسط او به اهداف سلطه گرانه اش دست یابد، معرفی کرد.
به همین منظور نیز در اولین اقدام به سرکوبی شیعیان عراق دست زد و همزمان به بمب گذاری در تاسیسات نفتی ایران توسط گروه های ضدانقلاب مبادرت نمود. در عین حال جنگ تبلیغاتی شدیدی علیه ایران اسلامی آغاز کرد.
یک سال پس از تجاوز رژیم عراق در سال 1360، نیز حمله به کشتی های تجاری در خلیج فارس شروع شد و با اعلام مین گذاری سواحل بندر امام خمینی و حمله به دو کشتی تجاری در تاریخ (31/10/1360) امنیت خلیج فارس توسط عراق مختل گردید و به دنبال تحویل هواپیماهای سوپر استاندارد و موشک های اگزوسه توسط فرانسه به عراق ابعاد این حملات افزایش یافت.
در برابر این حملات که عراق به صراحت مسئولیت آن را به عهده می گرفت، شورای امنیت عکس العمل مناسبی نشان نداد و جمهوری اسلامی به دبیرکل سازمان ملل اعلام داشت که از هر اقدامی برای تامین آزادی و امنیت کشتیرانی که در خلیج فارس صورت گیرد حمایت و استقبال خواهد کرد، اما با ادامه حملات تا تیر 1366، حدود 5/8 میلیون تن کالا زیر آب رفت و 41 کشتی نابود و به 34 تن محموله کالا آسیب وارد شد و بیش از 200 نفر از ملوانان کشورهای مختلف کشته و همین تعداد نیز مجروح شدند.
بدین ترتیب عراق در هدف خود مبنی بر بین المللی کردن جنگ خلیج فارس تا اندازه زیادی موفق شد. غربی ها در خلیج فارس حضور گسترده یافتند و در 21 سپتامبر 1987 کشتی ایران (ایران اجر) مورد حمله نیروهای آمریکایی واقع شد و همچنین حملات نظامی آمریکا به سکوهای نفتی ایران و دخالت آشکار آن دولت در منطقه به نفع عراق و علیه جمهوری اسلامی ایران را به وضوح نشان داد.
اما اوج درنده خویی آمریکا در سرنگونی هواپیمای مسافربری ایران نمود یافت.
روز یکشنبه 12 تیر 1367 مطابق با سه ژوئیه 1988 هواپیمای ایرباس جمهوری اسلامی ایران با 275 مسافر و 16 خدمه فرودگاه بندرعباس را به مقصد دبی ترک گفت و در ساعت 24: 10 به وقت محلی، سطح پروازی 12000 را گزارش نمود و از آن لحظه به بعد دیگر تماسی از طرف خلبان گرفته نشد. در واقع از این لحظه به بعد هواپیما مورد اصابت دو فروند موشک سطح به هوای ناو وینسنس آمریکا قرار گرفته و در نزدیکی جزیره ایرانی هنگام منفجر شده و سقوط کرده بود و تمامی سرنشینان آن به شهادت رسیده بودند.
پس از این رخداد حضرت امام (ره) در پیامی فرمودند: «جنگ ما جنگ مکتب ماست علیه تمامی ظلم و جور، جنگ ما جنگ اسلام است علیه تمامی نابرابرهای دنیای سرمایه داری و کمونیست، جنگ ما جنگ پابرهنگی علیه خوشگذرانی های مرفهین و حاکمان بی درد کشورهای اسلامی است. این جنگ سلاح نمی شناسد، این جنگ محصور در مرز و بوم نیست، این جنگ، خانه و کاشانه و شکست و تلخی، کمبود و فقر و گرسنگی نمی داند، این جنگ، جنگ اعتقاد است، جنگ ارزش های اعتقادی، انقلابی علیه دنیای کثیف زور و پول و خوشگذرانی است، جنگ ما جنگ قداست، عزت، شرف و استقامت علیه نامردی ها است... اینجانب به تمامی بستگان این فاجعه تسلیت عرض نموده و خود را در غم و اندوه از دست دادن عزیزانشان شریک می دانم.»
محکومیت جهانی جنایت وحشیانه آمریکا
این حادثه از طرف دولت های سوریه، لیبی و مسلمانان شوروی سابق، چین، دبیرکل حزب رفاه ترکیه، ژاپن، فرانسه، هلند، لهستان، یونان، استرالیا، بلژیک، نیکاراگوئه، تانزانیا، پارلمان فنلاند، جمهوری عربی صحرا، مدیرعامل صنایع ایرباس، کانادا، نیکاراگوئه، پاناما، الجزایر، هند، پاپ ژان پل دوم، کره جنوبی، مکزیک، ایتالیا، چک و اسلواکی، بورکینافاسو، یوگسلاوی، ترکیه، برزیل، اروگوئه، کوبا، سریلانکا و زیمبابوه، هرکدام با صدور بیانیه ای جداگانه، جنایت آمریکا در خصوص سرنگونی هواپیمای جمهوری اسلامی را شدیدا محکوم کرده و یا ابراز تاسف نموده اند و همچنین بعضی از این دولت ها خواستار واکنش افکار عمومی جهان شده اند.
شورای امنیت نیز در قطعنامه 616 در تاریخ (29/4/1367) تاسف عمیق خود را از ساقط ساختن هواپیمای غیرنظامی ایران به وسیله موشکی که از یک ناو جنگی آمریکا شلیک شده ابراز می داشت و همدردی خود را با خانواده های قربانیان اعلام کرد و در پاسخ به درخواست جمهوری اسلامی ایران مبنی بر ایجاد گروه تحقیق، استقبال کرد.
جمهوری اسلامی ایران علاوه بر شورای امنیت و شورای ایکائو، شکایت خود را در دیوان بین المللی دادگستری «لاهه» نیز مطرح کرد.
قضات و وکلای آمریکایی نیز همزمان با هدایت کمیته حقوقی وزارت امور خارجه آن گونه موضوع را پیگیری کردند و سرانجام وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران موضوع حل اختلاف جنایت را پذیرفت. البته می توان گفت که اگر پرونده ایرباس همچنان باز می ماند همیشه سندی برای رسوایی واشنگتن بود اما اینگونه نشد و اکنون آمریکایی ها که هر روز به ایران برچسب تروریست می زنند خود را از جنایت بزرگ ربع آخر قرن خلاص شده می دانند.
مقامات حقوقی پس از چند سال مذاکره سرانجام در سال 1376 اعلام کردند که این دعوای حقوقی فیصله یافته و سپس اعلام شد که آمریکا در ازای خون هر شهید 300 هزار دلار به خانواده او پرداخت می کند و مبلغی نیز به عنوان غرامت هواپیمای ساقط شده پرداخت می شود. آمریکایی ها بلافاصله اعلام کردند که پرونده ایرباس بسته شد، محافل سیاسی ما ساکت ماندند و در این میان تنها معدودی از نویسندگان رسانه ها این سوالات را مطرح کردند که پس حقوق معنوی شهدا و ایرانیان چه شد؟ آیا این جنایت قابل گذشت بود؟...
این حمله که توسط آمریکا برای پشتیبانی رژیم بعثی عراق صورت گرفته بود و همچنین حملاتی نظیر سکوهای نفتی و کشتی های تجاری ایران در خلیج فارس و دیگر تهاجمات غیرقابل انکار اقدامی برای نابودی حکومت اسلامی ایران بوده و لذا آمریکا در واقع با این عمل ننگین خود نشان داد که در اجرای سیاست های تجاوزکارانه خود از هیچ جنایتی فروگذار نخواهد کرد و با اصرار در توجیه این جنایت خود ثابت کرد که اگر درنده خوبی و سیاست تجاوزگری آمریکا سرکوب نشود یقینا باز هم به چنین جنایتی دست خواهد زد و در این جنگ نابرابر که دشمن توفیقی به دست نیاورد، لذا توطئه دشمنان خارجی به سرکردگی شیطان بزرگ همچنان ادامه دارد و ایادی داخلی که نیابت آنان را بر عهده دارند نیز به توطئه محروم کردن ایران اسلامی از فناوری هسته ای است که دانشمندان جوان ما با توکل بر خداوند به چنین دانش مهمی دست پیدا کرده اند. این حیله ها هرچند هم تکرار شوند جز به شکست، چاره دیگری نیست.