اکسیژن ساکنان غزه/سیدیاسر جبرائیلی

بصیرت: اشتباه نکنیم، غزه به تازگى به محاصره در نیامده است... این باریکه سال هاست که در محاصره است. هر از چند گاهى اما وحشیگرى صهیونیست ها به اوج خود مى رسد و داد نامسلمان ها را هم در مى آورد. ¤ ¤ ¤ چند ماه پیش، هنگامى که حلقه محاصره صهیونیست ها باز تنگ تر شده و زندگى را در نوار غزه ناممکن کرده بود، خبرگزارى ها رویداد دردناکى را مخابره کردند: «فرج سائد الصواف، کودک دو ساله فلسطینى است که از ورم کلیه رنج مى برد و درخواست خروجش از غزه براى درمان ارائه شده، اما اسرائیل با این درخواست مخالفت کرده است. مادر این کودک فلسطینى در یک کنفرانس مطبوعاتى بغضش ترکید و فریاد زد که، مى خواهم کودکم زنده بماند. گناه دختر من چیست که باید این همه درد بکشد. جسم کوچک فرزند من تحمل این همه درد و مرارت را ندارد و من چه مى توانم بکنم وقتى دخترم در آغوشم جان مى سپارد.» علت آنکه دخترک مظلوم نتوانست از غزه خارج شود، شرایط جغرافیایى خاص این منطقه بود. در یک سوى این باریکه دریا، از سوى دیگر جوخه هاى مرگ رژیم صهیونیستی، و در طرفی، کشور مسلمانى به نام مصر قرار دارد. مرزهاى دریایى غزه نیز در اشغال رژیم صهیونیستى است. در این شرایط اسفبار، مصر حکم ریه اى را پیدا کرده که مردم غزه مى توانند از آن تنفس کنند و مقاومت را سرپا نگه دارند. اما میان مصر و غزه، گذرگاهى است به نام رفح... گذرگاهى که در کنار محاصره غزه توسط اسرائیل، به روى مردم این منطقه بسته شده تا «فرج سائد الصواف» و دیگر طفلان معصوم فلسطینی، نتوانند براى مداوا پا به بیرون از غزه بگذارند، تا سوخت نیروگاه هاى غزه تمام شود، غذاى کودکان جیره بندى شود و تنها نورى که شهر را روشن مى کند، آتش بمباران هاى کور صهیونیست ها باشد. گذرگاه رفح تاریخ دردناکى دارد. اصلا اگر مصرى ها این گذرگاه را به روى برادران مسلمان خود نمى بستند، محاصره معنایى نداشت. بخوانید: تشکیلات خودگردان به ریاست محمود عباس در تاریخ پانزدهم نوامبر سال 2005 توافق نامه اى را با رژیم صهیونیستى (بدون مشارکت مصر!) موسوم به توافق نامه گذرگاه ها به امضا رساند. این توافقنامه که تمامى مفاد آن در راستاى خدمت به منافع اشغالگران قدس بود، شرایط را براى محاصره غزه فراهم کرد. براساس توافق نامه گذرگاه ها، تشکیلات خودگردان باید با هماهنگى دفتر ژنرال «عاموس گلعاد» از مسئولان عالى رتبه وزارت جنگ رژیم صهیونیستی، گذرگاه رفح را به روى «حجاج و بیماران» باز کند. ضمنا تشکیلات خودگردان باید اطلاعات مربوط به کارکنان گذرگاه رفح را در اختیار صهیونیست ها قرار دهد و در کارهاى خود فاکتورهاى مورد اهمیت تل آویو را نیز مدنظر قرار دهد. یعنى هر جرعه آبى که در حوالى این گذرگاه نوشیده مى شود، بدون اجازه صهیونیست ها نباشد. یعنى اگر صهیونیست ها کودک دوساله اى را تروریست! تشخیص دادند. به او اجازه خروج براى درمان را ندهند و اینگونه «کودکان در گهواره» مقاومت قتل عام شوند. فلسطینیان این توافق نامه را همکارى با دشمن صهیونیستى در تمامى زمینه ها از جمله مسائل امنیتى مى دانند و معتقدند که هزاران شهروند را از خروج یا ورود به اراضى فلسطینى محروم مى کند؛ به این بهانه که این افراد از نظر امنیتى براى رژیم صهیونیستى خطرناک به شمار مى روند، اجازه سفر به خارج براى ادامه فریضه حج یا درمان را ندارند. اگر چه توافقنامه یادشده محدوده زمانى داشت (یک سال) و هم اکنون ماه ها از تاریخ انقضاى آن مى گذرد، اما مفاد آن همچنان در دست اجراست. هم اکنون شرایط به گونه اى است که رژیم صهیونیستى مالک و ناظر مرز میان مصر و غزه است! مرزى که طبق هیچ قانون و منطقى نباید در سیطره شخص سومى باشد و تنها دو کشور همجوار حق اداره و نظارت بر آن را دارند. مرزى که اگر براى همیشه گشوده شود، همه مبادلات تجارى محرومان فلسطینى از آنجا صورت مى گیرد و مردم غزه مجبور نخواهند بود که علاوه بر تحمل هزینه هاى گمرکى سنگینى که صهیونیست ها از آنها مى گیرند، هنگام محاصره، از کمبود دارو و غذا جان بسپارند. رفح، همه ماجراى غزه و مصر نیست. رژیم صهیونیستى قاهره را وادار کرده که خواسته هاى اسرائیل از حماس را محقق کند. این، توصیف رادیو رژیم صهیونیستى از جایگاه مصر به عنوان میانجى است: «اسرائیل از سرگیرى مذاکرات فعال را میان مصر و حماس خواستار است و گفته است، میانجیگران مصرى همانند مزدورانى هستند که هیچ کارى نمى کنند.» صهیونیست ها به اهداف خود در محاصره غزه نخواهند رسید. آنها به درستى مى دانند که این گونه اقدامات فقط به اصرار و پافشارى فلسطینیان به دفاع از سرزمین و ملت خواهد انجامید. مردم همچنان مقاومت مى کنند و مبارزه با اشغالگران ادامه دارد. محبوبیت حماس در میان مردم افزایش یافته و پرچم ظلم ستیزى بلند است. افکار عمومى جهان نیز همراه این مردم است: «ده ها میلیون نفر از شهروندان 90 شهر در سراسر جهان در بهمن ماه پارسال که روز جهانى لغو محاصره نام گذارى شده بود، به نشانه ابراز همدردى با ساکنان منطقه محاصره شده نوار غزه، چراغ هاى منازل خود را به مدت 5دقیقه خاموش کردند». چندى پیش سفیران صلحى از کشورهاى غربى به سواحل غزه رفتند و فریاد مظلومیت ساکنان آن را سر دادند.هم اکنون همه نگاه ها به قاهره دوخته شده است. مصرى ها در مورد گذرگاه رفح تعهدى به کسى نداده اند. تنها انتظار ملت هاى مسلمان و همه آزادگان جهان از برادران مصری، فقط گشودن گذرگاه رفح است تا راه تنفس این مردم مظلوم باز شود.