انگیزه‌افزایی

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
زیبیگنیوبرژنسکی مشاور امنیتی کارتر 21 بهمن سال جاری در گفت وگو با خبرنگاری اعلام کرد: «هنوز کسانی در کابینه بوش هستند که به آنچه من گرایشی انتحاری می نامم وسوسه می شوند، یعنی به تشدید و ترکیب مشکل عراق با نوعی عملیات نظامی علیه ایران و به دلایلی موجه عده ای از این وحشت دارند که پیش از پایان ریاست جمهوری بوش حمله مورد نظر نومحافظه کاران به ایران انجام گیرد.» برژنسکی در این گفت وگو به بهانه های متعدد بوش و افرادی مانند دیک چنی که به چنین اقدامی تمایل دارند اشاره می کند و از این بابت خود را نگران نشان می دهد. چنانچه از این موضوع بگذریم که چندسالی است در آستانه سال جدید صحبت از افزایش احتمال حمله نظامی آمریکا به ایران به میان می آید، ضروری است به دو نکته توجه شود:
1- برژنسکی این گفت وگو را در 21 بهمن یعنی یک روز پیش از برگزاری مراسم خیره کننده سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، انجام داد، یعنی او که به عنوان یک سیاستمدار کهنه کار نقش و اثر یک ملت در پابرجایی و حفاظت از یک نظام سیاسی را به خوبی می داند، در اعلام نگرانی خود جای مشخصی برای این عامل اساسی و تعیین کننده درنظر نگرفته بود. حضور پرشکوه میلیون ها انسان در یک نیمروز با انگیزه و هدفی واحد مولد چنان قدرت و نیرویی است که به تنهایی قادر است هر خطور و برنامه شیطانی را به سمت بازنگری و محیط انباشته از حزم و احتیاط سوق دهد.
2- عامل دیگر برای ارزیابی موقعیت یک نظام سیاسی سنجش میزان تمایل مردم برای تحکیم ارکان نظام سیاسی از طریق مشارکت سیاسی است که در میزان مشارکت مردم در انتخابات تجلی پیدا می‌کند. براین اساس می توان اذعان کرد که انتخابات مجلس هشتم در ضمن شناسایی نمایندگان مجلس، در حاشیه خود مسئولیت دیگری را به دوش دارد اینکه مردم ایران در اوج سرزنده گی و پایبندی به نظام با حضور در هر صحنه ای که حاصل آن به نوعی به پا و حساب نظام گذاشته می شود راه را بر هر طمع شومی از سوی هرکس می بندد. آگاهی مردم از این موضوع که حضورشان در انتخابات، راه را بر هر فکر خام و اندیشه سویی نسبت به نظام اسلامی سد می کند، انگیزه آنها را برای مشارکت باشکوه در انتخابات مجلس هشتم افزایش می‌دهد.
چنانچه برژنسکی در اعلام نگرانی تحلیلی خویش اندکی خویشتنداری می کرد تا مراسم سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی و انتخابات مجلس هشتم سپری می شد و آنگاه اقدام به تحلیل و ارزیابی شرایط موجود می کرد، یقینا کلام و سخن وی در وادی دیگری قدم می گذاشت، چرا که او به خوبی واقف است در تصمیم گیری های بزرگ باید حساب اصلی را بر روی عوامل بنیادی باز کرد و چنانچه عوامل بنیادی همساز و همراه نبودند از اقدام هرچند حیاتی هم باشد باید دست کشید و در مسائل کلان مربوط به ایران اصلی ترین عامل، ملت رشید ایران است که وجهی حماسی از نقش آفرینی خود را در 22 بهمن به نمایش درآورد و ان شاءالله وجه بعدی را در نقش آفرینی در 24 اسفند در پای صندوق‌های رای به نمایش خواهد گذاشت تا فرصتی هم برای تغییر تحلیل برژنسکی فراهم شود.