وقتی روزنامه پایگاه دشمن می‌شود/علی حسن حیدری

روزنامه در عرصه جنگ نرم‌افزاری در کنار دیگر رسانه‌های ملی ابزاری منحصر به فرد و دارای نقش ویژه‌ای در شکل دهی و هدایت افکار عمومی است. مطبوعات علاوه بر نقش آموزشی عامل بسیار مهمی در ایجاد انسجام و اتحاد ملی حول محور ارزش‌ها و اصول کلان کشور محسوب می‌شوند. این رسانه توان خنثی سازی و اقناع را توامان دارا ست و می‌تواند مخاطبان را در شرایط حساس مرعوب و منفعل سازد و یا شجاعت و مقاومت را در آنها برانگیزد. گاهی این کارکرد به دلیل تقدم منافع حزبی و طیفی در دام عملیات روانی دشمن گرفتار می‌شود و این رسانه‌ را در موقعیت پایگاه دشمن قرار می‌دهد. در ماههای اخیر که جبهه غرب بویژه آمریکا تمام امکان خود را به منظور مدیریت یک عملیات روانی حجیم، پیچیده و همه جانبه علیه جمهوری اسلامی ایران بسیج کرده است، برخی از روزنامه‌های داخلی به صورت آشکار با انعکاس کلید واژه‌های رسانه‌های خارجی، همچون؛ کشور در وضعیت خطرناکی قرار دارد، شرایط کشور عادی نیست، چرا نگرانیم، همه جناح‌ها نگرانند، گرانی بیداد می‌کند و... در صفحات اول خود، اصرار داشتند که ثابت کنند کشور در وضعیت فوق‌العاده به سر می‌برد. این طیف از روزنامه‌ها در جایگاه کاتالیزور عملیات روانی دشمن سعی داشتند، یک شرایط بحرانی را به فضای ذهن مخاطبان و جامعه انتقال دهند.

در یک برداشت خوشبینانه می‌توان کج فهمی، قدرت طلبی و رقابت با دولت با هدف بازسازی پایگاه اجتماعی از دست رفته را منشاء این اقدام زشت و خطرناک دانست. اما در برخی موارد تعمد و جدیت در انعکاس عین تعابیر و مفاهیم مورد استفاده رسانه‌های بیگانه آن هم در تیتر اول، نوعی تعامل و همنوایی، آگاهانه در تهاجم به بنیاد‌های نظام و انقلاب را به ذهن متبادر می‌کند که با هدف ایجاد تعارض در حاکمیت، تخریب روابط دولت_ ملت، ترویج بی‌اعتمادی و یاس در جامعه، با القای بحران در زیرساخت‌های سیاسی و اقتصادی و امنیتی به منظور نا‌کارآمد نشان دادن نظام صورت می‌گیرد. به بیانی دیگر آنها مرعوب کردن مردم و مسئولان و کشاندن آنها به مرحله خودکشی از ترس مرگ را دنبال می‌کنند.