سناریوی آمریکا برای شبه‌قاره

مهدی یزدان‌پناه
انفجارهای بمبئی در تاریخ( 6/9/87 )که 200 کشته و صدها زخمی برجای گذاشت را می توان آغاز تحولات جدید در شبه قاره دانست که بر تمام منطقه تاثیرگذار خواهد بود. انفجارهایی که اولین پیامد آن تشدید مناقشه میان هند و پاکستان و امنیتی شدن فضای منطقه بوده است. نکته ای که توجه بسیاری از صاحب نظران را به خود مشغول داشته عملکردها و واکنش های آمریکا بر این انفجارها و پیامدهای پس از آن است، بگونه ای که بسیاری تاکید دارند انفجارهای بمبئی سناریویی آمریکا - صهیونیستی بوده که برای رسیدن به اهدافی خاص اجرا و طراحی شده است. موضع گیری های مقامات آمریکایی از جمله بوش و مقامات دستگاه های اطلاعاتی و امنیتی آمریکا که سریعا انگشت اتهام را به روی بنیادگرایان اسلامی نشانه رفته و مسلمانان را عامل انفجار معرفی کردند در کنار سفر مقاماتی چون کاندولیزا رایس، وزیر خارجه آمریکا و ژنرال مولن، رئیس ستاد ارتش آمریکا به پاکستان و هند بیش از پیش نقش حضور آمریکا در طراحی انفجارهای بمبئی را در اذهان تداعی می سازد.
با توجه به آنچه که ذکر شد و با عنایت به مواضع اوباما که صراحتا اعلام کرده سیاست آینده وی مقابله با بنیادگرایی در شرق است، اهداف و سیاست هایی که آمریکا از بحران بمبئی و تنش میان هند و پاکستان پی گیری می کند، می توان در چند بعد بررسی کرد.
1) اولین سناریو برای آمریکا، سرکوب مسلمانان شبه قاره با نام بنیادگرایان اسلامی است. در حالی که آمریکایی ها بر اصل مبارزه با تروریسم تاکید می کنند بار دیگر با استفاده از انفجارهای بمبئی این رویکرد را تقویت نمودند. آنها تلاش دارند تا با اجماع جهانی و با این نام که بنیادگرایی بحران آینده جهان است از یک سو در داخل رضایت مردم را برای ادامه نظامی گری در منطقه جلب نمایند و از سوی دیگر جهان را به همکاری در افغانستان وادار سازند. در گزارش نهادهای اطلاعاتی آمریکا آمده است که افغانستان محور اصلی چالشهای امنیتی آمریکا تا سال 2013 است و باید برای مقابله با آن اقدام کرد. این گزارش می تواند سندی برای جنگ طلبی اوباما در عرصه جهانی باشد.
2) استراتژی تعریف شده از سوی اوباما برگرفته از بازیگری فعال در شرق برای مهار دشمنان آمریکا است. براساس گزارش دستگاه های اطلاعاتی و امنیتی آمریکا تا سال 2025 شرق آسیا محور تحولات جهانی است و واشنگتن باید برای مقابله با آن اقدام نماید. حوادث بمبئی و چالشهای ایجاد شده میان هند و پاکستان می تواند آغاز راهی برای مداخلات بیشتر آمریکا در منطقه باشد. در این میان آنها تلاش دارند تا به بهانه جلوگیری از چالش میان هند و پاکستان حضور نظامی خود را در این دو کشور تقویت نمایند و پایگاه های نظامی دریافت کنند. البته برخی ناظران سیاسی از طرح آمریکا برای اشغال پاکستان در صورت عدم همراهی در اصل مبارزه با به اصطلاح مبارزه با تروریسم خبرداده اند که سند آن هشدار مقامات کاخ سفید و کنگره آمریکا مبنی بر اجبار نظامی در صورت عدم همکاری پاکستان می باشد.
3) سیاست دیگر آمریکا در قبال بحران شبه قاره می تواند دور ساختن افکار عمومی از چالش های داخلی آمریکا و نیز سیاست های آن در عرصه بین الملل باشد، با توجه به اینکه آمریکا سیاست توسعه در آفریقا و خاورمیانه را پی گیری می کند این طرح عنوان گردیده که آمریکا برای حفظ موجودیت ظاهری سیاست «تغییر» اوباما، افکار عمومی را به شبه قاره معطوف سازد. در حالی که در حاشیه آن اهداف دیگری را پی گیری می کند.
در جمع بندی نهایی از تحولات شبه قاره و طرح های آمریکا می توان نتیجه گرفت که واشنگتن با هدایت بحران بمبئی تلاش دارد تا اهداف خود را در منطقه و عرصه بین الملل محقق سازد. اساس این طرح را حضور در شرق برای مهار چین، هند، پاکستان ، روسیه و ایران و تقویت پایگاه ها در افغانستان تشکیل می دهد که اوباما نیز به شدت پی گیر آن است و با نام مقابله با به اصطلاح بنیادگرایی افراطی خواستار اجرای آن می باشد. لذا می توان گفت که آمریکا در آینده به چالش آفرینی در منطقه بپردازد که نتیجه آن قربانی شدن هزاران نفر