آخرین دردسر بوش در بغداد/سعید لطفیان

بصیرت: پس از حدود ۲ هفته از بازداشت منتظر الزیدى خبرنگار شبکه البغدادیه عراق که در اقدامى نمادین رئیس جمهور امریکا را با کفش مورد حمله قرار داد هنوز اطلاع روشنى از وضعیت او مخابره نشده است و با وجود تلاش وسیعى که رسانه ها و نهادهاى بین المللى براى روشن شدن سرنوشت او انجام مى دهند اما همه ماجراهاى پس از نشست جنجالى ۲۵ آذر بوش در پشت درهاى بسته سیاسى جریان یافته است. همین تصمیم مقام هاى امریکایى و عراقى در بستن باب اطلاع رسانى در این قضیه خود منشأ سؤالات و ابهام هاى زیاد شده است. در این اطلاع رسانى بسته و یک طرفه تنها چیزى که امریکایى ها و دولتمردان عراقى اعلام کرده اند قرار محاکمه او است. این در حالى است که سؤالات افکار عمومى درباره منتظر الزیدى فقط این نیست که او چه زمانى پشت میز دادگاه قرار خواهد گرفت بلکه مسئله اصلى این است که او پس از واقعه تالار مصاحبه بوش و مالکى به کجا منتقل شده و چرا اجازه تماس و دیدار خانواده یا وکلا با وى به عنوان حق بدیهى یک زندانى داده نمى شود و سؤال مهمتر این که چه کسانى دستور ضرب و شتم و آزارجسمى او را صادر کرده اند.
از این روست که پرونده منتظر الزیدى خبرنگار عراقى پس از گذشت حدود دو هفته اکنون از جنبه سیاسى خارج شده و به بحثى انسانى و حقوقى در محافل حقوق بشرى تبدیل شده است. انتشار خبرهایى که همگى از ضرب و شتم شدید و شکنجه منتظر الزیدى از سوى افسران امریکا دلالت دارد براى افکار عمومى بویژه همکاران رسانه اى الزیدى مایه شگفتى و نگرانى شده است. براین اساس تاکنون ده ها نهاد، انجمن و سندیکاى مطبوعات در خاورمیانه و اروپا از سازمان ملل و نهادهاى بین المللى خواسته اند زمینه آزادى الزیدى را از زندان امریکایى ها فراهم سازند.
همه شواهد حکایت از آن دارند که طرف هاى امریکایى در قضیه الزیدى دچار یک معضل تصمیم گیرى هستند. آزادى او براى آنها همان قدر دردسرساز است که حبس و مجازاتش مى تواند بحران هاى تازه برانگیزد. در این میان به نظر مى آید اظهارات شتابزده برخى مقام هاى امنیتى که مدعى عذرخواهى الزیدى یا ندامت او شدند نیز به جاى حل این مشکل، آن را پیچیده تر کرده است. در این راستا توصیف شبکه الجزیره درباره آینده پرونده الزیدى به واقعیت نزدیک تر است که مى گوید در روزهاى پایانى دوره بوش و پایان ۲۰۰۸ این ماجرا مى تواند به یک لقمه گلوگیر براى دیپلماسى امریکا تبدیل شود و به بحرانى دیگر بر فهرست بحران هاى به ارث رسیده از بوش براى اوباما تبدیل شود.
به این صورت ماجراى الزیدى همه مشخصه هاى لازم را براى تبدیل شدن به ابوغریب تازه دربردارد. وکلا و خانواده او اسناد قابل تأملى از شکنجه و مجازات او ارائه کرده اند که هر کدام از این عکس و فیلم ها خود چاشنى اعتراض هاى تازه است و مى تواند سوخت تازه اى براى آتش حرکت هاى ضد امریکایى فراهم کند. واقعیت این است که بازتاب اصلى قضیه الزیدى فقط تظاهرات و تحصن مردم و مسلمانان معترض در کشورهاى خاورمیانه نیست. طیف وسیعى از حقوقدانان و روزنامه نگاران در کشورهاى مختلف در این راستا رفتار امریکایى ها را به چالش کشیده و حتى برخى از آنان نسبت به تکرار ابوغریب تازه در این زمینه هشدار داده اند. سخن روشن طیف روزنامه نگار و حقوقدان در این قضیه این است که نباید یک روزنامه نگار به دلیل ابراز خشم ملى خویش به یک گروگان یک ارتش شکست خورده غربى تبدیل شود یا آن که هزینه پرخاش به مقام سیاسى سیاست اش به بهاى کشتار و آوارگى یک ملت تمام شده نابودى فرد منتقد یا بستن زبان ها و قلم هاى مبارزان عراقى باشد.