قلب ایران در بم

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
وقتى جمعه، از تلویزیون تصویر حضور بى تکلف رهبر در«بم » را مشاهده کردم ، حالت خاصى در درونم شکل گرفت . براى دقایقى متـوقف شدم ، یک لحظه خـود را در میانه هق هـق گریه هایى یافتم که بى اختیار وجودم را فرا گرفته بود . وقتى رهبر فـرمودند » من نتوانستم فقط از دور پیگیر مشـکـلات مردم در بم باشم «متوجه شدم که از پنجم دى ماه تاکنون او لحظه اى از » فاجعه بم «فارغ نبوده است ! رهبـر وقتى در مصاحبه به اعـتـراض گفت » نباید فـوق العادگـى حادثه بم فـراموش شود «من از یک سو به دقت نـظـر رهبر کـه دهها مشغله سنگین ذهنى و فکرى دارد، وقوف دوباره اى یافتم ؛ از سوى دیگر به غفلت مسئولانى که به تعبیر رهبر نباید بگذارند پیگیرى مسائل بم به این زودى ها » عادى «شـود .آیا میان این خـواسته رو شـن و آن عزمى که این روزها عده اى در کنج دیـوار » صلاحیت «جزم کرده و فریاد سـرمى دهند و خـلـق را به حمایت خویش مى طلـبـنـد، هـیـچ سنخیتى وجود دارد؟ وقتـى رهبر با » لباس مبـدل «چـونان یکى از همین آحـاد بمـى از «گلابتون » و «سکینه » و «تیمور » و «جعفر »و آن طفل کوچکىکه به سختى مى تـواند » آقـا «را بگوید، سـراغ مى گیرد و دست در دستـان مردانى مـى گـذارد که از 5 دى تاکنـون از داغى داغ ها لحـظـه اى آرام نگرفته اند، آنگاه انسان مـى تـواند دریابد که چـرا تاکنـون توطئه هـاى رنگارنگ نتوانسته اند میان او و مردم جدایى اندازند .
17 روز پـیش از ایـن جـمعـه ا ى کـه رهبـر بـى سروصـدا به مـیـان مصیبت دیدگان بم رفت ، او اولین مسئول عالیرتبه ا ى بود که در صحنه حادثه حضور یافت .آن روز بمى ها یادشان رفت غمشان را با » او «در میان بگذارند، چون وقتى او را دیدند حادثه را فراموش کردند .این جمعه هم وقتى صمیمى به میان مردم رفت تا » آنچه ندارند و آنچه دارند «با او در میـان بگذارنـد، نگـاههاى مـصیبـت دیدگان بم چـرخى زدنـد و به «این آقا را مى شناسیم ، چقدر صمیمى است » نقطه ا ى متمرکز شدند و آنگـاه که در مـسجد جـامع بم گردهـم آمدنـد و حالا او را در هیـأتى رسمى دیدند به هم نشانش مـى دادند که » او همان است .«آیا مردمى بودن و مردم را سالار خود خواستن نشانه دیگرى دارد؟ ما نمى دانیم چرا بعضى ها فقط در قاب معـرفت سیاسى غرب ، نظام سیاسى خود را جستجو مى کنند؟ آیا قاب هاى گرد گرفته اى که گاهى به ریا در آن لبخنـدى مـى زنند تـا » رأیى «بجویند، مـى تـوانند عاطفـه گـرم رهبر و مـردم ایـران را بازتاب دهند .حـیـف نیسـت کـه دارایى گـران خویشـتن را وا نهیـم و سـودازده سکـه اى از رونق افتـاده باشیم ؟