کنفرانس شکست خورده ادیان

بصیرت: بسیاری از تحلیلگران خاورمیانه معتقدند تداوم اشغال فلسطین و زجرهای روزمره فلسطینیان، قبل از آنکه حاصل قدرت رژیم صهیونیستی باشد، در وهله اول، حاصل نوع نگرش سران کشورهای محافظه کار و مرتجع عرب نسبت به بحران و تحولات فلسطین و سپس، حاصل تبانی پشت پرده این سران با اسرائیل و آمریکاست. اگر تحولات خاورمیانه را از این منظر موردتوجه قرار دهیم، بهتر می توانیم به فلسفه برگزاری کنفرانس (صددرصد سیاسی) ادیان در نیویورک (1387.8.24) و شرکت سران کشورهای محافظه کاری چون شاه عربستان و امیر کویت در آن پی ببریم.
جبهه اعراب در برابر اسرائیل پس از شکست های اولیه در دهه های 1960 و 1970، حالت انفعالی به خود گرفت و از آن پس، مکانیسم روابط قدرت سیاسی به سمتی پیش رفت که کشورهای عربی دیگر نمی توانستند موضع مستقلی علیه اسرائیل بگیرند و به عبارت دیگر، موجودیت اسرائیل کم کم با موجودیت این رژیم ها گره خورد و همه مذاکرات و موضع گیری ها یک اصل بدیهی داشت؛ خدشه وارد نشدن به موجودیت ا سرائیل.
اما، تحولاتی که طی سه دهه اخیر و متأثر از انقلاب اسلامی ایران پیش آمد، جنبش های سیاسی و دینی فلسطین را متوجه موجودیت اسرائیل کرد. این جنبش ها که حمایت قاطبه مردم را هم به دست آوردند، به همان اندازه که برای اسرائیل خطرناک بودند، رژیم های عربی وابسته به غرب را نیز تهدید می کردند و درصورت نابودی اسرائیل، نفوذ آمریکا در منطقه کمرنگ می شد و موجودیت این رژیم ها نیز به خطر می افتاد. هرچند جریان های اصیل اسلامی و مردمی، پیشاپیش برای حکومت های وابسته عربی خطرناک هست. در شرایط فعلی که جنبش اسلامی و مردمی حماس هر روز قدرتمندتر می شود و آرمانش، بازپس گیری تمام سرزمین های فلسطین است، مسلماً خوشایند رژیم های مصر، عربستان، کویت و دیگر کشورها نیست و این کشورها به دنبال وضعیت های سیاسی بدیل که به نوعی موجودیت اسرائیل را حفظ کند، می روند.
بنابراین، کنفرانس ادیان نیویورک، به طور حتم، توطئه مشترک اعراب، اسرائیل و آمریکا بود.
هرچند «عبدالله بن عبدالعزیز» به خاطر تلاش برای برگزار کنفرانس مذکور، جایزه 100هزار دلاری «لخ والسا» را گرفت، اما پس از فاش شدن جلسه محرمانه او با «شیمون پرز»، رئیس رژیم صهیونیستی، ضربه حیثیتی شدیدی را در میان مردم کشورش و مسلمانان متحمل شد. حتی «محمد طنطاوی» شیخ الازهر نیز به خاطر دست دادن با پرز در کنفرانس مذکور، از جانب مردم مصر و محافل سیاسی و رسانه ای منطقه، مورد سرزنش قرار گرفت.
نهایتاً اینکه، کنفرانس ادیان نیویورک برای رهبران عرب و غرب، نتیجه معکوس داشت و جایگاه ضعف رژیم صهیونیستی در منطقه را به همگان نشان داد.