نمایش تحصن؛ فراتر از شکست

سرانجام روز پنجشنبه گذشته 16)بهمن )نمایش تحصن عده اى از نمایندگان رد صلاحیت شده به پایان رسید و گردانندگان این نمایش با انتشار بیانیه اى که از سطر سطر آن اعتراف به بیگانگـى از مـردم ، فاصله گرفتن از قانـون و همزبانى با بیگانگان آشـکـار است ، اعلام کرده اند در انتخابات اول اسفند شرکت نخواهند کرد . آنچه در نمایش تحصن 26 روزه افراد فاقد صلاحیت نمایندگى مجلس ، آشکـار شد بسیار فراتر از شکست است .این واقعه ، فرازى از اقدامات ضدانقلابى علیه اساس نظام جمهورى اسلامى ، آرمان هاى انقلاب و سیره حضرت امام خمینى بود که باید توسط تاریخ نگاران مستقل با تمام جـزئیات به نگارش درآید تا در کنار توطئه هاى رنگارنگى کـه در طول 25 سال گذشته علیه این انقلاب و این نظام صورت گـرفته است ، ثبت شود و نسل هاى آینده را در جریان واقعیت ها قرار دهد . هر چند در این مقاله ، مجال تشریح همه محورهاى شکست نمایش تحصن وجود ندارد، لکن اشاره اى اجمالى به بعضى از آنها لازم به نظر مى رسد . اولین و مهم ترین محور این است که این اقدام با بى اعتنایى کامل مردم مواجه شد . گردانندگان نمایش تحصن تلاش زیادى کردند تا توجه مردم را به خود جلب کنند و از این طریق ، خود را ترجمان خـواسته ها و اراده مردم جلوه دهنـد، ولى بى اعتنایى همه جانبـه مردم ، آنها را دچار ناامیدى کامل کرد و این واقعیت را نیز به اثبات رساند که آنها حتى در صورتى که تایید صلاحیت شوند و به عنوان داوطلب در انتخابات شرکت نمایند نیز مردم به آنها راى نخواهند داد .
علت بى اعتنایى مردم این بود که تحصن کنندگان بـراى حفظ قدرت خود متحصن شده بودند نه براى خدا و خلق خدا . محور دوم ، فضاحت نمایش دیـگـرى تحت عنـوان » روزه سیاسى «بود که تـلاش مضاعفى براى جلب توجه مردم بود ولى به رسوایى بیشتر گردانندگان این بازى منجر شد . این اقدام با نوعى هماهنگى با عناصر سیاست باز بیرون از مجلس براى تشکیل تجمعاتى در شهرهاى مختل به منظور فضاسازى در جامعه و بـه راه انداختن نمایش هایى تحت عنـوان حمایت هاى مـردمى صـورت گرفتـه ولى بسیار سریع با ناکـامـى مـواجه شـد .در مطبوعات ، روزه سیاسى به تمسخر گرفته شد، در مجلس حتى کـارکنان و مستخدمان نیز به این حرکت سالوسانه اعتراض کردند و از تجمعات فرمایشى نیز هیچ کس استقبال نکرد به طـورى که تعداد حضار جلساتى که در دو سه شـهـر بـرگزار کردند، با احتسـاب میزبانان و نیروهاى انتظامات و عناصر خدماتى به زحمت به 30 تا 50 نفر رسید . سومین محور، تلاش براى به راه انداختن آشوب در دانشگاه ها بود که به هیچ وجه جواب نداد .دانشجویان نه تـنـهـا حاضر به همـراهى با نمایش تحصن نشـدنـد، بـلـکـه گـردانندگان ایـن بـازى را به تمسـخـر گـرفتـنـد .از آوردن فسیل هاى سـیـاسـى به جـمـع تحصن کنندگان و اعزام آنها به دانشگاه ها نیز چیزى عاید گردانندگان این نمایش نشد و آنها از دانشگاهیان ، اعم از دانشجو و استاد، نیز مایوس شدند . در داخل مجلس و مجموعه کارگـزاران اجرایى نیز، گردانندگان نمایش تحصن با ناکامى شدیدى مواجه گردیدند . بازیگران نمایش تحصن در میان نمایندگان مجلس در اقلیت بودند .اکثریت قابل ملاحظه مسئولین اجرایى نیز با آنها همراهى نکردند .
رئیس جمهور نیز در همان روزهاى اول از آنها خواست به تحصن پایان دهند هر چند آنها به این خواسته رئیس جمهور اعتنایى نکردند . کسب حمایت مجلس و بدنـه اجـرایى ، چهـارمین محور تلاش هاى گـردانندگـان نمایش تحصن بود که با ناکامى مواجه شد . تلاش شدید گردانندگان این صحنه سـازى ها براى به دست آوردن حمایت مراجـع عظام تقلید نیز با شکست سختى مواجه شد .بعضى از مراجع اصولا فرستادگان متحصنان را به حضور نپذیرفتند و بعضى دیگر آنها را نصیحت و توصیه کردند به تصمیمات شوراى نگهبان گـردن بنهند و دست از ایـن بـازى ها بردارند .در همین حال ، علمـا و مـراجـع و جوامعى مذهبى بـا ارسال نامه ، پیام ، طـومار و تماس هاى تلفنى و حضـور بـه شـوراى نگهبان تاکید کـردند در برابر فشـارها تسلیم نشود و با تکیه بر قانـون به وظیفه خـود عمل نماید .بدین ترتیب ، پنجمین محور تلاش هاى گردانندگان نمایش تحصن نیز با ناکامى مواجه شد و حتى تـوسل آنها به بعضى عناصر مـنـزوى و مطرود و انتشار اظهـارنظرهاى انحرافى آنها درباره مذاکرات مجلس خبرگان قانون اساسى و نظارت استصوابى نیز با متن مذاکرات خبرگان قانون اساسى مغایر از آب درآمد و بر رسوایى همه آنها افزود .