شکست اسرائیل در جنگ تبلیغاتی/محمد ملازهی

بصیرت: شورای امنیت سازمان ملل متحد قطعنامه ای را تصویب کرد که در آن توقف فوری جنگ در غزه و خروج نیروهای مهاجم اسرائیل خواسته شده است.
14 عضو دایم و غیردایم به این قطعنامه رأی مثبت دادند و آمریکا اصلی ترین حامی اسرائیل از دادن رأی خودداری کرد. اما در هر حال آن را «وتو» نکرد. اینکه اسرائیل تن به پذیرش آتش بس بدهد و نیروهایش را از غزه خارج کند به انتظاراتی بستگی دارد که از وضعیت غزه بعد از خروج دارد. با این حال واقعیت برهنه در چشم جهانیان قتل عام زنان و کودکان بی گناه فلسطینی ساکن غزه بود که حاصل شد و تلویزیونهای ماهواره جهان نقشی را ایفا کردند که اسرائیل فکر آن را نمی کرد.
واقعیت آن است که در غزه اسرائیل جنگ تبلیغاتی و روانی را باخت و اگر می بینیم به شورای امنیت اجازه داده می شود که قطعنامه رقیقی را تصویب کند و خواستار آتش بس شود، به این دلیل است که اسرائیل با وجود قدرت مخوف نظامی اش و کشتار زنان و کودکان و تخریب گسترده اماکن حکومتی و خصوصی مردم نتوانسته، به اهداف مورد نظرش دست بیابد، موشکهای حماس همچنان به خاک اسرائیل اصابت می کنند. قدرت تخریب کمی دارند ولی تأثیر روانی آن و بر ملا کردن شکست اسرائیل در اهداف اعلام شده اش بسیار مؤثرند. جالب توجه است که جلوگیری ارتش اسرائیل از ورود خبرنگاران مستقل به غزه که عمق جنایات را پنهان نگاه دارد باعث نشد که کودکان مجروح به صفحه تلویزیونهای ماهواره ای یا صفحه اول مطبوعات جهانی راه پیدا نکند. همین چهره های معصوم غرق در خون بودند که افکار جهانیان را متوجه عمق فاجعه کردند و مخالفتها در سطح جهانی علیه این گونه جنایتها افزایش یافت.
در واقع می توان گفت، در جنگ تبلیغاتی عمده ترین رسانه های تحت کنترل صهیونیستها از همین چهره های کودکان غرق در خون شکست خوردند و تدبیر جلوگیری از ورود خبرنگاران به غزه شکست خورد. یک کودک غرق در خون یا صدها کودک تأثیر یکسانی گذاشت و این برای اسرائیل و حامیان جهانی اش واقعاً ناامید کننده است. اما چه می توان کرد، تکنولوژی همانطور که در اختیار اسرائیل است تا فاجعه را در غزه عمیق تر کند و ابعاد آن را گسترش دهد به همان نسبت این امکان را بوجود آورده است که چهره معصوم کودک فلسطینی غرق در خون را در معرض دیدگان جهانیان قرار دهد. این چهره های غرق در خون کودکان فلسطینی است که سران جنایتکار اسرائیل را به محاکمه تاریخ می کشاند و اگر می بینید آمریکا قطعنامه شورای امنیت را «وتو» نمی کند از عمق شرمندگی آن خبر دارد.
با این حال در پشت تصویب قطعنامه شورای امنیت که الزام آور نخواهد بود، آمریکا و اسرائیل امیدوارند به دو هدف که در جنگ قابل حصول نیست دست بیابند. این دو هدف را می توان چنین خلاصه کرد:
1- استقرار نیروهای بین المللی حافظ صلح
2- خلع سلاح تدریجی حماس
اینکه چنین اهدافی در عمل قابل حصول باشند یا نباشند بحث دیگری است. شرط حماس رفع کامل محاصره غزه است و شرط اسرائیل کنترل موشک پرانی حماس است. استقرار نیروهای بین المللی که قابل تصور است وجه غالب آنها با آمریکاییها باشد، با این هدف همراه خواهد بود . اما هدف مهمتر آن است که در سایه حضور نیروهای خارجی، قدرت حماس خنثی شود و بتدریج شرایطی بوجود آید که حکومت خودگردان محمود عباس در غزه نیز بتواند اعمال قدرت کند.