ائتلاف شوم

سیدمهدى حسینى
پـس از پیـروزى انـقـلاب اسلامـى در 22 بـهـمن 57 مجـموعـه ها، اشـخاص ، گـروه ها و جـریان هـاى سیـاسى مختلفى به ظاهر خود را در خط امام و انقلاب معرفى کردند، در حالیکـه با اندیشه و اعتقـادات سیاسى امام کاملا بـیگانه بـودند .دور ایـام به گـونـه ا ى رقم خـورد کـه آنان نـاگزیـر بـه موضع گیرى هاى شفاف تر شدند و خط و خطوط شان افشا شد .روند جـریان در نهایت منـجر به غائله چـهارده اسفند 59 شد و به دنبال آن فتنه هاى تروریستى سال 60 را به وجود آوردند که ماجراى آن را به طور فشرده مرور مى کنیم . آنچه کـه مسلم اسـت مبانى خط امـام براساس فلـسفه سیـاسى ولایت فقـیه شکل مـى گیرد که از سـال ها قبل آن را مطـرح و احیا نـمود و در دوران تبـعید در نـج اشرف آن را تدوین و در سال هاى اوج انقلاب به ویژه سال 56 و 57 در اعلامیه ها و بیانیه ها تحت عنوان » حکومت اسلامى «و سپس .اعلام داشتند «جمهورى اسلامى » مردم در تظاهـرات هاى اعتـراض آمیز خیابانـى از ایـن موضـوع کاملا حمایت مـى کـردند که گسـتـرده تریـن آن در روزهـاى تاسـوعا و عـاشـوراى حسیـنـى سـال 57 انـجـام مى شـد .رهنـمـودهاى سیاسى و انـدیـشـه امـام در قـالـب شعارهاى انقلاب شکل مى گرفت و امام خود به عنوان یک رهبر بلامنازع مسئولیت انقلاب را عهده دار بود .در چنین شرایطى جریان هاى سیاسى متعدد با القاب مختل خود را زیر چتر انقلاب قرار مى دادند که شامل گرایش هایى چون مـلـى گــرا، لـیـبـرال ، ســوسـیـال دمـوکــرات ، خـلـقـى ، مارکسیستى ، توده اى ـ که بعضاً در تعارض با یکدیگر هم بودند براى ارتقاى مـوقعیت اجتماعى خود از مواضع امـام حمایت مـى کـردند ـ مى گفتـنـد امـام رهبر سیاسـى مـا هـم هست .البـتـه آنـان هـیـچ همسویى بـا دیـدگـاه هـاى امـام نداشتند، ولى مدعى خط امام و انقلابى بودند؛ مثل حزب تـوده که خـود را خط امـام مـعـرفـى مى کـرد .
اینـهـا طـمـع به دستگیـرى قدرت سیاسى را در ذهن مى پروراندند، زیـرا معتقد بودند روحانیت توان » حرکت آفرینى «دارد، اما توان را ندارد و چون از سازمان و کادر بـرخوردار «اداره کشـور » نیـسـت سـرانجـام ایـن احـزاب و سـازمان هایـى کـه داراى بـرنامـه انـد مـى تـواننـد قـدرت را به دست گیرند . در همیـن رابطه بنـى صـدر در هــمــان ســال 57 جـزوه اى تحت عنـوان » در روش «منتشـر کرده ، نوشت : از رهبرى سنتى که پاسدار » بنیادهـاى فـرهنگى اسـت کـارى ساخته نیست چرا که طى دو قرن تمام عرصه هاى اندیشـه را از او گرفته اند و هنوز نیز مى گیـرند و این رهبرى گاهى مقاومتکى کار پذیرانه مى کند و تسلیم مى شود . در میـان ایـن رهبـرى البتـه سـیـد جـمــال ، مــدرس و ... خمینى و طالقانى ...به وجود آمدند اما اینهـا را نیز پیـش از آن که دشمنى از پـا درآورد، همین سنـتـى عـاجـز کـرده و «رهبـرى » مى کند، اینها دوستانند و باید به «.آنها یارى رساند و از آنها یارى گرفت این دیدگاه و مشى فقط به ملـى گـراها تعلق نداشـت بلکه بقیه جریان هاى سیاسى هم این چنینى مى اندیشیدند و هر کدام به زبانى چنین ادعایى داشتند به همین دلیل بعداز پیروزى 22 بهمن 57 نظام جایگزینى رژیم سلطنتـى را از قبـیـل جمـهـورى یا جـمـهـورى دموکـراتیک ، جـمـهـورى دموکـراتیک اسلامى و غـیـره را پیشنهاد مى دادنـد امـا امـام هوشیارانه به طور قاطع » جمهـورى اسلامى «نه یک کلمه کم ، نه یک کلمـه زیـاد را اعلام داشت .در یـک رفراندوم
بالاى 98 درصد مردم در روز 12 فروردین 58 رأى خود را به » جمهورى اسلامى «داد و برخى از اقلیت باقى مانده سر مخالفـت گـذاشـت ؛ عده اى در ظاهـر سـکـوت کردنـد و خودشان را همراه انقلاب به مردم معرفى نمودند .آنان سعى کردند با رأى مردم به دستگاه ها به سازمان هاى قانون گذارى ر اه پیدا کنند تا از آن طریق به اهداف خو د برسند که بارزترین آنها مجلس خبرگان بررسى نهایى پیش نویس قانون اساسى بود که جریان نهضت آزادى شاخه جدا شده جبهه ملى ـ که داراى مشى لیـبـرالیستى بـود ـ روند تدوین قـانـون اساسـى جمـهـورى اسلامـى را در چـارچـوب پـیـش نـویــس خواستار بـود، اما جریان خط امام در راس آن شهید بهشتى که مسئـولیت اداره مجـلـس را عهـده دار بـود اعـلام کـرد کـه » مـجـلـس خـبـرگـان خــودش داراى آئین نامه داخلى است و از هــرگــونــه پــیــشــنــهــاد تکمیل کننده پیش نـویـس اسـتــقــبــال مــى کــنــد . هـنـگـامــى کــه مــوضـوع ولایت فقیه مطرح شد ـ از جمله کسانى که مخالفت کــرد بــنــى صــدر بـــود ـ علـى رغم مخالفت هـا در مـهــرمــاه 58 بـه بــحــث گذاشتـه شـد و تصـویـب شــد .اعــضــاى دولــت موقت وقتى دیدند که مجلس خبـرگان از کنتـرل آنها خارج است و روى خط امـام و ولایـت رفتـه درصدد انحـلال آن برآمدند که آنهم ماجرایى دارد .هنگامى که ماجراى تسخیر لانه جاسـوسى پیش آمـد، دولـت موقت استعفـاى دسـتـه جمعى دادند و به نـوعى از حاکمیت خارج شدند اما روند انقلاب رو به پیـشـرفت بود و دسـت جریان هاى معانـد و مخال خط امام یکى پس از دیگـرى رو مى شد و خـود را در دست یابى بـه قـدرت ناکام مى دیدنـد، تـا جایى کـه در رفراندم قانون اساسى شرکت نکردند و رأى ندادند و با کمال پروریى خود را کاندیداى ریاست جمهورى نموده و با ترفند ناجوانمردانه کاندیداى اولین ریاست جمهورى خط امام را از صحنه انتخابات حذف کردند .
همه کاندیداها از احزاب و گـروه هاى سیاسى بـا خـط مـشـى دمـوکـرات ، لیـبـرال ، سـوسیال دمـوکـرات ، ملى و غـیـره بودنـد کـه در بین آنـهـا بنى صدر از رأى بیشتـرى برخوردار گردید و رئیس جمهـور شـد .وى از همان ابتدا بـتـدریـج بـه جـریـان مـنـافـقـیـن ، ملى گراهاى شکست خورده چراغ سبز نشان داد و تشکلى تحت عنوان دفتر هماهنگى ریاست جمهورى ایجاد نمود . او بـراى تسـرى سلطـه بـر سـایـر نـهـادهـا، اقـدام بـه سازماندهى نمود و به مرور مواضع پنهان و منافقانه اش براى مردم آشکار شد .در روز چهاردهم اسفند 59 به مناسبت سالگرد مصدق ، میتینگى از همه جناح هاى مخال خط امام و ولایت فقیه در زمین چمن دانشگاه تهران برپا کردند . در یک فراخوان گسترده تمامى جریان هاى ضدولایت فقیه گـردهم آمـدنـد و با سـوت و ک از اظـهـارات بنـى صـدر حمایت کردند .در حاشیه و خیابان ضلع غربى زمین چمن گروهى از عناصر معتقد به خط امام شعار مى دادند ::» حالا که رهبرت مصدقـه راى ما را پس بده .«در مقابل منافقیـن .«کیش ، کیش چماقدار » ::ملى گراها در پاسخ مى گفتند بالاخـره بنى صدر فـرمان حمـلـه را صادر کرد و آنهایـى کـه خواستار نظـرات امام بـودند را قلع و قمع کـردند و تمامـى کتاب فـروشى هاى مذهبـى را -کهشامل قـرآن و مفاتیح و غیـره مى شد ـ آتش زدند و تعـداد زیادى از افـراد متدیـن را مجروح کردند . این حادثه در تاریخ انقلاب به غائله چـهـارده اسفنـد معروف شد و پس از آن موضوع عدم کفایت رئیس جمهور توسـط نمایندگان مجلـس مـطـرح و بنى صدر از ریـاسـت جمهورى عـزل گردید و منافقین اقدامات تروریستى خـود علیه نظام را آغاز کردند . بازرگان نیز منافـقـیـن را فرزندان خـود خواند و بدیـن گونه، سه جریان بنى صدر، نهـضـت آزادى و منافقیـن در ائتلافى شوم رویاروى نظام اسلامى و خط امام قرار گرفتند .