* با قطعنامه صادره شوراى حکام چگونه باید برخورد کرد؟
** بحث حق و واقعیت ، بحثى است که در تعامل یک کشور همیشـه مطمح نظر است ، در رابطه ایران با کنوانسیون ها و سازمان ها نیز این حق همیشه مطرح بوده است .اگر بخـواهیم براساس واقعیت نگاه کنیم ، ما براساس بند چهار معاهده آژانس داراى حق استفاده صلح آمیز از انرژى اتمى هستیـم ، درحالى که این حق از ما سلب شده ، منتها بـا هـمـه ایـن شرایط اگر قهر دیپلماسى را پیش بگیریم ، در وهله اول به نظر به ما ضربه وارد خواهد شد، تعامل ایران باید با آژانس ادامه یابد مگر اینکه مسئولان به این نتیجه برسند که این تعامل فایده اى نخواهد داشت .
ما باید تلاش کنیم تا از امکانات مـوجود در قالب رایزنى ها استفاده کنیم ، چون در صورت عدم حضور و دیپلماسى فعال ، خلاء ایجاد شده توسط لابى آمریکایى ـ صهیـونیستى پر خواهد شد و مسیر پـرونده تغییر خواهد کرد . به عقیده بنـده رابطه ما با آژانس در آینده باید با اغماض و انعـطـاف دنبال شود، یعنى تا آخرین لحظه تلاش کنیم که همکارى با آژانس ادامه یابد چون به هر حال در آژانس کشورهایى هستند که حرف ما را مى فهمند و اعتقاد دارند کـه عدالت در مورد ما اجرا نشده است به طور مشخـص غیرمتعهدها، حتى کشـورهایى مانند ژاپن و اروپایى ها نیز چندان با هم هماهنگ نیستند و مى توان از شکاف موجود استفاده کرد . اعتقاد ما این اسـت کـه راه ما راه ممنـوعه و انحـرافى نیست و نبایـد ترسى داشته باشیم که در برخى مواقع مواضع خشن و تندى علیه ما صورت مى گیرد .
* در صورت افزایش واکنش هاى منفى ایران ، چه فروضى قابل تصور است ؟
** همین قدر که اعتقاد داریم که باید با آژانس همکارى کرد، در آژانس نیز این اعتقاد وجود دارد که باید با ایـران ارتباط داشت .گرایش کلى در آژانس ایـن اسـت کـه ایـران مـتـفـاوت از عـراق و لـیـبـى اسـت ، ایـران از خوشنام ترین طرف هاى آژانس در گذشته بوده است و برخى از اعضاى شوراى حکام نیز مى دانند که بخشـى از فـشـارها ناشى از بـازى سیاسى آمریکاست ، لذا گـرایش این است که بازى با حاصل جمع صفر بـرصد پیش نرود، یعنى فشار در حدى قرار نگیرد که ایران قهر کند، به هر حال در معادلات سیاسى ، سیاسـت هـاى کـج دار و مـریـز وجود دارد، و در شرایط کنـونى نیز آنها مى دانند که ایـران نیز مى تواند واکنش هایى داشتـه باشد که چندان به صلاح آژانس نیست ، بهتر این است که روابط براساس معادلات حقوقى پیش برود تا سیاسى .