سلاح مقاومت در غزه

 بصیرت: بی شک اثرات عمیقی که امروزه پرتاب موشک های مقاومت فلسطینی به بار می آورند در بعد مادی و قدرت تخریب آن ها نیست. بلکه عمده تاثیرگذاری این موشک ها در بعد معنوی است و فراتر از آن جبهه داخلی رژیم صهیونیستی که به مثابه «پاشنه آشیل» صهیونیسم است از این موشک ها صدمه می بینند.
در وضعیتی که ساکنان شهر ک های اشغالی به طور دائم در ترس و و حشت و ناامیدی و افسردگی شبانه روزی به سر می برند و در وضعیتی که جامعه صهیونیستی یقین دارد که تمام این زرادخانه نظامی اش نمی تواند کمترین مانعی در مسیر یک موشک ساده و ابتدایی ایجاد کند یا حتی زمان و مکان سقوط آن را تعیین کند و در راستای تامین امنیت داخلی این رژیم در برابر موشک های مقاومت فلسطینی هیچ توفیقی نداشته است و در شرایطی که تمام تلاش های «اسراییل» برای محاصره زمینی و هوایی و دریایی نوار غزه جهت کاهش تعداد موشک های «قسامی» شلیک شده بی نتیجه مانده است، جای تردید باقی نمی ماند که سران تل آویو دیگر به خوبی تهدید راهبردی را که این رژیم با آن روبه رو است، لمس کرده آن را جدی گرفته اند.
در این گزارش به بررسی ویژگی های مختلف موشک های فلسطینی و تحلیل تاثیر توانمندی این نوع سلاح مقاومت در امنیت داخلی رژیم صهیونیستی پرداخته می شود.
آغاز ساخت
مقاومت فلسطین با استفاده از موشک های قسام می تواند در هر لحظه ای که اراده کند امنیت سربازان و شهروندان رژیم صهیونیستی را به خطر بیاندازد.
به اذعان منابع نظامی صهیونیستی موشک های قسام که توسط شاخه نظامی حماس طراحی و ساخته می شود یک پیشرفت اساسی در عملکرد و راهکارهای مقاومت به شمار می رود که در عین سادگی و به رغم بحران بی سابقه در قضیه فلسطین بر عرصه نظامی و عملیاتی تاثیرگذاشته است.
نیروهای مقاومت اولین نمونه تولید موشک های دست ساز محلی برای تهدید شهرک های یهودی نشین داخل نوار غزه را در سال اول آغاز انتفاضه و بطور دقیق تر در اواخر سال 2001 تجربه و طراحان آن میل شدیدی به توسعه مستمر آن دانشتند و چندین نمونه از آن ها را تولد کردند.
مرحله اول این طرح با یافتن دستگاه ها و مواد منفجره لازم برای این کار آغاز شد و با موانع و مشکلات فراوانی روبرو شد؛ چرا که مواد مورد نیاز در داخل سرزمین های اشغالی یافت نمی شد. این مسأله باعث شد که گروه های مهندسی وابسته به شاخه های نظامی با اتکا به خود تمامی مواد لازم برای این موشک ها را خود تولید کنند.
براساس بیانیه های گردان های قسام طول اولین موشک ساخت مهندسان این گردان ها در حدود 70 سانتی متر و قطر آن در حدود 8 سانتی متر و برد آن در حدود 2-3 کیلومتر بود و در سر خود یک کلاهک انفجاری دارای 600 گرم ماده انفجاری تی ان تی حمل می کرد و به وسیله موشک انداز پرتاب می شد.
در نمونه های اولیه پرتاب، هدف گیری این موشک چندان دقیق نبود و این مساله طراحان آنرا بر این داشت که به طور مداوم در پیشرفته تر کردن و رفع نواقص آن بکوشند و طولی نکشید که پیشرفت در طراحی و بویژه افزایش برد آن تا حد رسیدن به داخل مجتمع های یهودی نشین و تولید نوع جدیدی از آن با نام «قسام 2» اعلام شد.
طول این موشک جدید به 180 سانتی متر و برد آن به 9 تا 12 کیلومتر می رسد و مقدار مواد منفجره موجود در سر آن به 6 کیلوگرم تی ان تی و قطر آن به 12 سانتی متر افزایش یافت.
این پیشرفت مقاومت باعث شد بیشتر از پیش مورد توجه قرار گیرد و تحلیل های نظامی بر روی ماهیت و قدرت نظامی آن افزایش یابد و به گفته «شلومو گازیت» رییس سابق اطلاعات نظامی رژیم صهیونیستی این موشک در عین ابتدایی بودن هزینه بسیار کمی در بردارد و تولید آن آسان است.
اصلاحات صورت گرفته در این موشک تا حدی بود که بارتوان موشک انداز تناسب داشته باشد اما امکان کنترل آن از راه دور را نداشت و برخی از رسانه های گروهی طریقه نصب و پرتاب آن را نمایش دادند.
براساس اعلام ارتش رژیم صهیونیستی جنبش مقاومت اسلامی «حماس» از آغاز عقب نشینی ارتش این رژیم از نوار غزه در سال 2005 تاکنون تقریبا 1000 فروند موشک پرتاب کرده است. که تعداد 500 موشک اخیر در جریان جنگ غزه را نیز باید اضافه کرد. بیش تر حملات موشکی گردان های قسام به شهرک های سدروت، کیبوتس یثیری، کفار سعد، کفار عزه ناحل عوز، علیت، کیسوفیم، نتیف عسرا، گذرگاه کارنی، فیکیم، نیرعام کیریم شالوم و نتیفوت متمرکز است.
یکی از این موشک ها به شهر ساحلی عسقلان نیز اصابت کرده که هشداری جدی برای دستگاه های امنیتتی رژیم صهیونیستی به شمار می رود به این علت که این شهر به دلیل قرار گرفتن بزرگترین نیروگاه برق وابسته به شرکت برق در آن و ایستگاه «کتسا» ویژه ذخیره سوخت و گاز، شهری استراتژیک برای رژیم صهیونیستی به شمار می رود.
سلاح مقاومت:
موشک یکی از ساده ترین سلاح های دور پرتاب موجود در عصر حاضر است، چرا که اکثر انواع این سلاح، فرق چندانی با موشک های مدل و آتش بازی که در فروشگاه های برخی کشورها به فروش می رسند ندارند و ارزش آنها بیشتر در ایجاد ترس و آشفتگی میان شهروندان است تا وارد کردن صدمه به تأسیسات خاص و اهداف نظامی، موشک به خاطر قیمت ارزان، سهولت ساخت و پرتاب بدون فاش شدن محل دقیق شلیک آن و دشواری مقابله با آن، از سال 2000 تاکنون یکی از متداول ترین شیوه های حمله به اسرائیل بوده است. در سال 2006 حملات موشکی فلسطینی ها از غزه اوج گرفته است. به طوری که از دسامبر 2005 تا جولای 2006 جنبش حماس و دیگر گروه های فلسطینی بیش از 800 موشک شلیک کردند که در نهایت منجر به تجاوزات انتقام جویانه ژوئن و جولای 2006 اسراییل به نوار غزه شد. طبق اعلام منابع اسراییلی این تجاوزات برای از بین بردن هسته های مقاومت که به تولید و شلیک راکت می پردازند صورت گرفته است.
به خوبی می توان مزیت استفاده از موشک و اثر بخشی آن نسبت به دیگر شیوه های حمله به مناطق مختلف فلسطین اشغالی را مشاهده کرد. حملات وارده بر رژیم صهیونیستی براثر پرتاب موشک های فلسطینی با فاصله زیاد، در راس عوامل وارد کردن خسارت به اسراییل است.
از سوی دیگر باید اذعان داشت یکی از عمده ترین دلایل موفقیت به کارگیری موشک علیه رژیم صهیونیستی، نبود راهکاری فنی برای مقابله با آن ها است. در واقع، رژیم صهیونیستی با وجود در اختیار داشتن سیستم ضدموشکی پاتریوت، فاقد فن آوری خاص انهدام موشک ها در آسمان قبل از اصابت آن به خاک اسراییل است، چرا که تاکنون امکانات فنی برای این امر ایجاد نشده است. دلایل نبود راه حل فنی برای مقابله با موشک های فلسطینی، به طور ساده عبارتند از:
- تعدد پرتاب موشک از مناطق بسیار متنوع، باعث ناتوانایی ارتش اسراییل در رهگیری به موقع و انهدام مبدأ پرتاب این سلاح است.
- فاصله کوتاه زمانی بین زمان شلیک و برخورد، مانع رهگیری موشک ها و اعلام وضعیت قرمز در مکان مورد هدف در زمان مناسب می شود.
- مواد موردنیاز برای ساخت موشک تا حد زیادی استفاده دوگانه داشته و با ترکیب کردن مواد دیگر با هم به دست می آیند، بنابراین قابلیت ساختن راکت در نوار غزه برای سطح گسترده ای از گروه ها و هسته های مقاومت وجود دارد.
تولید موشک به نام گروه های مبارز فلسطینی به صورت یکی از ویژگی های این گروه ها در آمده است، به طوری که هر جناح فلسطینی، طرح خاص خود برای ساخت موشک به نام خود را دارد. برخی از این موشک ها مثل قسام، بردی بیش از 10 کیلومتر دارند، اکثر موشک های دست ساز، وزنی کمتر از 10 کیلوگرم داشته و 2 الی 3 کیلومتر برد دارند، بدنه این موشک ها متشکل از یک قطعه لوله است که در بازار محلی خریداری و برای انجام کارهای ماشینی (فلزکاری و خم کاری)، به مکان های مخفی برده می شود. این مکان ها را حتی اعضای عادی گروه های مبارز هم نمی شناسند. لوله خریداری شده به 3 قسمت بریده می شود. قسمت اول برای ساخت و قراردادن 4 بالچه در انتهای موشک به کار می رود. قسمت دوم در وسط قرار گرفته و به موتور موشک اختصاص می یابد و قسمت سوم به شکل مخروطی در می آید که در انتهای آن سوراخی کوچک برای ریختن مواد منفجره با قاشق به داخل آن تعبیه می شود.
موشک قسام (گردان های عزالدین قسام)
موشک های قسام که برگرفته از نام گردانهای عزالدین قسام، شاخه نظامی جنبش حماس است، اولین بار توسط «نضال فتحی» و به دستور «عدنان الغول» ساخته شد. عدنان الغول که پدر قسام نامیده می شود در اکتبر 2004 توسط ارتش اسراییل به شهادت رسید.
تعداد کل موشک های قسام شلیک شده تا ژوئن 2006 بالغ بر هزار عدد شد. بیشترین تعداد این راکت ها از مارس تا ژوئن 2006 در غرب صحرای نقب فرود آمدند. در برخی مناطق مثل شهر سدروت اصابت موشک قسام به تناوب روی داده است که غالبا در زمین ها و فضاهای باز فرود آمده اند. همچنین اولین موشک قسام که به شهری اسراییلی در شمال نوارغزه اصابت کرد، در آگوست 2003 پس از پیمودن 5 مایل در نزدیکی این شهر فرود آمد. مناطق دیگر اسراییل در نقب نیز مورد هدف موشک های قسام قرار گرفته اند. در جنگ اخیر غزه مبارزان حماس برد این موشک ها را افزایش داده و به شهر بئراسبع واقع در 40 کیلومتری مرز غزه و حتی تل آویو هم رسیده اند.
این سلاح در واقع موشکی دست ساز است که توسط گردان های عزالدین قسام شاخه نظامی جنبش حماس تولید می شود. سوخت آن ترکیبی از نیترات پتاسیم و پودر شکر است (سوخت جامد) موشک های قسام عمدتاً در نوار غزه تولید و به کار برده می شوند، با این وجود، ارتش اسراییل موشک های قسام را در مناطق فلسطینی کرانه باختری نیز کشف کرده است. «قسام یک» اولین بار در اکتبر 2001 شلیک شد. و اصابت موشک قسام بعدی به اسراییل در 5 مارس سال 2002 روی داد. طی این واقعه 2 فروند از این موشک ها به شهر سدروت واقع در فاصله کمی از شمال نوار غزه برخورد کردند. ولی حدود 2 سال طول کشید تا فلسطینی ها بتوانند با این موشک ها در ژوئن 2004، 2 اسرائیلی را از پای درآورند. خطر ناشی از موشک های قسام با توسعه انواع پیشرفته ترین آن فزونی یافته است. هم اکنون پیشرفته ترین نوع این موشک، «قسام 3» نام دارد.
در جولای 2006 موشک های قسام قادر به هدف قرار دادن مرکز شهر بندری عسقلان در نزدیکی نوارغزه شدند.
از نظر فنی، موشک قسام، استوانه ای بزرگ همراه با یک سر جنگی کوچک در سر خود است.در انتهای موشک، خروجی گاز و 4 بالچه تعادل دهنده قرار دارد. قسمت میانی موشک در برگیرنده موتور است. این موتور چیزی جز مواد احتراقی جامد برای تامین نیروی پیشران موشک نیست. قسمت جلویی یعنی سرجنگی، با یک فیوز الکتریکی که جرقه تولید می کند به مواد منفجره فشرده متصل می شود.جداره موشک قسام با ضخامتی به عرض 2.5 الی 3 میلی متر از آهن ساخته می شود.
بمباران های کارگاه های تولید موشک توسط ارتش رژیم صهیونیستی عمدتاً موفقیت آمیز نبوده چرا که تولیداین موشک ها نه تنها متوقف نشده بلکه پیشرفت هم داشته است.
به لحاظ فنی نیز، ارتش اسراییل هیچ سلاحی برای ممانعت از حمله هوایی موشک ها ندارد و تنها راه ممکن مقابله با پرتاب موشک ها، حمله هوایی به هسته های عملیاتی یا خود موشک ها، لحظاتی قبل از پرتاب آنها است.
همچنین حمله پیشگیرانه علیه هسته هایی که به پرتاب موشک می پردازند، پیچیده و تقریباً ناممکن است. طبق برآوردهای ارتش اسراییل، اعضای گروه های مقاومت، موشک ها را به وسیله خودروهای «ون» حمل کرده و در پوشش فعالیت های کشاورزی، آنها را تخلیه می کنند. همچنین زمان در دسترس برای نیروهای اسراییلی در جهت اقدام علیه فعالان فلسطینی درگیر با عملیات پرتاب موشک، حداکثر 15 دقیقه است و این دقیقاً همان زمانی است که اعضای مقاومت، برای هدف گیری موشک ها علیه مواضع اسراییلی و فعال ساختن آنها از راه دور توسط تایمر الکتریکی نیاز دارند. بنابراین، برای جلوگیری از پرتاب موشک ها، ارتش اسراییل باید 24 ساعته هلی کوپترهای نظامی خود را در حال پرواز نگاه دارد.
در آخرین تحولات صورت گرفته در مورد موشک های قسام، سخنگوی گردان های عزالدین قسام اشاره کرده است که این گردان ها پیوسته در حال توسعه موشک های خود بوده و این موشک ها از زمان آغاز به کارگیری آنها دست ساز بوده اند نه وارداتی. گردان های عزالدین قسام تأکید دارند که از موشک های قاچاق شده به نوار غزه استفاده نمی کنند و موشک های قسام، توسط مهندسان قسامی ساخته می شوند. همچنین مواد منفجره به کار رفته در موشک های قسام تی ان تی نیست. بلکه ساخت فلسطینی ها است. باید اشاره کرد که شاخه نظامی جنبش حماس برعکس شاخه نظامی جنبش جهاداسلامی از موشک های کاتیوشای «گراد» ساخت روسیه استفاده نمی کند بلکه موشک هایشان از دقت و هدف گیری بالایی برخوردارند.
موشک القدس (گروهان های القدس)
موشک القدس که نوعی موشک کاتیوشا است در اصل کپی کاتیوشای روسی نوع «گراد» است. به ادعای مقامات گروهان های القدس شاخه نظامی جنبش جهاد اسلامی، این گروهان ها برخلاف جنبش حماس و شاخه نظامی آن که موشک های کوتاه برد قسام و دست ساز را در اختیار دارد، از موشک های کاتیوشای ساخت روسیه استفاده می کند، این سلاح 2 متر و 80 سانت طول، 66 کیلوگرم وزن و کالیبر 122 میلی متری دارد. راکت نوع «گراد» قادر به حمل سر جنگی 17 کیلوگرمی است و به ادعای آنان بین 18 تا 30 کیلومتر برد دارد.
موشک «قدس2» که براساس فن آوری موشک های کاتیوشای روسی ساخته شده 12 کیلومتر برد دارد. در فوریه 2006، جهاد اسلامی مدعی توسعه موشکی دوربرد شد که قادر به مورد هدف قرار دادن مرکز شهر عسقلان بود. طبق اطلاعات واصله از منابع جهاداسلامی موشک های مذکور 13 تا 16 کیلومتر برد داشته و حاوی ماده منفجره تی.ان.تی است. مقامات جهاد اسلامی اعلام داشته اند که واحد مهندسی شاخه نظامی این جنبش قادر به تولید نسل جدید موشک های قدس شده که نسخه بهینه شده نوع وارداتی موشک قدس است که از قبل مورد استفاده جهاداسلامی قرار می گرفته است. این موشک 2متر و 30 سانتی متر طول دارد. خبری که نگرانی زیاد مقامات اسراییلی را در پی داشت ساخت موشک «قدس3» بود که قادر به شلیک چند راکت به طور همزمان است.
سکوی پرتاب گر 122 میلی متری موشک های قدس که در هر دفعه توان شلیک 10 موشک را به طور همزمان دارد، قادر به پرتاب 40 موشک در عرض 20 ثانیه است و 13 تن وزن دارد. بدین ترتیب فلسطینی ها از نوار غزه توانایی هدف قرار دادن عسقلان، اشدود، نتیووت و افاکیم را پیدا کرده اند. سیستم این موشک، توسط خدمه ای که در فاصله 60متری آن قرار می گیرد، با کشیدن یک کابل عمل می کند. با این اوصاف، فلسطینی ها تخصص و تجهیزات کافی برای ساخت موشک را در اختیار داشته و طی فرآیند سعی و خطا، هر از چند گاهی نمونه های پیشرفته تر و مؤثرتری از موشک را به سمت اسراییل هدف می گیرند.
به ادعای اسراییلی ها، بعضی از موشک های کاتیوشای جنبش جهاد اسلامی که 18 تا 30 کیلومتر برد دارند، ساخت روسیه بوده و از مصر به نوار غزه قاچاق شده اند. این موشک ها تا به حال علیه اهداف اسراییلی شلیک نشده اند. به نظر می رسد جهاد اسلامی با الهام گرفتن از حملات موشکی حزب الله به شمال اسراییل که موجب خروج اسراییل از جنوب لبنان شد، قصد دارد اسراییل را با حملات کاتیوشا مجبور به تخلیه سرزمین های مجاور نوار غزه کند. جهاد اسلامی اعلام کرده است، هرگونه حمله انتقام گیرانه اسراییل با پاسخ سریع این جنبش روبه رو خواهد شد و مهندسان فلسطینی مشغول کار روی موشک های وارداتی برای ساخت انواع فلسطینی آنند.
موشک های متعلق به گردان های شهدای الاقصی و جنبش فتح:
موشک یاسر عرفات: به ادعای مقامات رژیم صهیونیستی، این موشک که ساخت گردان های شهدای الاقصی است قادر به هدف قرار دادن شهر قدس و تل آویو از کرانه باختری است و پیش بینی می شود این موشک ها در صورت بحرانی شدن اوضاع، با شدت بیشتری از سمت کرانه باختری به سمت اسراییل شلیک شوند. مقامات اسراییل، شلیک موشک از سوی شهر جنین در شمال کرانه باختری را تأیید کرده اند. بنا بر ادعای برخی مقامات فتح، موشک یاسر عرفات، پیشرفته ترین موشک فلسطینی است که تا به حال ساخته شده و برای استفاده در هنگام ضرورت در کرانه باختری نگهداشته می شود.
موشک کفاح (مبارزه): جنبش فتح مدعی داشتن و پرتاب موشکی به نام تفاح است که برای اولین مرتبه در اکتبر 2004 آن را از نوار غزه به سوی نتساریم شلیک کرده است.
اقصی3: در اکتبر 2005 گردان های شهدای الاقصی اعلام داشتند که موشکی به نام اقصی 3 تولید کرده اند که 17 کیلومتر برد دارد.
در ژانویه 2006 رسانه های اسراییلی اعلام کردند مبارزان جنبش فتح در کرانه باختری، موشک «جنین یک» را تولید کرده و به کار برده اند. مقامات رژیم صهیونیستی شلیک این موشک را اولین شلیک موشک از سوی کرانه باختری دانستند. «جنین یک»، موشکی با برد حدود یک مایل است که در مقایسه با موشک قسام از کیفیت پایین تری برخوردار است.
موشک های دیگر متعلق به گروه های مقاومت فلسطین
ناصر 3: این موشک 30 کیلوگرمی نسخه پیشرفته موشک کوتاه برد «قسام یک» بوده و توسط کمیته های مقاومت مردمی ساخته شده و برد آن 9-6 کیلومتر است. سر جنگی 5 کیلوگرمی این موشک دربردارنده یک فیوز انفجاری و مواد انفجاری، تیغ های کوچک فلزی و براده های فلز برای افزایش قدرت صدمه رسانی آن به افراد است. طبق منابع ارتش اسراییل، سر جنگی ناصر-3 از قسام-2 قوی تر و سوخت آن عبارت از 20 کیلوگرم ترکیب نیترات پتاسیم و پودر شکر است. این موشک از یک سکوی پرتاب ریلی کوچک که 2 پایه دارد پرتاب می شود و 4 بالچه برای برقراری تعادل در پرواز موشک به آن وصل شده است. قابل توجه ترین مورد استفاده از موشک ناصر-3 در ژوئن 2004 روی داد که طی آن 2 شهروند اسراییلی در سدروت کشته شدند. باتوجه به اینکه اخبار زیادی پیرامون اصابت موشک ناصر به اسراییل ملاحظه نمی شود ولی به نظر می رسد مهندسان فلسطینی توسعه برنامه های خود را روی موشک های کارآمدتر متمرکز کرده اند و طرح توسعه انواع دیگر موشک بویژه توسط حماس به خاطر کارایی و موقعیت نسبتا خوب موشک قسام هم اکنون مورد توجه نیست.
سریه-2: موشک «سریه 2» توسط جنبش جهاد اسلامی توسعه داده شده و عملیاتی شدن آن در آوریل 2005 اعلام شد. سریه 2 که به شکل 12 تایی شلیک می شود 3کیلومتر برد دارد و ترکش های آن تا شعاع 13متری پخش می شوند. در نوامبر 2004 مقامات جهاد اسلامی اعلام داشتند که نوع بهینه شده این موشک با برد 18 کیلومتر را تولید کرده اند. باید توجه داشت که موشک سریه در حاشیه فعالیت های توسعه سلاح های دور پرتاب جهاد اسلامی قرار داشته و اکثر حملات این جنبش به اسراییل با استفاده از موشک های القدس صورت می گیرد.
موشک های ضدتانک: موشک ضدتانک «البنا» که 500متر برد دارد و موشک ضدتانک «البطر» با کلاهک 5.3 کیلوگرمی که برد نهایی آن به سه کیلومتر می رسد و محصول بومی فلسطین است و موشک پیشرفته هدایت شونده ضد تانک «ساغر» که ساخت روسیه است و در ارتش سوریه و حزب الله لبنان نیز وجود دارد همچنین گردان های القسام توانست موشک ضدتانک «یاسین» را بسازد که شبیه موشک آرپی جی 7 است و روی شانه حمل می شود و می تواند تا بیش از 15 سانتی متر در فولاد نفوذ کند.
موشک های ضدهوایی: جنبش حماس اولین موشک ضدهوایی فلسطینی را در نوامبر سال 2004 تولید کرده است که برای هدف قرار دادن هلی کوپترهای اسراییلی، هواپیماهای بدون سرنشین و دیگر اشیاء پروازی اسراییل که بر فراز آسمان نوار غزه پرواز می کنند ساخته شده است. حماس برای ساخت نوعی از موشک ضدهوایی که در اختیار حزب الله است، تلاش کرده است.
موشک اس آ 7 سلاحی قابل حمل و دوش پرتاب، با کلاهک انفجاری قوی و سیستم هدایت مادون قرمز است. این موشک اولین نسل موشک های سطح به هوای انفرادی شوروی سابق است.
سلاح ضدهوایی دیگری که به گفته مقامات اسراییلی در اختیار برخی گروه های مقاومت در نوارغزه است، موشک پیشرفته ضدهوایی «استینگر» است. این موشک که ساخت آمریکا است، قابلیت پرتاب به تمام اطراف خود را داشته و ویژه دفاع ضدهوایی کوتاه برد است و توانایی هدف قرار دادن هواپیما، هلی کوپتر موشک های کروز و هواپیماهای بدون سرنشین که در ارتفاع پایین پرواز می کنند را دارا است. در مورد وجود موشک های استینگر در نوار غزه اطمینان کامل وجود ندارد و این امر در حد ادعای قوی مقامات اسراییلی است.
خمپاره اندازها: اولین خمپاره های به کار گرفته شده توسط فلسطینی ها، در طول انتفاضه دوم در ژانویه 2001 به شهرک صهیونیست نشین نتساریم واقع در نوارغزه شلیک شد و علاوه بر آن، در کرانه باختری هم خمپاره کشف شده است. فلسطینی ها معتقدند مزیت خمپاره دراین است که دشمن هیچ وقت نمی تواند از خود در مقابل آن محافظت کند. اگرچه این سلاح دقیق نیست و اغلب به هدف برخورد نمی کند ولی قابلیت ایجاد سردرگمی و وحشت آن در اسراییل، استفاده از آن توسط گروه های مقاومت را توجیه می کند. انواع خمپاره اندازهایی که در اختیار گروه های فلسطینی است عبارتند از خمپاره های 120، 81، 52 و 60 میلی متری. سلاح های مذکور عمدتا از سال 2000 وارد نوار غزه شده است.
حوزه عملیات موشکی:
با نگاهی به نقشه فلسطین و دقت در نحوه استقرار شهرک های صهیونیست نشین و با توجه به چتر امنیتی گسترده رژیم صهیونیستی در کرانه باختری و برد کوتاه موشک های فلسطینی کاملا روشن می شود که استقرار و پنهان کردن موشک های نظامی در کرانه باختری بسیار دشوار است عمده پرتاب موشک به سوی اراضی تحت اشغال از نوار غزه و نقاط مرزی آن صورت می گیرد.
با وجود تمام محدودیت هایی که رژیم صهیونیستی برای نیروهای مقاومت فلسطین ایجاد کرده است پرتاب موشک های فلسطینی تنها مکانیسمی است که دشمن صهیونیستی تاکنون نتوانسته است راه مقابله با آن را بیاید. از سوی دیگر با تلاشی که این رژیم برای ناکام گذاشتن عملیات استشهادی و چریکی مبذول می دارد و سرویس های اطلاعاتی و امنیتی این رژیم شدیدا برای مقابله با انجام چنین عملیاتی آماده اند، به نظر می رسد، تنها راه مقابله با تهاجمات اشغالگران صهیونیست و کاهش قدرت تخریب و نابودی اراضی فلسطین، پرتاب موشک و ایجاد ناامنی در اراضی تحت اشغال باشد.
موشک های نیروهای مقاومت به راحتی حمل و نقل می شوند و از آنجا که برد موشک های کوتاه است لذا مبارزان فلسطینی با انتقال این موشک ها به نقاط مرزی، شهرهای محل سکونت اشغالگران را مورد هدف قرار می دهند. نیروهای مقاومت تاکنون شهرها و شهرک های مهمی مثل سدروت، عسقلان، نتساریم، مفتاحیم، مجدل، نتانیا، نقب غربی، بندر اشدود، کیبوتص سعد، نفیه دکالیم، گوش قطیف، کفر داروم، موراگ، خانیونس، نیسانیت، کیسوفیم، عتصمونا، ناحل عوز، کربات ملاخی، شرق البریج، ایزر، بیت لاهیا و... را توسط موشک ها هدف قرار داده اند.
با وجود برد کوتاه و قدرت تخریب موشک های فلسطینی، نیروهای مقاومت سعی می کنند با افزایش میزان پرتاب موشک ها و هدف قرار دادن شهرها وشهرک های مهم تر و در دسترس تر، ضعف را تا حدودی جبران کنند لذا تا پیش از تخلیه شهرک های صهیونیست نشین در نوار غزه، عمده حملات موشکی در این بخش متمرکز بود اما با تخلیه این شهرک ها در دوره شارون، نیروهای مقاومت با انتقال موشک ها به مکان های نزدیک به اراضی تحت اشغال، عسقلان، سدروت و منطقه نقب غربی را بیشتر از مکان های دیگر هدف قرار می دهند.
نگرانی عمده اسراییل در رابطه با موشک های فلسطینی، گسترش ساخت این سلاح در کرانه باختری است، زیرا اکثر تمرکز جمعیتی اسراییل در مناطق اطراف تل آویو است و حتی موشک های قسام کوتاه برد جنبش حماس و موشک های کاتیوشایی که در اختیار جنبش جهاد اسلامی است، در صورت شلیک از کرانه باختری، قسمت عمده جمعیت و صنایع اسراییل را تهدید می کنند. بنابر اعلام اسراییلی ها تاکنون هیچ موشکی از این منطقه شلیک نشده است. ولی این امر برخلاف اظهارات فلسطینی هاست که گفته اند موشک جنین با برد یک مایل از شهر جنین واقع در شمال کرانه باختری شلیک شده اند.
درهرصورت شهرکهای صهیونیست نشین کرانه باختری با بیش از 200 هزارنفر جمعیت و اراضی اشغالی 1948 در تیررس موشک هایی که احتمالا در آینده از کرانه باختری شلیک خواهدشد، قرار دارند.
عوامل تاثیرگذار برحملات موشکی فلسطینیان:
با تاکید نیروهای مقاومت فلسطین بویژه گردانهای عزالدین قسام و گروهان های القدس بر تداوم عملیات موشکی علیه رژیم صهیونیستی و بهینه سازی موشک ها، تقریبا همواره این عملیات صورت می گیرد اما برخی عوامل در افزایش و کاهش میزان پرتاب این موشک ها تاثیرگذارند که عبارتنداز:
-تشدید نظامی گری از سوی رژیم صهیونیستی: بررسی حوادث فلسطین بیانگر این حقیقت است که با تشدید نظامی گری و افزایش اقدامات تجاوزکارانه و ایجاد محدودیت برای انجام عملیات چریکی و استشهادی توسط رژیم صهیونیستی، مبارزان فلسطینی به عملیات موشکی علیه رژیم صهیونیستی شدت بخشیده و امنیت شهرهای صهیونیستی را بیشتر تهدید می کنند. به عنوان مثال به دنبال به اسارت گرفته شدن گیلادشالیت و تشدید نظامی گری علیه فلسطینیان و شروع عملیات ابرهای پاییزی توسط رژیم صهیونیستی، نیروهای مقاومت تنها 119 موشک به سوی نقب غربی پرتاب کردند. همچنین از آنجا که رژیم صهیونیستی اغلب به تعهدات خود پایبند نمی ماند، مبارزان فلسطینی تنها واکنش مناسبی که می توانند پس از نقض تعهدات ازسوی این رژیم از خود نشان دهند، پرتاب میزان بیشتری موشک و کاتیوشا به سمت اراضی تحت اشغال است. لذا به دنبال کارشکنی ازسوی رژیم صهیونیستی، گروه های مقاومت ضمن صدور بیانیه ای، مسئولیت حملات موشکی به اراضی اسراییل را برعهده می گیرند.
میزان پرتاب موشک:
پرتاب موشک ها بیشترین امکانات را در اختیار مقاومت فلسطین قرارداد تا بتواند عمق این رژیم را مورد هدف قرار دهد.
بنا به آمار رژیم صهیونیستی تعداد موشک ها هرسال چندین برابر شده است و از سال 2002 تا 2003 به چهار برابر یعنی از 225 فروند به 861 فروند رسید و درسال2006 به بیش از 3000 فروند افزایش یافت. در شرایط کنونی که جنگ غزه درجریان است صهیونیست ها از شکست موشک های فلسطینی ها درعذاب هستند و به پناهگاهها و نقاط امن فرار می کنند.
تاثیر موشک ها بر وضعیت داخلی رژیم صهیونیستی
بعداز اصلاحات صورت گرفته درساخت و نحوه پرتاب این موشک ها، دیگر در پرتاب این موشک ها اشتباهی رخ نمی دهد بلکه به ندرت موردی پیش می آمد که اصابت این موشک ها به شهرهای یهودی نشین خسارتی بر جای نگذارد. درحالی که در قبل از پیشرفته کردن این موشک ها رسانه های صهیونیستی خسارت های آنها را جزیی و منحصر به واردآمدن مقداری خسارت به یک منزل یا خودروی شهرک نشینان و یا خسارتهای جزئی به ارتش اعلام می کردند، اما با اصلاحات صورت گرفته در آنها دیگر رسانه های صهیونیستی به واردآمدن خسارت های سنگین منازل و ساختمان و خودروها و تلفات جانی صهیونیست ها اذعان می کردند.
با وجود اینکه پرتاب این موشک ها به دلیل پرواز دائمی هواپیماهای شناسایی و هلی کوپترهای رژیم صهیونیستی به سختی صورت می گیرد، ولی شلیک آنها باعث زخمی شدن دهها تن از صهیونیست ها و نظامیان این رژیم و تخریب ده ها منزل و کارخانه درشهرک ها و مجتمع های یهودی نشین و نیز واردآمدن خسارت به پایگاههای نظامی می شود.
در یک نگاه کلی به آمار پرتاب این موشک ها در 6 سال گذشته مشخص می شود که روند پرتاب آنها از یک سیرصعودی 200 درصدی در سال برخوردار بوده است. با وجود ابتدایی و دست ساز بودن این موشک ها، تاثیرات آنها بر جامعه صهیونیستی کاملا قابل مشاهده است؛ بطوری که در اظهارات مداوم خود به صراحت تاثیرات آنها را ذکر می کنند. در این زمینه حتی کار به جایی رسید که رسانه های غربی با اعلام اینکه یک موشک ساده باعث تحول در خاورمیانه شده است به آن جنبه استراتژیکی داده وآن را در موازنه قدرت موثر می دانند. این اعتراف حامیان صهیونیسم این نکته را نشان می دهد که چگونه یک موشک می تواند در توازن قدرت میان رژیم صهیونیستی و فلسطین موثر باشد و نیروی نظامی پیشرفته این رژیم در مقابله با آن ناتوان باشد. شبکه خبری بی بی سی ساخت این موشک را پیشرفتی راهبردی برای حماس دانست که موجب نگرانی نیروی نظامی پیشرفته رژیم اشغالگر قدس شده است.
تقریبا تمامی صاحب نظران سیاسی و نظامی رژیم صهیونیستی بر این امر اذعان دارند که باید خطر فزاینده موشک های قسام علیه نظامیان اشغالگر و شهرک های یهودی نشین را جدی گرفت.
این موشک ها که اغلب به سوی شهرک سدروت شلیک می شوند در عین اینکه ضعیف و ابتدایی هستند نکات قوت و امتیازاتی نیز دارند. از جمله اینکه قابل شناسایی و رهگیری با دستگاه های پیشرفته ارتش رژیم صهیونیستی نیستند؛ به طوری که صهیونیست ها مجبور شدند به ناتوانی خود در جلوگیری از پرتاب آنها اذعان کنند.
در همین راستا «آفی دیختر» رئیس سابق دستگاه امنیتی رژیم صهیونیستی و وزیر امنیت داخلی فعلی این رژیم در گزارشی امنیتی که به دولت ارائه داده بود اعلام کرده بود که طریقه پرتاب موشک های قسام واقعا شگفت انگیز است.
این روند تدریجی پیشرفت در ساخت اجزای موشک و طراحی و سپس تقسیم وظایف عملیاتی و پرتاب موشک با اطمینان از این که حضور ارتش در نوار غزه نخواهد توانست مانع پرتاب این موشک ها شود، ادامه یافت.
در همین حال «یوسی کوبرفاسر» رئیس بخش پژوهش های کمیته اطلاعات نظامی رژیم صهیونیستی می گوید: حماس از طریق این موشک ها خواهد توانست تلاش های خود برای انجام حملات استراتژیک به رژیم صهیونیستی را ادامه دهد و مبارزان این جنبش بطور مداوم اقدام به تولید تجهیزات جنگی و بویژه موشک می کنند.
کارشناسان نظامی رژیم صهیونیستی نیز نسبت به نحوه مقابله با این موشک ها ابراز نگرانی کرده اند و به مقامات خود هشدار داده اند.
«یسرائیل حسون» یکی از نمایندگان کنیست می گوید: رژیم صهیونیستی اسیر موشک های حماس شده است!» «عمیر ربابورت» خبرنگار نظامی صهیونیستی درباره امتیازات این موشک می گوید: با وجود اینکه میان تسلیحات دقیق ارتش رژیم صهیونیستی و موشک ابتدایی حماس فاصله از لحاظ تکنولوژی زیاد است، اما این موشک ترس و وحشت زیادی در میان ده ها هزار صهیونیست ایجاد کرده است!.
این موشک همچنین تاثیرات مستقیمی بر روی صهیونیست ها داشته است از جمله:
ورود مداوم به پناهگاه های زیرزمینی، تعطیلی کلاس های درس در همه مدارس و مراکز آموزشی شهرک های مجاور نوار غزه، خالی بودن پیاده روها از عابران و برقراری قانون منع آمد و شد در شهرک های یهودی نشین، افزایش آمار فرار از شهرک ها و مجتمع های یهودی نشین، ارسال تعداد بیشتری از روانپزشکان برای معالجه سکنان وحشت زده و آسیب دیده، افزایش حملات موشکی نیروهای مقاومت به روی شهرک های صهیونیست نشین در اطراف غزه و برخی مجتمع های یهودی نشین داخل خط سبز، باعث بوجود آمدن یک بحران سیاسی و نظامی در داخل رژیم صهیونیستی »شده است و اعتراض جامعه صهیونیستی به عملکرد دولت صهیونیستی متوقف کردن این حملات را به دنبال داشته است.
تاثیر موشک های فلسطینی به ویژه موشک قسام بر شهرهای اسراییل جدی است. طبق اقرار مقامات اسراییل، فلسطینی ها حتی نیازی ندارند که برای تغییر روند عادی زندگی در اسراییل، موشک های زیادی شلیک کنند و تنها کافی است هر 2 هفته یک بار موشکی را به سوی مناطقی مثل کفرسابا و هر چند هفته یک بار به بیت المقدس شلیک کنند تا زندگی را برای صهیونیست ها غیرقابل تحمل سازند.
هزینه هنگفتی در اسراییل صرف تولید توپ لیزری که قادر به هدف قرار دادن موشک های کاتیوشا و قسام باشد، شده است ولی همه این طرح ها متوقف شده اند زیرا موفقیت آمیز نبوده اند زیرا موانع فنی، عملیاتی و اطلاعاتی زیادی بر سر راه مقابله با موشک های قسام وجود دارند. به دنبال عدم موفقیت ارتش اسراییل در رویارویی با راکت های فلسطین، به رغم دراختیار داشتن رادارهای پیشرفته، سیستم های دید الکترونیکی و سلاح های رهگیری، این ارتش در اقدامی منفعلانه دست به عملیات زمینی و تشدید حملات هوایی می زند که جنگ اخیر در غزه نمونه بارز آن است. به هر حال ارتش رژیم صهیونیستی در مقابله با اقدامات ابتکاری مقاومت در زمینه توسعه موشک ها ناتوان مانده و با اظهار عجز دست به حمله کور نظامی زده است لیکن بسیاری از گزارش های امنیتی «اسرائیل» حاکی از ناتوانی آن در مقابله با موشک های قسام است. از جمله این گزارش ها اظهارات «بن کاسیت» تحلیلگر سیاسی است که می گوید:«باید با شجاعت واقعیت را پذیرفت. ارتش در حال حاضر نمی تواند برای حل مشکل موشک های قسام راه حلی پیدا کند و تنها کاری که می تواند انجام دهد این است که نوار غزه را اشغال کند.»
پروفسور «میشال فروند» نیز می گوید:«هزاران صهیونیست در خانه های خود منتظر اصابت موشک های قسام بر سقف ضعیف خانه هایشان هستند. افسران رژیم در حالیکه موشک های قسام منازل و خودشان را هدف قرار می دهد، می گویند این موشک ها دقیق نیستند!
یکی از ساکنان شهرک «سدروت» وضعیت این شهرک را این چنین بیان می کند:«زندگی ما در اینجا تبدیل به یک جهنم غیرقابل تحمل شده است و ادامه زندگی بدین طریق فایده ای ندارد، ما کل شب را نمی توانیم چشم بر هم بگذاریم و از ترس موشک های قسام چشم به آسمان می دوزیم!