غزه؛ فاجعه انسانی

دکتر حسین علایی
بی تردید بمباران همه جانبه و جنگ گسترده ارتش اسرائیل علیه مردم فلسطین در نوار غزه، از شدیدترین و سنگین ترین تهاجمات رژیم صهیونیستی، در خلال 60 سال اشغال سرزمین مردم فلسطین است.
این تهاجم بزرگ که از اوایل زمستان امسال آغاز گردید، طی بیش از دو هفته بمباران بی وقفه و انجام یک جنگ زمینی گسترده، یکی از بزرگترین فاجعه های انسانی تاریخ بشر را در سرزمین های فلسطینی به بار آورد.
اسرائیل در طی 60 سال گذشته بارها به مردم فلسطین در نقاط مختلف این سرزمین حمله کرده و مصیبت های بسیاری را به بار آورده و قتل عام زیادی را انجام داده است. کشتار صبرا، شتیلا، قانا و دیر یاسین هیچگاه از خاطره بشری پاک نخواهد شد. ولی این بار اسرائیل به صورت آشکاری خباثت و بد ذاتی خود را بیشتر به جهانیان نشان داد؛ در تهاجمات شبانه روزی خود به نوار غزه، بسیاری از همه اعضای خانواده ها را به طور کامل از بین برد؛ زنان و کودکان زیادی را با آتش تانک ها، بمباران هواپیماها و نیز با پرتاب راکت بالگردهای جنگی به خاک و خون کشید و صدها نفر از آنها را به شهادت رساند. فقط در ظرف دو هفته، حدود 800 نفر را در گستره 350 کیلومتری نوار غزه به شهادت رساند و حدود 3300 نفر را نیز مجروح کرد. تهاجمات صهیونیست ها باعث برانگیخته شدن عواطف و احساسات تمام جوامع بشری گردید و قلب هر انسان آزاده ای را آزرد. مردم در اکثر کشورهای جهان، اعتراضات خود را با تظاهرات گسترده علیه رژیم اسرائیل و همدردی با مردم فلسطین به نمایش گذاشتند. ظلمی که بر فلسطینیان محاصره شده در این ایام رفت، خشم و اندوه همه انسان هایی را که دارای حداقل عاطفه بشری بودند، به اوج رسانید. ولی با این حال از واکنش مناسب جامعه بین المللی و نظام حاکم بر ملت های جهان، در برابر این فاجعه انسانی و ظلم فاحش، خبری نبود. همه ملت ها، احساس می کردند که شورای امنیت سازمان ملل، به عنوان ابزاری در کمک به صهیونیست ها عمل می کند. آمریکا و صاحبان حق وتو در شورای امنیت، منتظر آن بودند تا اسرائیل اعلام نماید که عملیات جنگی وی در نوار غزه به اهداف خود رسیده است تا آنها برای تثبیت دستاوردهای نظامی صهیونیست ها با بیانیه یا قطعنامه ای هماهنگ، به عنوان بازوی سیاسی قدرت صهیونیست ها عمل نمایند و یا اگر احساس کردند که ارتش صهیونیستی از طریق عملیات نظامی نمی تواند به اهداف خود برسد و مقاومت همچنان ادامه دارد، برای جلوگیری از سرافکندگی رژیم اسرائیل دست به کار شده و خواستار آتش بس شوند.
بنابراین جنگ در نوار غزه بیش از هر چیز چهره ظالمانه نظام بین المللی را مشخص ساخت و روشن کرد که تا این نظام غیرعادلانه تغییر نکند، فریادهای گسترده و روزانه مردم جهان در حمایت از مظلومین فلسطین، راه به جایی نخواهد برد. مردم جهان در کشورهای خود باید به فکر ایجاد دولت های مستقلی باشند که خواسته های آنها را به کرسی بنشاند، نه همچون رژیم هایی مانند مصر و عربستان که در مقابل فاجعه کشتار مردم فلسطین، سکوت نموده و نشان دهند که آنها از قبل با فاجعه آفرینی صهیونیست ها هماهنگ بوده اند.
حال باید پرسید ریشه این بحران پایدار در خاورمیانه چیست که هرازچندگاهی خود را در شکل یک جنگ تمام عیار نشان می دهد؟ یک روز جنگ سی و سه روزه را می آفریند و روز دیگر باعث کشتار مردم فلسطینی در نوار غزه می شود. واقعیت این است که سیاست آمریکا و اروپا در تشکیل دولت یهود در سرزمین فلسطینی ها، ریشه و اساس بحران پایدار خاورمیانه است. آنها سرزمین فلسطینی ها را در اختیار صهیونیست ها قرار داده و یهودیان را از سراسر عالم به اسرائیل منتقل کرده و در عوض از بازگشت آوارگان فلسطینی به سرزمین های خود جلوگیری می کنند. در وضعیت کنونی، فلسطینی ها نه بر سرزمین خود حاکم اند و نه اختیار سرنوشت خویش را دارند، حتی این اسرائیل و آمریکا هستند که همیشه تلاش دارند تا مسئولین تشکیلات خودگردان فلسطین از کسانی انتخاب شوند که با آنها و منافع صهیونیست ها همسو هستند. پس تا زمانی که چنین شرایطی وجود دارد یک نوع مقاومت خودجوش در بین فلسطینی ها شکل خواهد گرفت و مسئله فلسطین و بحران پایدار خاورمیانه حل نخواهد شد. تا زمانی که اسرائیل به عنوان یک پادگان و پایگاه نظامی از سوی آمریکا ماموریت سلطه بر خاورمیانه و غصب سرزمین های فلسطینی را در دستور کار داشته باشد و تن به واقعیت های موجود در منطقه ندهد، نباید انتظار داشت که فاجعه های پدید آمده در نوار غزه تکرار نگردد. با آتش بس می توان به طور موقت فضای آرامشی را ایجاد کرد، ولی نمی توان صلح را برای منطقه به ارمغان آورد. باید جهان غرب بپذیرد که قوانین و مقررات جهانی و معیارها و رفتارهای دولت های قدرتمند نسبت به همه انسان های روی کره خاکی یکسان باشد، نه اینکه در مقابل کشتار و قتل عام فلسطینی ها سکوت کرده ولی در برابر به زندان افتادن یک فرد همسوی با خود، در یکی از کشورهای جهان، هیاهو به پا کنند. بدیهی است در غیر این صورت، رفتارهای ظالمانه ی قدرت های جهانی و تحمیل اسرائیل بر منطقه خاورمیانه، خود به خود موجب توسعه مقاومت و مبارزه در بین همه انسان های آزاده از جمله فلسطینی های مظلوم خواهد شد.
اما راه حل اساسی برای آرامش در خاورمیانه، همان است که امام خمینی (ره) فرمود: یعنی بسیج ملت های مسلمان و ریختن یک سطل آب از سوی هر یک از آنان به سمت اسرائیل تا این رژیم جعلی برای همیشه از بین رفته و جای خود را به ساکنین اصلی آن که مردم فلسطین هستند بدهند.