مسئولیت نه ریاست

دکتر یدالله جوانى
نامگذارى سال ها در طلیعه هر سال از سوى رهبر معظم انقـلاب ، سنت حسنه اى است که در صورت تـوجه هـمـگـان، مـنـشـأ خیـرات و برکات فراوان بـراى جامعه اسلامى خـواهـد بــود .بـر هـمـیــن اســاس سال جارى از سوى معظم له، سال پـاسـخـگـویـى مـسـئـولان بـه مـردم نامگذارى گردید . بدیـهـى اسـت کـه اگـر سـالـى عـنــوان وجـدان کـارى و انـضـبــاط اجتماعى را بر پیشانى خود حک کرد و سـالـى دیـگـر بـه سـال نـهـضــت خدمت رسانى به مردم شهرت یافت و امسال نیز سال پاسخگویـى مسئولان به مردم نامیده شد، بدین معنى نیست که اهمیت این امور محدود به یک دوره زمانى خـاص باشـد .وجدان کـارى ، انضباط اجتماعى ، خدمـت رسانى به مردم و پاسخگویى مسئولان به مردم ، اخـتـصـاص بـه زمان و مـکـان خـاص نداشته و این امور در همه احوال لازم و ضرورى و سلامت و پیشرفت جامعه در گرو توجه به آنها مى باشد . نـامـگــذارى سـال هـا هـمـانــنــد نامگذارى روزها و هفته ها به نـام روز معـلـم ، روز کـارگر، هـفـتـه مـحـیـط زیست و ...مـى بـاشـد .احـتـرام بـه معلم و توجه به کارگر و رعایت محیط زیست محـدود به یـک روز و یا هفتـه خاص نمى بـاشـد .در اوایـل انقـلاب حضرت امام خمینـى (ره)به مناسبـت روز کارگر فـرمودند ::» هـر روز، روز کارگر است .«یعـنـى کـارگر همیـشـه عزیز و محترم است و باید مورد توجـه قرار گیرد .بنابراین مى توان گفت ، هر سال ، سـال وجدان کـارى ، انضبـاط اجتماعـى ، نهضت خدمـت رسانـى و پاسخگویى مسئـولان به مردم است .
نامـگـذارى یک سـال بـه یـکـى از ایـن عناویـن بـراى برجستـه سـازى و تـوجه بیش از پـیـش بـه آن مـوضـوع اسـت . بنابراین پاسخگویـى مسئولان به مردم در مورد مسائل حوزه کارى خود در یک نظام دینى ، آنچنان واجد اهمیت است که مقام معـظـم رهبرى سـال 1383را سال پاسخگویى مسئولان به مردم نام نهادند . بـه میـمـنـت این نـامـگذارى در سال جـارى همه بـاید تلاش کنـند تا فرهنگ پاسخگویى در کشور حاکم گردد .هـر مسـئولـى در حوزه کـارى خود بـه صورت مـنظـم و مستـمر بـه مـــردم گــزارش دهـــد .اگــر مـــردم ولـى نـعـمـتـان مـسـئولان هـسـتـنـد، مسـئولان بـاید نـسبـت به آنـان حس پاسخگویى را در خود تقویت کنند . در صــورت حـاکــم شــدن چـنــیــن فرهنگى در جامعه اسلامى نتایج زیر قطعاً حاصل خواهد شد .
1ـ هــر مـســئــولــى بـه جــاى احــســاس ریــاســت ، احــســاس مسئـولیت مى کـند و به جاى ایـنکه خود را صـاحب حق بدانـد، خود را صـاحـب تکـلـیـف مى دانـد و بـایـد نسـبت بـه تکـالیف خـود پاسـخگـو باشد 2 ـ مردم نیز نسبت به تکالی مسـئولان و ارزیابى دقـیق کار آنـها احساس مسئولیت خواهند کرد 3 ـ فضاى کشور از شعارگرایى به سوى عـملـگـرایى و انـجـام کار و تـلاش سوق پیدا مى کند 4 ـ مردم در جریان کارها و پـیشرفت هاى حاصل شـده قرار مى گیرند 5 ـ اعتماد مردم نسبت بـه مسـئـولان افـزایـش مـى یـابـد 6 ـ دشمنان در الـقـاى یـأس و ناامیـدى نسبت به آینده کشور ناکام مى مانند .