نیشن :آغازپیروزیهای جناح ضد جنگ در امریکا

هفته نامه آمریکایی نیشن در گزارشی که قرار است در نسخه چاپی این هفته‌نامه در پنجم شهریوماه منتشر شود، به پیروزی "ند لمونت" ‪Ned Lamont نامزد دموکراتها در ایالت کانکتیکات پرداخته و پیامهای پیروزی این نامزد ضد جنگ را مورد بررسی قرار داده است.

نیشن می‌نویسد: زمانی که سناتور برجسته دموکرات "جو لیبرمن" ‪Lieberman ‪ Joeدر دسامبر گذشته به دفاع از رییس جمهور پرداخت و انتقاد از دولت وی را نادرست خواند بسیاری از دموکراتها برآشفته شدند.

لیبرمن گفته بود "اکنون زمان آن فرارسیده که دموکراتهایی که به رییس جمهور بی‌اعتماد هستند، این واقعیت را دریابند که او برای سه سال دیگر فرمانده کل قوا خواهد بود و اگر ما اعتبار رییس جمهور را تضعیف کنیم، در حقیقت کشور خود را به خطر انداخته‌ایم".

این هفته نامه آمریکایی افزوده است "پس از ایراد این گفته‌ها یک تاجر دموکرات اهل کانکتیکات به نام ند لمونت به این نتیجه رسید که دیگر تحمل سخنان وی امکان پذیر نیست و از آنجایی که می‌دید دیگر هم حزبی هایش کاری انجام نمی‌دهند تصمیم گرفت خود به پا خیزد".

لمونت خود را به عنوان نامزد ضد جنگ برای شرکت در انتخابات سنا در ایالت کانکتیکات کاندید کرد و با لیبرمن دیگر نامزد این ایالت به رقابت پرداخت، به نظر می‌رسید چنین آغازی محکوم به شکست باشد اما لمونت نه تنها شکست نخورد بلکه در انتخابات پیروز شد.

نیشن می‌نویسد: منطقی این است که رهبران و استراتژیست‌های حزب دموکرات نتیجه انتخابات کانکتیکات را تنها به عنوان پیروزی یک کاندیدا در یک ایالت ننگرند و به پیام کلی آن توجه کنند.

به عقیده نیشن، انتخاب لمونت بدون شک، یک پیروزی بزرگ برای جناح ضد جنگ حزب دموکرات می‌باشد. لمونت که در ماه ژانویه از چندان نام و شهرتی برخوردار نبود در ماه اوت با آرای مردم عادی حامی حزب دموکرات بر دیگر نامزد سرشناس این حزب به پیروزی رسید. این پیروزی زمانی جالبتر جلوه می کند که بدانیم لیبرمن ‪ ۱۸سال نماینده سنا بوده است و در سال ‪ ۲۰۰۰برای معاون اولی ریاست جمهوری و در سال ‪ ۲۰۰۴برای ریاست حزب دموکرات نامزد شده بود.

نیشن نوشته است: سووال اینجاست که لمونت چگونه موفق شد به این پیروزی دست یابد؟ او موضوع جنگ را در راس تبلیغات انتخاباتی خود قرار داد و تنها به مخالفت با جنگ و اشغال عراق نپرداخت بلکه از رای‌دهندگان خواست تا به هزینه‌های داخلی تحمیل شده بر خودشان فکر کنند، هزینه‌هایی معادل ‪۷۵۰ میلیون دلار در روز که از خزانه فدرال خارج شده و به باتلاقی دور دست به‌نام عراق و جیب‌های گشاد پیمانکاران نظامی ریخته می‌شود.

این هفته نامه نوشته است: اکنون نوبت آن است که رهبران حزب دموکرات که مدتهای مدیدی است به دنبال جایگزینی مناسب برای سیاست خارجی و داخلی دولت بوش هستند، از مبارزات انتخاباتی لمونت درس گیرند. لمونت با ایجاد ارتباط بین جنگ نابجا در خارج و نیازهای بی‌پاسخ مانده در داخل آمریکا سبب جذابیت و اقتدار کاندیداتوری خویش شد و این درست همان چیزی است که دموکراتها در چرخه‌های انتخاباتی اخیر فاقد آن بوده اند.

نیشن در ادامه این سووال را مطرح می‌کند که پاسخ رهبران و نظریه پردازهای دموکرات به پیروزی لمونت چگونه باید باشد؟ و پاسخ را اینگونه مطرح می‌دهد که اولا آنها باید حزب خود را در پشتیبانی از این کاندیدای ایالت کانکتیکات متحد کنند. سناتورهای دموکرات و در راس آنها ‪Chris Dodd سناتور ارشد ایالت کانکتیکات و یکی از نامزدهای احتمالی برای انتخابات ریاست جمهوری در سال ‪ ،۲۰۰۸باید تمام حمایت و انرژی خود را در اختیار لمونت قرار دهند تا وی بر لیبرمن و نامزد جمهوری‌خواه، ‪Alan Schlesinger پیروز شود.

این هفته‌نامه نوشته است: لیبرمن تصمیم گرفته تا در انتخابات در کنار دو نامزد دیگر احزاب دموکرات و جمهوری خواه به رقابت بپردازد. حمایت از لمونت نه تنها برای ایالت کانکتیکات بلکه برای کل کشور حائز اهمیت است.

همانطور که "هیلاری کلینتون" ‪ Hillary Clintonسناتور دمکرات نیویورک در ماه ژوئیه هنگامی که لیبرمن تصمیم خودسرانه خود را برای شرکت در انتخابات اعلام کرد، گفته بود هر کسی که بخواهد در سال ‪ ۲۰۰۸رهبریت حزب دموکرات را به دست بگیرد، بهتر است که حداکثر حمایت خود را از کاندیداهای سال ‪۲۰۰۶ نشان دهد. چنین حمایتی نباید تنها به صورت سطحی در ایالت کانکتیکات صورت پذیرد بلکه رهبران دموکرات باید به همه طرفداران خود بفهمانند که حزبی که می خواهد آتش کوره مخالفت با جنگش روشن بماند با تمام قوا از کاندیداهای ضد جنگش حمایت می‌کند.

نیشن می‌نویسد: در نهایت اینکه رهبران دموکرات در واشنگتن تنها مدیون لمونت نیستند بلکه مدیون حزب و کشور خود نیز هستند. پیامی که در روز هشتم اوت در ایالت کانکتیکات شنیده شد، پیامی است که می‌تواند در ماه نوامبر (آبانماه) پیروزی را در سراسر کشور برای حزب دموکرات به بار آورد.

لمونت پس از دست یافتن به پیروزی، شعار تو خالی رییس جمهور و سناتور لیبرمن را اینگونه بیان کرد: "ایستادگی و استقامت در مسیر کنونی"(‪course ‪ (Staying theیک راهبرد ظفرمندانه در عراق نبوده و این راهبرد برای آمریکا پیروزی به بار نمی‌آورد".

نیشن می‌نویسد که‌این شعار از تمام شعارهای تبلیغاتی که کمیته دموکراتیک ملی و یا کمیته مبارزات انتخاباتی سناتورهای دموکرات در چند سال اخیر سر داده‌اند بهتر است و همانطور که حزب دموکرات باید پذیرای ند لمونت باشد، باید پیام وی را نیز دریابد.