غزه ، روش مبارزه/محمدعلی معلی

بصیرت: عصر عاشورا بود. همه مردان حسین(ع) در خاک و خون غلطیده بودند. دشمن در این خیال باطل که از نسل پاک و مبارز فاطمه (س) کسی را باقی نگذاشته است. سرمست و مغرور، پیروزی خویش را جشن گرفتند، رقص اسب برپا کردند و بر پیکر خونین شهیدان، اسب تازاندند. غافل از این که خداوند صاحب خون بی کسان است و خون مظلومان، خون خداست و شهادت مظلومانه مکتبی در برابر ستمگران تاریخ.
این شهادت راهبردی یک درجه و پاداش نیست، بلکه روشی است برای اثبات حق مظلوم و تداوم مبارزه. این شهادت، خود «پیام» است.
انتقام خدا از همان عصر عاشورا آغاز شد. معمولا پایان جنگ ها، فرجام ماجراست، ولی این شهادت ها، نه پایان، که آغاز ماجرا بود. کوفیان بی وفا خود اولین خونخواهان فرزند پیامبر(ص) شدند. سپس، ندای مظلومیت حسین(ع) دربار یزید را آشفته کرد و حکومتش در عرض سه سال پایان گرفت. فرزند او معاویه دوم نیز نتوانست حکومت کند.
خاندان ابوسفیان مضمحل شد و سلطنت به شاخه دیگری (آل مروان) از آن شجره خبیثه انتقال یافت. اگر خون حسین(ع) در میان نبود، شاید بنی امیه تا قرن ها بر سرزمین های اسلامی فرمان می راندند. سلسله بنی مروان نیز چند دهه بعد فروپاشید.
فرزندان عباس گرچه با پرچم سیاه خونخواهی امام حسین(ع) به حکومت رسیدند، ولی جوشش خون حسین(ع)، همچنان پایه های ستم آنان را نیز لرزاند. زیارت مزار حسین(ع) را ممنوع و قبر آن حضرت را خراب کردند و بر ویرانه آن، آب بستند و خاکش را شخم زدند تا نقش حسین(ع) را از روی زمین و لوح دل مردم بزدایند. ولی خون شهید کربلا، زمان و مکان را درنوردید و خط سرخ شهادت حسینی، جباران را برای همیشه تاریخ به هماوردی طلبید.
پرچم خونین مکتب حسینی را در توالی نسل ها، در پانزده خرداد سال 42، مردی از سلاله پاک حسین(ع) به دست گرفت و قیام او علیه ظلم و ستم، بنیان های طاغوت را لرزاند. بار دیگر در سال 57 توده های میلیونی مردم مسلمان ایران، شهادت طلبانه به خیابان ها ریختند و طومار حکومت ننگین یزیدی دیگر را درپیچیدند و سلطنتی 2500 ساله را به گورستان تاریخ فرستادند. چنین بود که جمهوری اسلامی ایران بر بنیان مکتب شهادت تولد یافت.
انقلاب اسلامی ما به تعبیر خمینی بزرگ(ره) پیروزی خون بر شمشیر بود. جوشش خون شهیدان این سرزمین هشت ماه پس از نابودی طاغوت ایران، انورسادات فرعون مصر و حامی وی را نیز به او ملحق کرد و... بالاخره روح تازه ای در فلسطین زخم خورده از استعمار و تفرقه احزاب دمید؛ انتفاضه فلسطین آغاز و کلمه طیبه «الله اکبر» شعار تشییع جنازه شهیدان فلسطینی شد.
در جنوب لبنان نیز مردانی جان بر کف در مبارزه با دشمن صهیونیستی، شگفتی آفریدند و در جنگی 33 روزه، ارتش به ظاهر نیرومند اسرائیل را با چنان شکستی مواجه کردند که دنیا هنوز از آن در حیرت است.
گفته می شد که مصاف مشت و درفش، امری نامعقول است و مقاومت در برابر زورمندان امکان ندارد. امروز شاهدیم که مشت مومنان شهادت طلب غزه، درفش ستمکاران را می شکند. غزه، معیاری است که مسلمانان جهان از این پس، حکومت های خود را با آن می سنجند، غزه، امروز آئینه کربلا شده است و آزمایشگاه راست آزمایی ادعای دولتها. پیروزی های غزه نیز همچون کربلا از پس ماجرا آغاز می شود.
در آینده ای نزدیک، حکومت هایی که به غزه خونین و فلسطین مظلوم از پشت خنجر زدند، توسط مردم حق جوی خود مواخذه خواهند شد. مردم جهان از فلسطین آموخته اند به مکتب شهادت اگر ایمان داشته باشند، ضعیف نیستند و حتی با فقدان تجهیزات نظامی هم می توانند در مقابل حکومت های تا بن دندان مسلح و وابسته خود بایستند.
خوشبختانه امروز رسانه ها امکان ارتباط مردم را از ورای نظارت حکومت ها فراهم کرده اند. رسانه های دوسویه (اینترنت) فریب تبلیغات یک سویه ستمکاران را به سرعت برملا خواهند کرد. بدین ترتیب بازتاب مقاومت غزه مظلوم هم چنان ادامه خواهد داشت و این مظلومیت در دل همه آزادگان جهان برانگیختگی ایجاد خواهد کرد. مردم غزه دیگر تنها نیستند.
موج میلیونی مسلمانان و آزادگان جهان حامی آنهاست. رسانه های جدید، عاشوراهای زمانه را در لحظه به مردم جهان منتقل می کنند، در نتیجه، پاسخ ها فوری و گسترده خواهد بود. بگذارید رسانه های به ظاهر قدرتمندی همچون «بی بی سی» دامنه نیرنگ خود را گسترش دهند.
تبلیغات آنها اگر کارساز بود، تظاهرات چند صدهزار نفری مردم انگلیس علیه سیاستمدارانشان برپا نمی شد.امروز مهندسی تبلیغات از دست شیطان بزرگ نیز خارج شده و افکارعمومی به نحو چشمگیری به سوی خداخواهی و حق محوری رغبت یافته است.
حقیقت این است که ملت ها، تنها ایران اسلامی را به عنوان پرچم هدایت و مقاومت می شناسند. اتاق فکر ایران باید برای مدیریت آینده جهان برنامه ریزی کند. امروز انسانی ترین و پرجاذبه ترین پیام جهانی، شعار عدالت خواهی و دفاع از مظلومیت و مظلومان جهان است و پرچم عدالت خواهی، همان پرچمی است که خمینی کبیر (ره) برافراشته و به کف با کفایت خلف صالح خود سپرده است.
توجه داشته باشیم وفاق افکار عمومی مردم قاره های مختلف جهان با این سطح ازگستردگی برای ابراز دوستی و دشمنی واحد تاکنون سابقه نداشته است. براین اساس جهان آبستن تغییرات جغرافیای سیاسی است و این جنگ پیروزی های شگفتی در پس پشت خواهد داشت. مسئولیت جمهوری اسلامی ایران در این باره بسیار سنگین است و حداقل عمل به چند وظیفه زیر ضروری است:
1- چهره های اصلی و صاحب نفوذ شرکت کننده یا گروه های برگزارکننده تظاهرات سراسر جهان باید شناسایی شوند تا بتوان با آنان نوعی رابطه دوستانه و تشکرآمیز برقرار کرد.
2- مظلومیت غزه و بخصوص ادامه محاصره اقتصادی آن پتانسیل تداوم این تظاهرات را ایجاد می کند. مردم جهان باید همچنان به طور کامل در جریان اخبار غزه باقی بمانند.
3- کوشش کنیم از طریق سایت های خبری مدافعان غزه در سراسر جهان با هم مرتبط شوند.
4- این وفاق گسترده جهانی ممکن است پیروزی های محاسبه ناپذیری را ایجاد کند، ایران از هم اکنون باید برای کمک به نهضت های آزادی بخشی آماده باشد که از مقاومت غزه (مکتب شهادت) الگو گرفته اند.
5- فراموش نکنیم غزه خط مقدم مقابله با دشمنان کشور است و کمک به آنها و سایر نهضت های آزادی بخش در واقع دفاع از منافع ملی ماست.