کاخ آرزویى که در غزه فروریخت/هادى محمودى

بصیرت: از سؤال هاى مهم جنگ ۲۲ روزه غزه، ارتباط میزان خشونت و توحش آن با بافت فکرى نسل جدید دولتمردان کنونى تل آویو است. چنان که از آمار تلفات انسانى و ویرانى هاى ۲۲ روز جنگ برمى آید « بار قساوت» در این جنگ بسى فراتر از کشتارهاى قانا و دیریاسین و کفر قاسم است. به عبارتى ، تیم رهبران کنونى اسرائیل در میزان اعمال خشونت فراتر از معلمان و بزرگان خویش مانند آریل شارون و موشه دایان عمل مى کنند.
این مسئله نگاه ها را متوجه گرایشات سیاسى دولت کنونى تل آویو کرده است. در رأس تیم گردانندگان جنگ تزیپى لیونى قرار دارد. تا پیش از جنگ غزه کسى تصویر دقیقى از فردى که اکنون بر کرسى رهبرى حزب حاکم اسرائیل تکیه کرده نداشت. تزیپى لیونى گرچه در جنگ ۳۳ روزه لبنان نیز در شوراى تصمیم گیرى تل آویو به عنوان رئیس دستگاه دیپلماسى حضور داشت اما در جنگ غزه نقش ایهود اولمرت به حاشیه رفت و رشته هدایت سیاسى جنگ را او مستقیماً در دست گرفت.
اکنون که ماشین نظامى اسرائیل در باتلاق غزه گرفتار مانده بیش از همه موقعیت او به مخاطره افتاده است. زیرا لیونى قرار بود از جنگ غزه سکوى پیروزى براى دستیابى به آینده سیاسى خویش بسازد.
اکنون روشن شده است که در میان نسل جدید سردمداران تل آویو ، لیونى از بالاترین انگیزه براى انتقام جویى از جنبش مقاومت برخوردار است ‎/ او اهداف خویش را در این بازى خونین کتمان نمى کند. اندیشه او این است که با تخریب پایتخت جنبش انقلابى خاورمیانه دست کم این خواسته خویش را که دستیابى به کرسى ریاست رژیم صهیونیستى است محقق سازد.
پس از گلدا مایر، تزیپى لیونى دومین زن در کادر حکومتى تل آویو است که هدایت بى رحمانه ترین عملیات نظامى را در دست مى گیرد ‎/ مایر نیز مانند لیونى وزیر امور خارجه بود و بعد در دهه ۷۰ به منصب نخست وزیرى رسیده بود اما این شبیه سازى تنها به خاطر جنسیت این دو مقام صهیونیست نیست بلکه این دو فکرى واحد دارند. آنها به تیره متعصبان صهیونیست تعلق دارند و خاستگاهشان امنیتى است و مدارج قدرت در هرم تشکیلات حکومتى را با ایفاى نقش هاى جاسوسى و ترور طى کرده اند.
البته سیماى سیاسى حقیقى لیونى پیش از جنگ و زمانى که کاندیداى رهبرى حزب حاکم شد افشا گردید. در آستانه صدارت لیونى، منابع خبرى اسرائیل نوشتند که دوازدهمین نخست وزیر اسرائیل نیز از خانواده نیروهاى امنیتى و با مهر تأیید موساد مى آید. درست مانند گلدا مایر که پس از ایفاى چند مأموریت اطلاعاتى در پایتخت هاى عربى توانست اعتماد سران رژیم را جلب کند. ستاره اقبال لیونى نیز بعد از عملیات هاى تروریستى او در پایتخت هاى اروپا درخشید. به همین دلیل اغلب محافل عربى از پس از صعود سیاسى لیونى از شروع جنگ هاى تازه خبرداده بودند.
لیونى در مقیاسى دیگر همانند گلدا مایر ، سیاستمدارى پرورش یافته در دامن خانواده اى راستگرا و تندرو است. دامنه ماجراجویى او به اندازه اى است که حتى اغلب تحلیلگران تل آویو گفته اند که در قیاس با اولمرت او چهره اى تندرو تر است. در نگاه او به سوریه، حماس، حزب الله و حتى اعراب محافظه کار چشم اندازى از مصالحه دیده نمى شود ، وى ازلحاظ سیاسى در کنار آریل شارون از جناح راست ملى گرا آموزش دیده است.
با این اوصاف جنگ بى نتیجه غزه همه رؤیاهاى لیونى را بر باد داد و اکنون بیش از همه تحلیلگران خود اسرائیل مى گویند لیونى فاصله چندانى با سرنوشت اولمرت پس از جنگ ۳۳ روزه ندارد و منتقدان بسیار در داخل اسرائیل پیدا کرده است ، آنها مى گویند او با این شکست دیگر هیچ گاه نمى تواند لقبى که زمانى شارون به گلدا مایر با عنوان زن آهنین داده بود را کسب کند، زیرا صلاحیت وى براى ایفاى مهمترین وظایف امنیتى که آوردن آرامش به صحنه فلسطین اشغالى بود زیر سؤال رفته است.