رهبری و انتخابات

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری را در پیش روی داریم. اهمیت این انتخابات از جهات مختلف، ورود زودهنگام و شتاب زده برخی از جریان های سیاسی به عرصه فعالیت ها و رقابت های انتخاباتی را در پی داشته است. انتخابات ریاست جمهوری در ایران، از دو جهت دارای برجستگی خاص بوده و همین جهات این انتخابات را نزد همگان (داخل و خارج) با اهمیت و سرنوشت ساز جلوه می دهد.
1- قوه مجریه بیشترین نقش را در اداره امور کشور در ابعاد مختلف بر عهده دارد و عمده امکانات کشور نیز در اختیار آن می باشد و رئیس جمهور دومین شخصیت رسمی کشور بعد از رهبری شناخته می شود.
2- بررسی تمامی انتخابات در ایران نشان می دهد که در روز انتخابات حرف اول و آخر را مردم با رای خود می زنند. به عبارت دیگر، انتخابات در ایران کاملا آزاد، سالم و رقابتی برگزار می شود و هر کس بتواند اعتماد مردم را به خود جلب نماید، رای اکثریت مردم به سمت او سرازیر می گردد. بنابراین، همه تلاش ها و فعالیت های انتخاباتی برای تاثیرگذاری بر افکار عمومی و جهت دهی به رای مردم است.
در هر انتخاباتی و از جمله انتخابات در پیش روی، عوامل و فاکتورهای مختلفی بر نتیجه نهایی انتخابات تاثیر دارد که اهم آنها عبارت است از: مردم و تمایلات روحی روانی آنها در گزینش افراد، رهبری و هدایت های کلی و عمومی ایشان، جریان های سیاسی، احزاب و گروه های فعال در صحنه انتخابات، رفتار انتخاباتی گروه های مرجع و تاثیرگذار مانند مراجع عظام تقلید، علما، روحانیون، هنرمندان و ورزشکاران، تلاش و تحرک نیروهای مردمی و دلسوز انقلاب، رفتار و عملکرد مسئولان به ویژه دولت کنونی و همچنین سیاست دولت های خارجی از طریق شبکه های رسانه ای و عوامل خود در ایران.
با توجه به مطالب مذکور، سئوال این است که در نظام ولایی و دینی ما که مردم سالاری دینی از مهمترین مشخصات و امتیازات آن می باشد، بهترین و مناسب ترین نوع نگاه به رهبری در مقوله انتخابات چگونه باید باشد؟ مردم، اصحاب رسانه، احزاب و گروه های سیاسی، کاندیداها و هواداران آنها به جایگاه رهبری و موضع ایشان در قبال انتخابات چه نوع نگاهی باید داشته باشند و در واقع کدام نوع نگاه صحیح تر است؟ به عنوان مثال این روزها اخبار جسته و گریخته ای به گوش می رسد از ملاقات برخی افراد با رهبر معظم انقلاب اسلامی و در حاشیه آن بعضا این مطلب شنیده می شود که افراد ملاقات کننده جویای نظر معظم له می شوند برای اینکه وارد عرصه رقابت های انتخاباتی بشوند یا نه؟ سیره عملی مقام معظم رهبری در قبال این قبیل سئوالات این است که ایشان نفیاً و اثباتاً موضعی اتخاذ نمی کنند. این اتخاذ موضع حکیمانه از آن جهت است که در فضای سیاسی جامعه، آمدن یا نیامدن یک فرد به نام رهبری نباشد.
روی فردی این گونه مانور داده شود که ایشان با نظر مثبت و مساعد رهبری وارد عرصه انتخابات شده یا اینکه رهبری مخالف آمدن فلان فرد به عرصه انتخابات است.بر همین مبنا و اساس می توان دریافت که در مقطع رقابت های انتخاباتی بین جریان ها و کاندیداهای مختلف، بهترین نوع نگاه به رهبری چگونه باید باشد؟ به عنوان مثال آیا این نگاه درست است که در آستانه انتخابات، در فضای سیاسی جامعه تبلیغ شود که رای مبارک رهبر معظم انقلاب روی فلان فرد است. قطعا این نگاه نه تنها درست نیست، بلکه به مصلحت نظام و کشور نیز نمی باشد. فهم این مطلب بسیار روشن است. 30سال از انقلاب اسلامی می گذرد و طی این 30 سال انتخابات بسیار زیادی انجام شده است.
در زمان حضرت امام (ره) و در زمان مقام معظم رهبری، سیره این دو بزرگوار همواره این بوده که رای آنها حتی از نزدیکانشان پنهان باشد. این اهتمام به حفظ رای به خاطر یک مصلحت بالاتر است. رهبر معظم انقلاب اسلامی در مقاطع انتخاباتی گذشته و به ویژه در انتخابات ریاست جمهوری معتقد بوده و هستند یک نفر از میان کاندیداهای مختلف باید از طریق رای مردم برگزیده شود، حتی با صراحت اعلام می داشتند که رای ایشان را حتی نزدیکان هم نمی دانند که به چه کسی است. بنابراین جریان های سیاسی، احزاب، گروه ها و تشکل ها در موقع انتخابات نباید از رهبری خرج کرده و تبلیغ کنند که رای رهبری با فلان فرد است. اگر این نگاه، نگاه درستی در قبال انتخابات است، سوال اینجا است که پس نقش رهبری در این موضوع مهم سیاسی و سرنوشت ساز کشور چیست؟ این نقش را به راحتی می توان با مراجعه به سیره نظری و عملی حضرت امام(ره) و مقام معظم رهبری به دست آورد. این بزرگواران در هر انتخاباتی دو راهبرد اساسی را دنبال کرده اند.
1- راهبرد ایجاد فضای مناسب برای یک مشارکت حداکثری با حضور آحاد مردم پای صندوق های رای. به هر حال در تمامی انتخابات تاکنون دشمنان و مخالفین این تلاش را داشته تا با تبلیغات سوء جلوی یک انتخابات پرشور و نشاط را در ایران بگیرند. در نقطه مقابل این حرکت دشمنان و بدخواهان حضرت امام (ره) و مقام معظم رهبری طی بیانات مهم و در نوبت های مختلف در آستانه هر انتخاباتی، بر حضور تمامی کسانی که واجد شرایط رای دادن هستند، تاکید داشته و بعضا وجوب آن را گوشزد کرده اند.
2- راهبرد انتخاب اصلح و انتخاب شایسته ترین از میان کاندیداهای حاضر در صحنه رقابت های انتخاباتی. در این راهبرد، رهبری همواره با تبیین شرایط، اقتضائات زمانی، حساسیت ها و نگاه دشمنان به انتخابات، با ارائه ملاک ها، معیارها و شاخص ها سعی کرده اند تا مردم را به صورت کلی و عمومی به سمت انتخاب مناسب ترین فرد که قادر باشد متناسب با شرایط و نیازهای زمان مدیریت اجرایی کشور را عهده دار گردد، سوق دهند.
در چنین وضعیتی، هر چند افراد ولایتمدار و پیرو ولایت وظیفه دارند تا با توجه به ملاک های ارائه شده از سوی مقام معظم رهبری و با پیدا کردن شناخت عمیق و دقیق در مورد کاندیداها و جریان ها و احزاب سیاسی حامی آنها، نزدیکترین فرد به این ملاک ها را تشخیص داده و انتخاب نمایند، لکن کسی حق ندارد تبلیغ نماید نظر رهبری فلان فرد خاص است. اگر قرار بود نظر رهبری در جامعه تبلیغ شود، خود معظم له نسبت به این موضوع اقدام می فرمودند. البته سوال از افراد صاحب نظر برای تشخیص بهترین فرد، کار صحیحی است و افراد مورد مشورت نیز می توانند بگویند به نظر من با این معیارها و ملاک های مورد نظر و تاکید رهبر انقلاب، فلان کاندیدای انتخابات نزدیکترین فرد به این ملاک ها است. به نظر می رسد که این نوع نگاه به رهبری و انتخابات بهترین نگاه باشد. اگر این نگاه صحیح است همگان باید تلاش کنند در انتخابات آن را نهادینه سازند.