آقای ارتشبد!...

سیدمهدى حسینى
حضرت امام در سخنرانی انقلابی خود در روز 12 بهمن 57 در بهشت زهرا ضربه روانی بسیار سنگینی بر پیکره ارتش وفادار به رژیم شاه وارد ساختند و خطاب به ارتش فرمودند:«می خواهیم که ارتش ما مستقل باشد. آقای ارتشبد! شما نمی خواهید؟ شما نمی خواهید مستقل باشید؟ آقای سرلشکر! شما نمی خواهید مستقل باشید ، شما می خواهید نوکر باشید؟ من به شما نصیحت می کنم که بیائید در آغوش ملت»
این جملات کوتاه آنچنان لرزه ای بر بدنه ارتش وارد ساخت که هیچ چیز نمی توانست این چنین زمینه فروپاشی ارتش را فراهم آورد.
حضرت امام در ادامه سخنان خود از بخشی از ارتش تشکر کردند و فرمودند:« این قشرهایی که متصل شدند به ملت ، اینها آبروی خودشان را، آبروی کشورشان را، آبروی ملت شان را اینها حفظ کردند. این درجه دارها، همافرها، افسرهای نیروی هوایی اینها همه مورد تشکر و تمجید ما هستند... این همافرها و این درجه دارها و این افسرها که آمدند و متصل شدند، ما با کمال عزت و سعادت آنها را حفظ می کنیم...»پس از سخنرانی امام در بهشت زهرا، ایشان در مدرسه علوی مستقر شدند و هر روز گروه گروه از اقشار مختلف مردم و سازمان ها و نهادها به دیدار امام می آمدند و با ایشان بیعت می کردند. بدنه ارتش نیز در دل با امام و انقلاب همراه شده بود، ولی ایادی رژیم مدعی شده بودند که چون ارتشیان به قرآن قسم خورده اند که به نظام شاهنشاهی پایدار بمانند، نمی توانند به رژیم پهلوی متعهد نمانند. در این میان حضرت امام طی پاسخ به استفتایی آنها را از این قید و بند آزاد نمودند:« قسم برای حفظ قدرت طاغوتی صحیح نیست و مخالفت با آن واجب است و کسانی که این نحو قسم خورده اند باید بر خلاف آن عمل کنند.» بعد از صدور این فتوا بود که در روز 19 بهمن جمعی از همافران نیروی هوایی به دیدار امام شتافتند و وفاداری خود را با شعار « ما همه سرباز توئیم خمینی، گوش به فرمان توئیم خمینی» اعلام نمودند. این پیمان و بیعت بدنه ارتش با امام ، بازتاب بسیار گسترده ای داشت و آخرین ضربه بر پیکر نظام ستمشاهی وارد آمد.
حضرت امام بعد از پیروزی انقلاب اسلامی با دیدار جمعی از پرسنل نیروی هوایی فرمودند:« کاری که شما عزیزان در این روزها - در روز 19 بهمن - انجام دادید از حیث معنویت بزرگترین کارها و با ارزش های دنیایی هم بزرگترین ارزش ها بود. آن روزی که با پیروزی به آنجا نرسیده بود که مورد اطمینان باشد. شما در معرض خطر بزرگ بودید، از جان گذشته به اسلام پیوستید، وارد سپاه اسلام شدید. خداوند این افتخار را برای شما حفظ کند و شما را در دو جهان سعادتمند فرماید.»