دور جدید فشارها

چرا آمریکا و سه کشور اروپایی تاکید دارند تا ایران هر چه سریعتر به بسته بندی آنها پاسخ و تمامی فعالیت های هسته ای خود را پیش از مذاکره معلق سازد. در حالی که وقتی سولانا مسئول هماهنگ کننده سیاست خارجه اتحادیه اروپا «بسته بندی پیشنهادی 1+5 » را به تهران تحویل داد ضمن تاکید بر محرمانه بودن آن تصریح کرد که ایران در پاسخگویی به «بسته بندی» تعجیلی ندارد و با فرصت کافی می تواند پیشنهادات ارایه شده را مورد بررسی قرار دهد.
تردیدی نیست که اروپایی ها متاثر از فشارها و رایزنی های کاخ سفید پاسخ هر چه سریعتر ایران را طلب کرده اند و این موضوع بار دیگر اثبات کرد که عامل اصلی بن بست حل مسئله هسته ای ایران آمریکاست و اروپایی ها از استقلال رای در این زمینه برخوردار نیستند. با این حال رفتار جدید گروه غربی و سیاست فشار آنها در روزهای اخیر ناشی از چند هدف و انگیزه است:
1-دستپاچگی گروه غربی برای فشار به ایران جهت تعلیق و پاسخگویی بیانگر نگرانی آنها از ادامه فرایند غنی سازی اورانیوم و توسعه توانایی هسته ای ایران در مدت بررسی «بسته پیشنهادی» است. کارشناسان آمریکایی در بررسی توانمندی های هسته ای ایران در چند ماه اخیر به این نتیجه رسیدند که سرعت عمل ایران در این خصوص فوق العاده بالا است و جمهوری اسلامی ایران می تواند در کمترین زمان ممکن، زنجیره های متعدد غنی سازی را نصب و راه اندازی و فن آوری خود را به نقطه قابل توجهی برساند.
2- یکی دیگر از عوامل دور جدید فشارها علیه ایران جلوگیری از اختلافات رو به افزایش در میان 1+5 از یک سو و در میان گروه غربی از سوی دیگر است. مواضع و رفتارهای بازیگران هسته ای در ماه های اخیر نشان داد که آنها در سطوح مختلفی پیرامون حل مسئله هسته ای ایران از جمله درخصوص پیش شرط های آمریکا، اعمال تحریم ها، کیفیت و حجم تشویق ها و نحوه غنی سازی در خاک ایران و... اختلاف نظر دارند این اختلاف نظر به تدریج به شکل گیری جبهه بندی جدیدی پیرامون مساله هسته ای ایران منجر می‌شود.
3-اختلال در دیپلماسی پرتحرک ایران از اهداف دیگر «سناریوی فشار» جدید غرب است. در چند هفته اخیر جمهوری اسلامی ایران توانست در چند جبهه رایزنی های فشرده ای داشته و دیدگاه های بسیاری از کشورها را نسبت به برنامه هسته ای اش جلب نماید به نحوی که افکار عمومی جهانی به نفع ایران رقم خورده و اجماع بین المللی را که گروه غربی مدعی اش بودند دگرگون سازد.
4- یکی دیگر از اهداف فشارهای جدید و استخدام زبان تهدید، قرار دادن ایران در شرایطی است که فقط حق انتخاب یک گزینه یعنی پذیرش یا عدم پذیرش را داشته باشد. در واقع این مسئله بیانگر این نکته است که هر قدر از زمان ارایه پیشنهاد 1+5 به ایران فاصله می گیریم اهداف و انگیزه های پیشنهاد دهندگان بیش از پیش آشکار می شود. اکنون این مسئله با توجه به محتوای بسته بندی روشن تر شده است که انگیزه اصلی غرب از ارایه پیشنهاد چیزی جز محروم ساختن ایران از برنامه های هسته ای نیست. تصمیم 1+5 در نشست پاریس (22/4/85) و نظر به ارجاع پرونده به شورای امنیت و صدور قطعنامه جهت الزام آور ساختن ایران به تعلیق برنامه های هسته ای اش بیانگر این مسئله است که آنها با ارایه بسته بندی فوق تنها به پذیرش بدون چون و چرای ایران می اندیشند و جایی برای نظر ایران و حقوق مشروعش قایل نیستند. این در حالی است که مهمترین اصل در بسته بندی برای جمهوری اسلامی مسئله غنی سازی در خاک خودش می باشد و تهران تا مشخص نشدن این مسئله هرگز با کسی معامله نخواهد کرد.