فتحالله پریشان
مقام معظم رهبری در جمع پرشور دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد، ضمن تبیین تفاوت دیدگاه مبانی غرب و اسلام نسبت به انسان و وظایف فردی و اجتماعی و تاکید بر لزوم بازشناسی الگوی توسعه و مدل مورد نیاز برای پیشرفت کشور، فرمودند:« پیشرفت کشور تنها براساس الگوی اسلامی : ایرانی امکان پذیر است و مهمترین وظیفه نخبگان اعم از دانشگاهی و حوزوی تنظیم نقشه جامع پیشرفت کشور براساس مبانی اسلام است.»
فصل مشترک همه بیانات، توصیه ها، دستورات و تاکیدات مقام معظم رهبری درچند سال اخیر، دمیدن روح اعتماد به نفس، روی پای خود ایستادن و تکیه کردن برداشته های اسلامی و ملی خودی در مقابل طرحها و الگوهای بیگانه و غربی است. ارائه الگوی حکومتی اسلامی برمبنای «مردمسالاری دینی» که به نوبه خود، رونقی برمباحث فلسفه سیاسی در ابعاد نظری و عملی حکومتی پس از سالها از رکود نظریه پردازی در فلسفه سیاسی به شمار می رفت، نمادی از این تلاش معظم له در ترسیم الگوی بومی- اسلامی در ابعاد حکومتی است. توجه و تاکید ایشان برنظام اقتصادی اسلامی مبتنی برتولید ثروت و توزیع عادلانه آن در بین شهروندان اسلامی، راه اندازی نهضت نرم افزاری و تولید علمی بومی و طراحی نقشه جامع علمی توسط اساتید داخلی و براساس نیازهای درونی و طرح مهندسی فرهنگی برای مقابله با تهاجم فرهنگی که از طریق ناتوی فرهنگی شکل گرفته در غرب اعمال می شود و... از دیگر طرح ها و الگوهای ارائه شده از سوی مقام معظم رهبری است که خود این طرحها از همان ویژگی الگوی اسلامی- ایرانی ترسیم شده توسط معظم له نیز برخوردار هستند.
اما نکته مهمتر چرایی این تاکیدات از سوی ایشان است. در این خصوص می توان به دونکته اساسی اشاره کرد. اول اینکه ایران اسلامی با پیروزی انقلاب و شکل دهی به حکومت اسلامی، الگو و مدل جدیدی از توسعه اجتماعی و سیاسی را پیش چشم ملل مسلمان و جهان اسلام مطرح کرد. این الگو به رغم همه مشکلات و مانع سازی ها، توانسته است 28 سال سرپا بماند و به شعار انقلابی و اسلامی خود«استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» در پرتو سیاست اصولی« نه شرقی و نه غربی» وفادار بماند و کشور را در ابعاد گوناگون به سمت پیشرفت و ترقی وکسب قلل افتخار ملی سوق دهد. دلیل بعدی را نیز باید در عدم موفقیت مدلهای توسعه ای وارداتی از غرب و شرق جستجو کرد. مدل توسعه غربی در نظامهای اسلامی به دلیل تفاوت در ماهیت و مبانی اعتقادی، فرهنگی و اجتماعی و ارزشی آنها با اسلام به هیچ وجه موفقیت آمیز نبوده و اگر پیشرفتی ملاحظه شده، بیشتر در راستای منافع غرب بوده است. غرب تمام پیشرفت و ترقی را در خدمت سود شخصی می خواهد در حالی که اسلام به آنها به چشم وسیله ای برای رشد انسان، برقراری عدالت و حکومت اسلامی و نهایتا ایصال انسان به مبدا و مقصد حیات (خدا) مینگرد.