چرا اولمرت دستور ترور مغنیه را صادر کرد؟

بصیرت: بعد از گذشت یک سال از ترور عماد مغنیه توسط موساد سرویس امنیتی اسراییل این سوال هنوز جای بحث دارد که اسراییل چرا مغنیه را ترور کرد؟ پی گیری روند تحولات منطقه ایی اسراییل و تاثیر این تحولات بر اوضاع داخلی این رژیم تا حد زیادی روشن کننده اهداف اسراییل در ترور شخصیت هایی چون مغنیه است .
یک پایگاه اینترنتی نزدیک به دستگاه اطلاعات و جاسوسی اسرائیل موساد تیر ماه سال جاری در گزارشی اعتراف کرد: مئیر داگان رئیس دستگاه جاسوسی اسرائیل دسیسه ترور مغنیه را با دستور ایهود اولمرت نخست وزیر رژیم صهیونیستی طراحی و برنامه ریزی کرد.
اینکه شخص اولمرت دستور ترور مغنیه را صادر کرده است عملا تا حد زیادی هدف ترور را روشن می سازد. وی که با به کما رفتن شارون ، قدرت را در اسراییل به دست گرفت بعد از چند ماه درگیر جنگ با حزب الله شد. در این جنگ که به جنگ 33 روزه موسوم گشت اولمرت متحمل شکست سختی شد. وی بدون اینکه به اهداف از پیش تعیین شده اش ( آزادی دو سرباز اسیر شده توسط حزب الله و سرکوب آن ) برسد ناگذیر به پذیرش شکست و تبادل بیش از سی اسیر لبنانی از جمله سمیر قنطار با جسد دو سرباز اسراییل شد.
شکست اسراییل به رهبری اولمرت به احساس وحشت و ناامنی در فضای روانی و محافل سیاسی این رژیم دامن زد . به گونه ایی که بحث بی کفایتی وی در تامین امنیت شهروندان در میان احزاب رقیب به صورت جدی مطرح شد و او را تا حد برکناری پیش برد.
اولین نکته گزارش نهایی وینوگرادکه برای برسی علل جنگ در 33 روزه تشکیل شده بود ، اعتراف اسراییل به شکست در جنگ بود هرچند گزارش کمیته با هدف جلوگیری از آبرو ریزی بیشتر سعی کرد با استفاده از عباراتی چون پیروز نشدیم از بار و پیامد منفی موضوع بکاهد اما سخن خود را به صورت کلی از سر گرفته و تاکید کرد که شکست در جنگ 33 روزه احساس یاس و سرخوردگی نسبت به اسراییل به وجود آورده است
در چنین شرایطی اولمرت به دنبال جبران و کاهش آثار روانی شکست از حزب الله بود. بدیهی است این رژیم که در جنگ نظامی با حزب الله ناکام مانده و اسطوره شکست ناپذیری اش از بین رفته بود درصدد برآمد تا با توسل به ترور تا حدی از بار فشارهای داخلی و احساس ناامنی و یاس عمومی بکاهد . این ترور باید بر ضد اهدافی از حزب اله لبنان صورت می گرفت . این هدف عماد مغنیه بود. با توجه به نقش تعیین کننده وی به عنوان فرمانده ارشد حزب الله در جنگ 33 روزه تنها ترور او یا حسن نصرالله دبیرکل می توانست جبران مافات کند که تحولات بعدی در حنگ غزه نشان داد این گونه نبوده است.
اولمرت بعد از آن خود را درگیر جنگ 22 روزه غزه کرد و در این جنگ نیز شکست خورد تا امروز شاهد پیروزی راستگرایان در انتخابات باشد.ترور مغنیه و قتل و کشتار 6500 نفر فلسطینی نیز نتوانست هیچ کمکی به وی بکند .