هولوکاست دروغ بزرگ (بخش ‌چهارم)

پرسش 4: یک مقام حکومت دینی ایران ادعا کرده گفت: طبق محاسباتی که او به عمل آورده، آلمانی ها برای کشتن شش میلیون نفر (رقم انتشار یافته درباره قربانیان یهودی) دست کم به شش سال وقت نیاز داشتند و بنابراین چنین رقمی نمی تواند واقعی باشد. چگونه ممکن است در ظرف مدت کوتاهی شش میلیون نفر را در حمام های گاز خفه کنند و جسد آنان را به سوزانند؟
پاسخ: این یکی از پلیدترین ادعاهای انکارگران هولوکاست است که برای تسکین عطش ضد یهودی خود به مرده شماری می پردازند. شش میلیون نفر یهودیان اروپا، نه تنها در بازداشتگاههای مرگ بیرحمانه به قتل رسیدند، بلکه کشتار دو تا سه میلیون نفر آنها به شیوه‌های گوناگون، و در شرائط متفاوت، در خارج از اردوگاهها روی داد.
حتی پیش از آغاز جنگ جهانی دوم، یهودی کشی در آلمان آغاز شده بود. یهودیان به دست مأموران هیتلری از «اس.اس» و «اس.آ» گرفته تا گشتاپو و همدستان محلی آنها، در خیابانها، خانه ها، جنگل ها، خندق ها، بازداشتگاهها، روستاها، کارخانه ها و حتی استادیوم های ورزشی به رگبار گلوله بسته می شدند و سبعانه به قتل می رسیدند. مأموران هیتلری، یهودیان را به خارج از شهر می بردند، آنها را مجبور به حفر خندق ساخته و سپس تیرباران می کردند و به داخل خندق می انداختند.
صدها هزار یهودی از بیماری و طاعون و گرسنگی و شرائط دشوار زندگی به فجیع ترین وضعی جان دادند. صدها هزار نفر دیگر در کارخانه‌ها و اردوگاههای کار اجباری آلمان از پای درآمدند.
در مورد آمار کشته شدگان و تعداد آن، دهها پژوهشگر در نیم قرن اخیر به بررسی بیش از 80 هزار سند و مدرک پرداختند و مدارک همه شرکت های آلمانی را، از آنهائی که اردوگاهها را برپا می کردند، تا آنهائی که دستگاههای آدم سوزی و حمامهای گاز خفه کننده را می‌ساختند، مورد بررسی قرار دادند. بخشی از این یافته ها در کتاب «انسانها در آشوویتس» منتشر گردیده که ذکر برخی مطالب آن می‌تواند تکان دهنده باشد:
- در اردوگاه مرگ بیرکناو هر روز 440 نفر را در حمام های گاز خفه می کردند و اجساد آنها را در کوره های آدم سوزی به خاکستر مبدل می ساختند. در هر حمام گاز 5ر1 تا 6 کیلوگرم گاز سیکلون-ب وارد می کردند و در هر نوبت که 5 تا 16 دقیقه طول می کشید، بیش از صد نفر را می کشتند. این انسان کشی، روزانه بین 10 تا 12 بار تکرار می شد. یعنی، روزانه حدود 1500 نفر قربانی می شدند. اردوگاه مرگ آشویتس دارای چهار حمام گاز خفه کننده بود که توان آدمکشی را چهار برابر می کرد.
اسنادی که از آرشیو دولت آلمان بدست آمده، همراه با اسناد و آماری که توسط سازمان کل راه آهن آلمان و از ادارات دیگر و سازمان ثبت احوال و اسناد آلمان و تشکیلات دیگر بدست آمده (و شمار کمی از آنها تا کنون انتشار یافته) رقم شش میلیون را به گونه انکار ناپذیری تأئید می کند.
همچنین باید یادآور شد که یهودیان در هر کشور و شهر و روستا در اروپا، برای آنکه بتوانند مدارس و موسسات مذهبی و فرهنگی و اجتماعی خود را به خوبی اداره کنند (زیرا سرزمین و حکومتی نداشتند که این وظائف را بعهده بگیرد) دارای فهرست نسبتا کامل یهودیان هر شهر و هر نقطه بودند.
پاسخ ما به پاسخ آنها- فحوای کلام پاسخ دهنده حاکی از آن است که وی هم کشته شدن شش میلیون نفر درحمامهای گاز را قبول ندارد و پذیرفته که برخلاف ادعاهای موجود فقط سه میلیون نفر در حمامهای گاز و مابقی به شیوه های دیگر ودر مکانهای متفاوت کشته شده اند. آیا به راحتی می توان پذیرفت که سه میلیون نفر درخانه، جنگل، خندق، روستاو استادیوم به قتل رسیده باشند، خاصه آنکه دراین مورد هیچ سندی ارایه نشده باشد. پاسخ دهنده برای دفاع از نظر فاقد سند خود به 80 هزار سند بررسی شده اشاره می کند که محققین بی طرف صحت آن را قبول ندارند. به عنوان مثال، »لئون پو لیاکف» تاریخنگار یهودی فرانسوی در کتاب معروف خود پیرامون هولوکاست نوشته است: «آرشیوهای رایش سوم، شهادتها و اظهارات رهبران نازی، منشأ و گسترش برنامه های تهاجمی، عملیاتهای نظامی و مجموعه اقدامات نازیها برای ساختن جهان بر اساس خواست آنها را با آخرین جزئیات باز آفرینی می کند. تنها اقدام برای نابود سازی یهودیان با توجه به مفهوم آن، همچنین بسیاری از ابعاد اصلی آن در ابهام باقی مانده است.» وی می افزاید، تاکنون هیچ مدرکی برای برنامه نابود سازی یهودیان یافت نشده است، زیرا شاید مدرکی وجود نداشته است.
دکتر «ویلهلم» رئیس دفتر جنبی بخش چهارم اداره مرکزی رایش اعتراف نمود :درآوریل 1944 »آدولف آیشمن» که از 1938می‌شناختمش در آپارتمان من دربوداپست گفتگویی داشت...وی می دانست که از سوی متفقین به عنوان جنایتکارجنگی تلقی می شود ازاو در مورد یهودیان کشته شده پرسیدم، پاسخ داد:دراردوگاههای مختلف نابود سازی حدود 000/4000 کشته شدند و دومیلیون هم به شیوه های دیگر جان خود را از دست دادند. دادگاه نورنبرگ براساس این اعتراف و اعتراف شخصی دیگر به نام » ویسلیسنی» بدون هر گونه سندی وپرسش از این که این عدد را از کجا آورده اند رقم شش میلیون کشته یهودی را به رسمیت شناخت و این درحالی بود که درآن ایام ساختن شاهدهای دروغین از امور رایج در محاکمه نازیها بود. به عنوان مثال یک بازپرس امریکایی به نام »جوزف.کی.اچ.بایوم» یک شاهد یهودی به نام »اینشتاین» رابه دادگاه آورد تا شهادت دهد که متهم»منزل» برادر وی را به قتل رسانده است. اما زمانی که متهم خاطر نشان کرد که برادر »اینشتاین» بر روی صندلی تماشاچیان دادگاه نشسته، باز پرس خجالت زده با فریاد به شاهد خود گفت :«چطور می توانیم این خوک را اعدام کنیم درحالی که توی احمق برادرت را به دادگاه آورده ای»