دزفول مادر امید

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
ارتش رژیم بعثی عراق در دوران دفاع مقدس هرگاه در میدان رزم و در مقابل رزمندگان اسلام با ناکامی و شکست مواجه می شد،سعی می کرد با روی آوردن به جنگ شهرها با کشتن مردم توسط سلاح کشتار جمعی و شلیک موشک، شکست خود را جبران کند. ایران بابت این رویکرد ناجوانمردانه و وحشیانه بعثی ها متحمل خسارات زیادی بویژه در بخش انسانی شد و بسیاری از مردم شهرهایی که مورد تهاجم موشکی قرار می گرفتند شهید شدند و در این میان شهر قهرمان «دزفول» در صدر قرار داشت.
آلمانی ها اولین ملتی بودند که متوجه شدند از فضای بیکران آسمان می توان در جهت برنامه های نظامی استفاده کرد به همین منظور از سال 1917 کار بر روی ساخت موشک های دوربرد را آغاز کردند و تقریبا 26 سال بعد یعنی در سال 1943 در اوج جنگ جهانی دوم توانستند موشک های «وی 2» را به پرواز درآورند و به سرزمین های متعلق به متفقین شلیک کنند.
در حال حاضرکشورهایی که دارای سامانه های پرتاب ماهواره هستند و تعداد آنها کمتر از انگشتان دست است برای پرتاب هر ماهواره مبلغی مابین 20 تا 300 میلیون دلار دریافت می کنند.
ایران به عنوان یکی از کشورهایی که تعداد زیادی از شهروندان در دوره دفاع مقدس توسط شلیک موشک های دشمن بعثی به شهادت رسیدند از سال 1365 مطالعه بر روی موشک های شلیک شده از ناحیه دشمن را آغاز کرد. در ابتدای راه از شیوه معمول کپی برداری استفاده کرد و در سال 1370 یعنی پنج سالی پس از مطالعات اولیه اولین موشک دوربرد خود را آزمایش کرد. پس از گذشت دوره تسلط ایران بر ساخت موشک های دوربرد اندیشه و ذهن ناآرام و بلندپرواز ایرانی در سایه انگیزه بخشی های مداوم مقام معظم رهبری، فضا و حضور در آن را هدف بعدی خود قرار داد و تقریبا ابتدای دهه هفتاد وارد حریم مطالعاتی تسلط برفضا شد. این خیز بلند و شجاعانه برای ورود به حریم ممنوعه بود. حوزه فضا برای کشورهایی که پیشتر توان حضور در آن را پیدا کرده بودند حوزه اختصاصی تلقی می شد و برای دیگر کشورها حریم ممنوعه محسوب می گردید تا جایی که چنانچه در دانشگاه های آمریکا در سر کلاس ایرانی ها حضور داشتند و موضوع کلاس به مسایل فضایی مربوط می شد برای تشریح بحث دانشجویان ایرانی را از کلاس اخراج می کردند. اینگونه منع ها نتوانست از جولان و طیران افکار بلند و زلال فرزندان ابن سینا، ابوریحان وشیخ بهایی جلوگیری کند فرزندان خلف ایران زمین با عبور از تمامی موانع ایجاد شده پس از چند سال تلاش مطالعاتی بی امان از سه سال پیش نتیجه مطالعات خود را تبدیل به ساخت اولین ماهواره تماما ایرانی کردند و ماهواره «امید» حاصل این تلاش بی وقفه بود. ثمری که رونمایی از آن و جلوسش بر مدار زمین همگان و بویژه دانشمندان این حوزه را مات و مبهوت ساخت. اگر گفته شود تولد «امید» ان شاء الله «امیدها» را با خود به همراه دارد حرف گزافی نیست.
اگر هوش سرشار و ذهن کنجکاو ایرانی از زیر ویرانه های ناشی از پرتاب موشک صدامی ماهواره «امید» را بیرون می آورد و اجازه پایمال شدن خون شهدا را نمی دهد و اگر این چنین «دزفول قهرمان» مادر «امید» می شود، «امید » هم می تواند مادر هزاران «امیدی» باشد که در راهند.ان شاءالله