ماهواره‌های جاسوسی رژیم صهیونیستی

مهدی ترحمی
رسانه های رژیم صهیونیستی خبر دادند این رژیم به منظور پیگیری دقیق تر فعالیتهای هسته ای ایران، به زودی یک ماهواره پیشرفته دیگر را در مدار زمین قرار می دهد. این ماهواره قرار است در پاییز سال جاری با یک فروند راکت ساخت هند از یک پایگاه فضایی پرتاب گردد.
ماهواره مذکور 300 کیلوگرم وزن دارد و یکی از سبک ترین ماهواره هایی است که تاکنون به فضا پرتاب می شود.
علی رغم اینکه رژیم صهیونیستی فعالیتهای مربوط به پرتاب ماهواره های جاسوسی را دیر شروع کرده (سال 1989) اما در این زمینه پیشرفت های زیادی داشته است. این رژیم میلیونها دلار برای ساخت ماهواره های صنعتی که هزینه ساخت یکی از آنها به بیش از 52 میلیون دلار می رسد، اختصاص داده است.
ماهواره های جاسوسی در ارتفاعات پایین تری مستقر می شوند. ارتفاعی که معمولاً به هزار متری سطح زمین نمی رسد. این ماهواره‌ها متحرک بوده و نقاط مختلفی را زیر نظر دارند. کار عمده آنها عکسبرداری است. عکسها به یک ایستگاه کنترل هوایی در زمین فرستاده می شود. این ایستگاه عکسها را بررسی می کند و اطلاعات را برای مراجع ذیصلاح می فرستد.
رژیم صهیونیستی از سال 1959 برای راه اندازی پروژه های ماهواره ای خود«کمیته ملی مطالعات ماهواره ای« را تأسیس کرد تا کمیته مذکور امکان راه اندازی برنامه ماهواره ای این رژیم را بررسی کند.
این کمیته تمامی مراکز مطالعاتی رژیم صهیونیستی در زمینه فضانوردی را به منظور آغاز اجرای یک برنامه یکپارچه، تحت مدیریت واحدی درآورد.
1) ماهواره افق 1:
پرتاب ماهواره جاسوسی «افق »1 در تاریخ 19/9/1988 سرآغاز نخستین فعالیتهای عملی مربوط به برنامه فضانوردی این رژیم به شمار می آید.علی رغم پرتاب اولین ماهواره صنعتی (افق- 1 ) به فضا، این رژیم باز هم در زمینه منابع اطلاعاتی به ماهواره های صنعتی آمریکا تکیه می کرد.اگرچه ماهواره «افق1»در مأموریت خود موفق بود.اما در سال 1989 بر اثر آتش سوزی در فضا منهدم شد و به دنبال آن«صنایع تسلیحات اسراییل» خود را برای ارسال ماهواره ای دیگر با همین مأموریت آماده کرد.
2) ماهواره افق2:
در آوریل سال 1990 ماهواره «افق 2 » به فضا پرتاب شد، اما پس از گذشت 3 ماه به سرنوشت ماهواره پیشین دچار شده و در ژوئیه همان سال سقوط کرد.
در فاصله سالهای 1991 تا 1995 که جنگ دوم خلیج فارس به وقوع پیوست، ماهواره های صنعتی آمریکا در ارسال اطلاعات- پیش از شلیک موشکهای عراق به سرزمین های اشغالی- ناتوان ماندند که این امر اعتماد رژیم صهیونیستی به توانمندی راهبردهای مشترک برای مقابله با خطر را بیشتر کرد.
3) ماهواره افق3و4
برنامه های فضانوردی رژیم صهیونیستی در سال 1995 میلادی با ساخت و پرتاب ماهواره صنعتی- جاسوسی «افق 3» وارد مرحله پیشرفته ای شد که این امر توان خودکفایی این رژیم در زمینه اطلاعاتی را- که پیشتر آنها را از طریق ماهواره های جاسوسی آمریکا کسب می کرد- بالا برد.ماهواره «افق 3» در ارتفاع 600 کیلومتری می چرخید و از فضای برخی پایتختهای کشورهای عربی عبور می کرد.وزن این ماهواره 225 کیلوگرم و مجهز به تمامی سیستمهای حرکتی که با نور خورشید کار می کرد، بود. در این ماهواره همچنین سیستمهای شنود الکترونیکی پیشرفته وجود داشت. این ماهواره، اطلاعات دریافتی خود را هر روز 6 بار به پایگاه زمینی ارسال می کرد.علاوه بر امکانات بالای این ماهواره که تمامی تحرکات ادوات نظامی، موشکی، بی سیم و ارتباطات را کنترل و مکالمات تلفنی را ضبط می کرد، مسئولان صنایع تسلیحاتی رژیم صهیونیستی طی اظهارات غلوآمیزی مدعی شدند که این ماهواره همچنین مجهز به سیستمی است که می تواند شماره پلاک خودروهای بغداد را بخواند.تل آویو در سال 1998 در پرتاب موشک« افق 4» ناکام ماند و علل این ناکامی اعلام نشد. این امر موجب شد تا مسئولان صنایع تسلیحاتی رژیم صهیونیستی برای تمدید مدت مأموریت ماهواره «افق 3» تلاش کنند. کارشناسان اسراییل موفق شدند که مأموریت این ماهواره را از سال 1998 به مدت 3 سال دیگر یعنی تا پایان سال 2001 تمدید کنند و سرانجام ذخیره سوختی آن (گاز) تمام شد و سیستمهایش از کار افتاد.
4) ماهواره افق5:
در سال 2001 تا زمان پرتاب ماهواره جاسوسی « افق 5» (2005) سرویسهای اطلاعات نظامی رژیم صهیونیستی از ماهواره صنعتی ویژه ای موسوم به ایروس استفاده می کردند.تل آویو با ارسال ماهواره «افق 5» مجموعه ماهواره های پنجگانه افق را تکمیل کرد.این ماهواره یک تحول بی سابقه در صنایع نظامی این رژیم به شمار می رود، زیرا با توجه به توانمندیهای بالای جاسوسی که این ماهواره دارد، می توان آن را سرآغاز نسل جدیدی از ماهواره های جاسوسی دانست. این ماهواره در ارتفاع 270 کیلومتری حرکت می کند و این امکان را دارد تا ارتفاع 600 کیلومتری هم صعود کند.
این ماهواره مساحت گسترده ای از کشورهای عربی و خاورمیانه را تحت پوشش قرار می دهد و شامل شمال آفریقا، ایران، افغانستان، پاکستان، شمال ترکیه و سودان می شود. تصاویری که این ماهواره دریافت می کند به قیمت بالایی به کشورهای هند و ترکیه فروخته می شود. رژیم صهیونیستی این کشورها را همکیش و دوست خود قلمداد می کند و این فعالیت، منبع درآمد عظیمی برای رژیم صهیونیستی به شمار می آید.
5) ماهواره افق 6:
ماهواره افق 6 درسال 2004 به فضا پرتاب شد که مدت کوتاهی پس از پرتاب در چند صد کیلومتری بندر اشدود رژیم صهیونیستی در آبهای دریای مدیترانه سقوط کرده و علت آن نقص فنی در موشک حامل ماهواره عنوان شد. خسارت مالی ناشی از سقوط ماهواره افق 6 بیش از پنجاه میلیون دلار برآورد شده است. پرتاب ماهواره افق 6 و سقوط آن همزمان با سفر سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه به سرزمین های اشغالی فلسطین صورت گرفت.
6) ماهواره افق7:
ماهواره تجسسی افق 7 در تاریخ 24/3/1368در مدار قرار گرفت.هدف این ماهواره نیز جاسوسی درباره برنامه های هسته ای ایران است.
7) ماهواره اروس A
ماهواره مذکور ماهواره شناسایی منابع زمینی است که اولین سیستم تصویربرداری از مجموع ماهواره های اکتشافی غیرنظامی محسوب می شد.این ماهواره نیز پس از سپری شدن دوره ماموریتش منهدم شد.
8) ماهواره اروس B
پرتاب این ماهواره در یکی از مراکز فضایی روسیه انجام پذیرفت. این ماهواره جدید رژیم صهیونیستی 350 کیلوگرم وزن دارد و در هر 90 دقیقه یک بار به دور زمین می گردد. ماموریت این ماهواره تهیه اطلاعات امنیتی به ویژه در مورد برنامه هسته ای ایران است. این ماهواره تحولات برنامه هسته ای ایران را در روی زمین به ویژه در مورد ساخت تأسیسات غنی سازی اورانیوم و ساخت تونل ها در زیرزمین پیگیری می کند.
نتیجه گیری:
1- اخبار منتشر شده پیرامون توانمندیهای ماهواره های جاسوسی رژیم صهیونیستی دارای بار اغراق آمیزی است که با مشاهده بی خبری این رژیم از فعالیتهای حزب الله پیش ازجنگ 33روزه می توان به آن پی برد.
2-ممکن است در پاره ای از مواردنیز برخی از قابلیت های ماهواره به دروغ مطرح شوند. برای مثال پیش از ساخت ماهواره تکاستار درباره ناتوانی ماهواره های جاسوسی این رژیم جهت عکسبرداری درشب یا هوای ابری سخن بسیار بود. شاید طرح چنین نقائصی منجر به هوشیاری حزب الله لبنان در استتار برنامه هایش شده باشد. شاید هم نگرانی از تکرار چنین تجاربی موجب تبلیغات دروغین پیرامون قابلیتهای ممتاز برای ماهواره اخیر رژیم صهیونیستی شده باشد.
3- نکته بسیار مهمتر به مسئله مشارکت دولت هند با رژیم صهیونیستی دراقدامی بر خلاف منافع و امنیت ملی کشورمان باز می گردد.اقدامی که نه تنها برخلاف سوابق مطلوب روابط فیما بین بوده بلکه در تعارض با منافع ملی کشورمان قرار دارد.