جنگ ‌تحمیلی یک پروژه بین‌المللی استکباری بود

تقوا برترین محصول و نتیجه ماه مبارک رمضان
همه برادران و خواهران نمازگزار و عزیز را و خودم را توصیه می کنم به رعایت تقوای الهی، که برترین محصول و نتیجه این ماه مبارک است. ماه مبارک رمضان با همه برکاتش و همه زیبائی های معنوی اش، بار دیگر فرا رسید. از قبل از شروع ماه مبارک، پیامبر معظم اسلام مردم را آماده می فرمود برای ورود در این عرصه خطیر و والا و پربرکت؛ «قد اقبل الیکم شهر الله بالبرکه و الرحمه ». در خطبه روز جمعه آخر ماه شعبان، بنا به روایتی اینطور فرمود: خبر داد، توجه داد به مردم که ماه رمضان فرا رسید. اگر بخواهیم در یک جمله ماه رمضان را تعریف کنیم، باید عرض کنیم ماه فرصتها. فرصتهای فراوانی در این ماه در برابر من و شماست. اگر از این فرصتها بتوانیم درست استفاده کنیم، یک ذخیره عظیم و بسیار ارزشمندی در اختیار ما خواهد بود.
در همین خطبه ای که اشاره شد، رسول مکرم فرمودند که «شهر دعیتم فیه الی ضیافه الله»؛ این یک ماهی است که شما در این ماه دعوت شده اید به میهمانی الهی. خود این جمله در خور تدبر و تأمل است؛ دعوت به میهمانی الهی. اجبار نکردند که همه افراد از این میهمانی استفاده کنند؛ نه، فریضه قرار داده اند؛ اما تحت اختیار خود ماست که از این میهمانی استفاده بکنیم یا نکنیم. بعضی هستند که در این میهمانی عظیم اصلاً فرصت این را پیدا نمی کنند که به این دعوتنامه توجه کنند. غفلت آنها، فرورفتگی آنها در کار مادیت و دنیای مادی به قدری است که آمدن و رفتن ماه رمضان را نمی فهمند. مثل همین که کسی را برای یک میهمانی بسیار با شکوه و پرخیر و برکتی دعوت کنند و او فرصت نکند؛ غفلت کند از اینکه کارت دعوت را حتی نگاه کند. اینها که دستشان بکلی خالی می ماند. بعضی می فهمند این میهمانی هست، اما به این میهمانی نمی روند. کسانی که خدای متعال به آنها لطف نکرده است و توفیق نداده که با اینکه عذری ندارند، روزه را نمی گیرند یا از تلاوت قرآن یا از دعاهای ماه رمضان محروم می مانند، آنها همین افراد هستند. کسانی هستند که وارد این میهمانی نمی شوند، نمی آیند به این میهمانی؛ حساب اینها روشن است. جمع کثیری از مردم مسلمان - امثال ما - وارد این میهمانی می شویم، اما بهره ما از این میهمانی به یک اندازه نیست؛ بعضی ها بیشترین بهره را از این فرصت می برند.
ریاضتی که در میهمانی این ماه وجود دارد - که ریاضت روزه و گرسنگی کشیدن است - شاید بزرگترین دستاورد این ضیافت الهی است. برکاتی که روزه برای انسان دارد، به قدری این برکات از لحاظ معنوی و ایجاد نورانیت در دل انسان زیاد است که شاید بشود گفت بزرگترین برکات این ماه همین روزه است. روزه را بعضی می گیرند؛ پس اینها وارد ضیافت شده اند و بهره‌ای از این ضیافت را هم گرفته‌اند.
جنگ تحمیلی یک پروژه بین المللی استکباری
جنگی که در سال 1359 علیه جمهوری اسلامی شروع شد، اگرچه از طرف صدام بدبخت و روسیاه بود، اما پشت سر این قضیه یک پروژه بین المللی استکباری بود برای زمین زدن نهضت اسلامی و انقلاب اسلامی. تحلیلگران غربی تحلیل کردند و فهمیدند و درست هم فهمیدند که این انقلاب فقط این نیست که یک رژیم دست نشانده را در ایران از بین برده است و این کشور عظیم و پربرکت را از سیطره استکبار خارج کرده؛ بلکه این حرکت الهام بخش خواهد شد، دنیای اسلام را تکان خواهد داد، ملتها را به فکر خواهد انداخت. همین هم شد: فلسطین به فکر افتاد، کشورهای شمال آفریقا به فکر افتادند، در تمام دنیای اسلام حرکت و جنب و جوش هویت یابی اسلامی شروع شد که تا امروز هم همچنان روبه توسعه و گسترش است. چون فهمیدند که اینجا کانون الهام بخش دنیای اسلام خواهد شد، گفتند جمهوری اسلامی را باید ما به هر کیفیتی هست، از بین ببریم.
لذا با اینکه منطقه، منطقه خطیری است، منطقه نفت است و غربی ها خیلی به مسئله نفت و خلیج فارس اهمیت می دهند و امنیت اینجا برایشان حیاتی است، لیکن درعین حال وارد میدان شدند، صدام را تقویت کردند، بلکه او را تشجیع کردند که این جنگ را شروع کند؛ او هم چون آدم نادان کله شق قدرت طلب خامی بود، خیال می کرد که حالا می آید دو سه روزه یا چند هفته ای مسئله را تمام می کند و باقدرت برمی گردد سر جای خود. لذا وارد این جنگ شدند و هشت سال تمام ایران اسلامی فشارهای همه جانبه ای را که از سوی همه قدرتهای بزرگ دنیا بر ایران از کانال جنگ وارد شد، تحمل کرد؛ این خیلی مهم است. شوروی سابق از این کانال به ایران فشار آورد، آمریکا فشار آورد، پیمان ناتو - اروپائی ها - فشار آوردند، مرتجعین منطقه با انواع و اقسام طرق از این کانال علیه جمهوری اسلامی فشار آوردند. یکی از این فشارها هر انقلابی را، هر دولتی را به زانو درمی آورد و از پا می انداخت؛ اما مجموع این فشارها نه فقط جمهوری اسلامی را از پا درنیاورد، بلکه ملت ایران را قوی تر و آگاه تر، و عزم و اراده آنها را راسخ تر کرد و جمهوری اسلامی را روزبه روز به سمت قوت اسلامی و الهی پیشتر برد. ایستادگی در میدان دفاع، چنین اثری را به وجود آورد.
شکست پروژه استکباری سرکوب انقلاب
حالا حرف اصلی ای که من می خواهم در جملات کوتاهی امروز عرض کنم، این است که سرکوب انقلاب و شکست انقلاب - که یک پروژه استکباری بود - در این منطقه شکست خورده است و بعکس، مهاجمین به انقلاب، حتی در حجم دولت حجیم و قدرتمندی مثل آمریکا ، روزبه روز به شکست نزدیکتر می شوند. امروز ما نشانه ها و علائم واضح شکست را در سیاستهای آمریکا یی در منطقه مشاهده می کنیم. اینها برای ملت ما و برای جوانان ما و برای تحلیلگران ما سرفصل های مهمی است که باید روی آن واقعاً تدبر کنند. یعنی بحث عظیم مواجهه نیروهای مردمی متکی به معنویت با نیروهای مادی متکی به زور و تهدید، یک بحث بسیار مهم و جدیدی است که باید در مباحث علوم اجتماعی و روان شناسی ملتها و روان شناسی اجتماعی مورد توجه قرار بگیرد؛ این کاملاً مغفول عنه است. ملتی مثل ملت ما که نه بمب اتم دارد، نه از لحاظ علمی به او فرصت داده شده که در طول صد سال همپای پیشروان قافله علمی حرکت کند و مواقع زیادی عقب مانده، هم از لحاظ ثروتها به پای آن کشورهای ثروتمند نمی رسد، اما در عین حال این کشور و این ملت توانسته است توطئه های مجموعه کشورهای قدرتمند برخوردار از سلاح و تکنولوژی و ثروت مادی و رسانه ای را در مهمترین میدانها به عقب نشینی وادار کند و شکست بدهد. این علتش چیست؟ این در خور تأمل و تدقیق است. این را باید دانشمندان علوم سیاسی و علوم اجتماعی تحلیل کنند؛ ببینند نقش این معنویتها چگونه خود را نشان می دهد، که امروز در ایران نشان داده. لذا نگاه به این صحنه، نگاه عبرت آموز و درس آموزی است. صحنه، صحنه شکست قدرت استکباری آمریکاست. نمی خواهیم ادعای واهی بکنیم؛ نه، اینها چیزهای واضحی است و خودشان هم می گویند.
11 سپتامبر بهانه ای برای مطامع آمریکا یی ها در خاورمیانه
آمریکا یی ها قضیه 20 شهریور، یعنی همان 11 سپتامبر چهار پنج سال قبل را بهانه ای قرار دادند برای اینکه مطامع خودشان را در خاورمیانه پیش ببرند. هدف اصلی آنها هم این بود که بتوانند خاورمیانه ای درست کنند بر محور منافع اسرائیل؛ به تعبیری که آن روز ما می کردیم، خاورمیانه ای با پایتختی اسرائیل؛ اینطور چیزی مورد نظرشان بود. اشغال عراق و حمله به عراق، جزئی از نقشه های این پروژه بود. عراق یکی از ثروتمندترین کشورهای این منطقه و کشورهای عربی است؛ کشوری که امروز متأسفانه مردمش اینطور در فقر و حالت دردآوری زندگی می کنند. آمریکا ئی ها می خواستند این کشور را در مشت بگیرند - صدام کافی نبود، غیر قابل محاسبه بود - دولتی را در آنجا سر کار بیاورند که هم ظاهر مردمی داشته باشد، هم توی مشت آنها باشد. این یکی از قدمهای مهم ایجاد خاورمیانه جدید بود که باید بر محور منافع اسرائیل به وجود بیاید. آن وقت چنین خاورمیانه‌ای می‌تواند ایران اسلامی را در محاصره قرار بدهد.
اطمینان به محاکمه بوشدر دادگاه بین المللی
من اعتقاد راسخ دارم که روزی خواهد آمد که همین رئیس جمهور کنونی آمریکا و مسئولین آمریکا یی در یک دادگاه عادلانه بین المللی به خاطر فجایعی که در عراق به وجود آورده اند، گریبانشان گرفته شود و محاکمه شوند. آمریکا یی ها باید جواب بدهند چرا از اشغال عراق دست برنمی دارند؛ باید جواب بدهند که چرا عراق را اینطور امواج ناامنی و طوفانهای ناامنی و تروریستی فراگرفته. تروریسم را آمریکا یی ها آوردند به عراق تحمیل کردند. باید جواب بدهند که در این کشور ثروتمند چرا پنجاه درصد مردم امروز بیکارند؛ چرا از خدمات عمومی در این کشور اثری نیست. مردم مشکل برق دارند، مشکل سوخت دارند، مشکل آب سالم و آب آشامیدنی دارند، مدارسشان ویران شده، دانشگاه هایشان ویران شده، مدرسه ای ساخته نشده، بیمارستانهایشان از حی}ز انتفاع خارج شده. مردم نیازمند به بیمارستانند؛ کدام بیمارستان را آمریکا ئی ها ساختند؟ کدام بیمارستان را تجهیز کردند؟ کدام دانشگاه را ساختند یا تعمیر کردند؟ کدام جاده را درست کردند؟ کدام خط لوله را کشیدند؟ کدام آب آشامیدنی را وصل کردند؟ اینها جواب لازم دارد؛ اینها را بایستی آمریکا یی ها جواب بدهند؛ نمی توانند شانه خالی کنند. حالا امروز یک چهار صباح با بی اعتنایی با این قضایا برخورد کنند، اما همیشه اینطور نخواهد ماند؛ گریبان اینها را می گیرند؛ مثل اینکه گریبان خیلی ها گرفته شد. قدرتمندانی که گریبانشان گرفته شد، کم نیستند.