آمریکا مانع اصلی توافق در لبنان

هادی مجیدی
طی هفته گذشته سعد حریری به عنوان نماینده 14 مارس، پس از دیدار با مقامات فرانسوی به لبنان وارد شد و سه دیدار فشرده با نبیه بری و دو ملاقات با سراسقف مارونی بطرک صفیر به عمل آورده تا بر اساس طرح بری توافق بر روی رئیس جمهور جدید صورت گیرد.
با اینکه موعد 24 سپتامبر برای جلسه پارلمان از سوی نبیه بری جهت انتخاب رئیس توافقی اعلام شده بود، رایزنی‌های جاری امکان این اجماع را فراهم نکرد و جلسه به نصاب دو سوم نرسید.
دیدارهای مکرر سعد حریری و بری که ناظران ارزیابی ایجابی محتاطانه ای از آن دارند و ملاقات وی با صفیر که بر روی شاخص ها و برنامه های رئیس جمهور جدید بحث شده، نتوانسته به نتیجه اولیه ای دست یابد. گروه های معارضه برای رئیس جمهور جدید شاخص های پایگاه مسیحی گسترده، عدم مخالفت با مقاومت و توازن در مناسبات خارجی و با سوریه را مورد تاکید قرار داده اند، تا نمادی از استقلال لبنان باشد. جبهه 14 مارس در صورتی که تقسیم کار نکرده باشند، دو چهره از خود بروز داده اند. جناح اول شامل جعجع و جنبلاط منطبق بر اهداف آمریکایی بر کاندیدای 14 مارس اصرار دارند و صرفا توافق بر برنامه های حکومت جدید را ملاک رایزنی می دانند و جناح دوم که شامل جمیل و سعد حریری است به مواضع اروپایی نزدیک است و حداقل از مواضع افراطی پرهیز کرده است. اروپا و فرانسوی ها که منافع مسیحیان را محور دیپلماسی خود قرار داده اند، به یک رئیس جمهور میانه رو هم قانع هستند.
جعجع و جنبلاط تاکید کرده اند که یکی از دو نفر کاندیدای این جبهه یعنی نسیب لحود و یا پطرس حرب باید رئیس جمهور شوند و جبهه 8 مارس و حزب اله میشل عون را شایسته تصدی ریاست جمهوری می دانند.
با اینکه تمامی ارکان سیاسی بر ضرورت اجماع و توافق و نصاب دوسوم در انتخابات و پرهیز از تکروی تاکید می کنند، دیدار سفیر آمریکا با سعد حریری در روز جمعه و دیدار بوش و سعد حریری در 5 شنبه آینده، تمامی خوشبینی ها را برای توافق متوقف کرده است.
دیوید ولش اعلام کرده که رئیس جمهور لبنان نباید با طرح آمریکا در لبنان و منطقه مخالف باشد و به حزب اله نیز نزدیک نباشد. این بدان معناست که بجز تکروی در انتخابات رئیس جمهور جدید، رویکردهای وی نیز باید آمریکایی باشد که مانع اصلی در انتخابات جدید بوده و موجب استمرار و گسترش بحران در لبنان خواهد شد.
با اینکه عربستان خود را میانجی دو جبهه و حامی لبنان معرفی می کند ولی با حمایت از نسیب لحود که باجناق ملک عبداله و از پیمانکاران فعال در عربستان است، عملا به دنبال دست گذاشتن بر روی دو رکن اصلی ریاست جمهوری و نخست وزیری در لبنان است تا هماهنگ با آمریکا، جایگزین سوریه در لبنان شود.
این رویکرد مشترک آمریکایی و سعودی در عمل و حداکثر به یک رئیس جمهور جناحی و حداقل پایگاه اجتماعی مسیحی منتهی می شود که منافع مارونی ها را با طرح های شکست خورده آمریکایی- سعودی گره خواهد زد و به همین دلیل نمی توان انتظار داشت تا 23 نوامبر که موعد نشست بعدی پارلمان لبنان است، همگرایی لازم برای توافق حاصل شود.
رفتار گروه های 14 مارس بیشتر برای فرسایش زمان است تا در آخرین فرصت های انتخاباتی جبهه 8 مارس را مانع شکل گیری توافق معرفی کرده و پدیده دو حکومت را در لبنان موجب شود.
همانگونه که آمریکا در عراق مانع همگرایی طوایف است و بر تقسیم طایفه ای و مذهبی تاکید دارد، الگوی مشابهی نیز از سوی آمریکا برای لبنان تدارک شده تا با عدم توافق، بحران را استمرار بخشد.