احمدی‌نژاد در لانه خصم

مترجم : فرزان شهیدی
سومین سفر محمود احمدی نژاد رییس جمهور ایران به ایالات متحده از ویژگی ها وحساسیت های خاصی برخوردار بود ودستاوردهای تازه ای برای جمهوری اسلامی ایران به بار آورد. حداقل دستاورد این سفر آن بود که بهانه های مربوط به جنگ آمریکا علیه ایران را تا حد زیادی کاهش داد. احمدی نژاد در سخنان خود به امکان آشتی تاریخی ایران وآمریکا اشاره کرد واین در حالی است که تا پیش از این در تهران و واشنگتن نوای طبل جنگ به گوش می رسید.
رسانه های آمریکایی همچنان به پوشش بازتاب های سفر احمدی نژاد مشغولند وخصوصا به سخنرانی او در دانشگاه کلمبیا اهتمام زیادی نشان می دهند. کلیه شبکه های آمریکایی این مراسم را به طور زنده وکامل پخش کردند. احمدی نژاد در دانشگاه کلمبیا با اهانت تند رییس دانشگاه وتظاهرات اعتراض آمیز علیه او در خیابان های اطراف مواجه شد. لی بولینگر رییس دانشگاه در نطق خود از احمدی نژاد به عنوان یک دیکتاتور سنگدل وپست یاد کرد که یک اهانت نابخشودنی از زبان یک شخصیت برجسته آکادمیک محسوب می شود، آن هم در کشوری که مدعی تمدن وحقوق بشر است!
شعارهای لابی صهیونیزم در خیابان، علیه احمدی نژاد هم دست کمی از اهانت های رییس دانشگاه کلمبیا نداشت. مخالفان ایران با شعارهایی چون «هیتلر ایران را متوقف کنید» و «به جهنم برو..» وغیره از احمدی نژاد استقبال کردند.
اما واکنش احمدی نژاد کاملا منطقی ومتین وتوام با خونسردی کامل بود. وی از ضرورت اکرام مهمان ونیز آزادی اندیشه مخاطبان سخن گفت. شاید هدف میزبان آن بوده که رییس جمهور ایران را برآشفته ساخته و وی را از سخنرانی بازدارد، اما پاسخ مناسب احمدی نژاد این نقشه را خنثی کرد.
وی در پاسخ به نابودی اسراییل پیشنهاد رسمی جمهوری اسلامی ایران را مبنی بر برگزاری همه پرسی عمومی در فلسطین مطرح کرد که برخی تحلیلگران این موضعگیری را به منزله عقب نشینی احمدی نژاد از مواضع قبلی وی می دانند. احمدی نژاد در باره هولوکاست گفت: من این حادثه را انکار نمی کنم اما سوال من آن است که چرا ملت فلسطین باید تاوان این جنایت را بپردازد؟
همچنین احمدی نژاد از آمادگی ایران برای مذاکره با آمریکا سخن گفت وآن گونه که روزنامه های اسراییلی نوشتند، احمدی نژاد موفق شد نوک پیکان حمله خود را تنها متوجه اسراییل سازد وچنین نشان دهد که ایران با جهان وحتی ایالات متحده آمریکا مشکل ریشه ای ندارد. این ادبیات بنا به اعتقاد بسیاری از ناظران یک ادبیات موفق بود چون نشان داد بر خلاف خواست اسراییل، ایران منزوی نیست بلکه این رژیم صهیونیستی است که باید منزوی گردد.
البته احمدی نژاد همچنان بر مواضع اصولی کشور خود به ویژه در مقوله حق مشروع هسته ای پافشاری کرد هر چند لحن او نسبت به گذشته تا حدی آرامتر شده بود. این در حالی بود که بسیاری از ناظران انتظار داشتند سخنان تندی از زبان احمدی نژاد بشنوند وخاطره سخنرانی های امثال خروشچف و کاسترو و چاوز در صحن سازمان ملل تکرار شود، اما احمدی نژاد ترجیح داد از حربه منطق نرم ودر عین حال قاطعانه بهره گیرد.
قطعا رویکرد عمومی آمریکا به ویژه در سطح مسئولان، نسبت به ایران و رییس جمهور آن که وی را شخصیتی تندرو می خوانند تغییری نخواهد کرد، اما یکی دیگر از دستاوردهای این سفر آن است که احمدی نژاد بار دیگر از تریبون سازمان ملل وخاک دشمن خود یعنی ایالات متحده آمریکا برای بیان مواضع وسیاست های کشورش به خوبی بهره برداری کرد وافکار عمومی را با بیانات قاطع خود تحت تاثیر قرار داد. از این روست که برخی رسانه ها تعبیر«پا گذاردن به لانه شیر» را برای سفر احمدی نژاد به آمریکا به کار برده اند.