از زبان دیگران

دکتر یدالله جوانی
داشتن عزت ملی و قرارگرفتن در موقعیت برتر و ممتاز در محیط های منطقه ای و بین المللی، یک خواست و تقاضای عمومی ایرانیان است. این تقاضای عمومی در واقع یکی از آرمانهای انقلاب اسلامی بوده که حضرت امام خمینی (ره) و پس از آن، خلف صالح ایشان حضرت آیت الله العظمی خامنه ای (مدظله العالی) ، با تمام توان در پی تحقق آن می باشند. در نقطه مقابل دشمنان ملت مسلمان و انقلابی ایران، همواره تلاش کرده اند با توطئه ها، شیطنت ها و کارشکنی ها همراه با اعمال فشارهای سیاسی- اقتصادی، جمهوری اسلامی ایران را در داخل دچار مشکل و در صحنه جهانی منزوی نمایند.
هر چند بسیاری از گروهها و جریان های سیاسی با خواست عمومی مبنی بر کسب عزت ملی و موقعیت برتر جهانی همراه بودند، لکن در مورد چگونگی تحقق این ایده دیدگاهها و نگرش های متفاوتی داشته و دارند. در مواردی این نگرش ها ریشه در افکار و اندیشه ها و گرایش های این جریانها دارند. به عنوان مثال ملی گراهای غرب گرا و لیبرال از همان روزهای اول پس از پیروزی انقلاب اسلامی، حل مشکلات کشور و کسب موقعیت بین المللی برای ایران را در گرو همراهی و همسویی با غرب و به ویژه آمریکا می دانستند. این گروهها به شدت با شعارهای ضد آمریکایی و ضد استکباری مخالف بوده و ایستادگی در برابر غرب را عامل افزایش مشکلات داخلی و انزوای بین المللی ایران اعلام کرده و برهمین اساس با سیاستهای نظام به ویژه در بعد سیاست خارجی مخالف بودند. بعد از جنگ این نگرش به برخی از نیروهای با سابقه انقلابی نیز سرایت کرد و در نهایت در دوره موسوم به اصلاحات، برخی از دوم خردادی ها، سیاست سازش با غرب و عدول از سیاست های ضداستکباری و حمایت از مستضعفان و نهضتهای اسلامی را خواستار شده و در دوره حاکمیت خود در همین راستا تلاش های فراوانی را به عمل آوردند.
مهمترین استدلال این جریان، همان استدلال لیبرال های غرب گرا چون نهضت آزادی بود که پیگیری سیاستهای ضد استکباری را سبب افزایش مشکلات داخلی و انزوای ایران در صحنه بین المللی می دانستند. این دیدگاه براین باور است که معادلات حاکم برمناسبات جهانی به گونه ای است که ایران نمی تواند خارج از این مناسبات منافع خود را دنبال نماید. آمریکا در تنظیم این مناسبات نقش برتر را دارد و ایستادگی در برابر این قدرت خسارت بار خواهد بود. طی سالیان اخیر شاهد موضعگیریهای گوناگونی از سوی برخی از گروههای دوم خردادی بودیم که با به چالش کشاندن سیاستهای نظام، راهکار تامین منافع ملی و دورکردن تهدیدات از امنیت ملی را، تجدید نظر در سیاستها دانسته و خواستار آن بودند. نامه سرگشاده نیمی از نمایندگان دوم خردادی مجلس ششم به رهبر معظم انقلاب اسلامی و هشدار آنان نسبت به خطرات علیه امنیت ملی در سال 1381 نمونه برجسته ای از این قبیل مواضع و اقدامات است.
اما در برابر این دیدگاه منفعلانه و مرعوبانه، دیدگاه نیروهای اصیل انقلاب اسلامی و پیروان واقعی حضرت امام و رهبری قرار دارد که براین باور بوده و هستند که با تکیه بر قدرت ملی و اتکال به حضرت حق، می توان برقدرت های مادی و شیطانی غلبه کرد و آرمان های انقلاب اسلامی را تحقق بخشید. سیاستهای نظام ریشه در همین دیدگاه دارد که معتقد است آمریکا فرو ریختنی است و می توان در برابر زورگویی ها و زیاده خواهی های نظام سلطه بامحوریت آمریکا، انگلیس و صهیونیزم بین الملل ایستاد. رخدادهای چند سال اخیر در منطقه خاورمیانه و درخصوص مسایل هسته ای ایران، به خوبی نشان داد که کدامیک از این دو دیدگاه صحیح، منطقی و دارای استحکام بوده است. اکنون ایران اسلامی به اعتراف دیگران و حتی دشمنان، تبدیل به یک قدرت برتر منطقه ای و یک قدرت موثر جهانی و بین‌المللی شده است. طی دو سال گذشته برخی از چهره های سرشناس آمریکا و اروپا مانند مادلین آلبرایت، برژینسکی، کسینجر و خاویر سولانا نسبت به توانایی ها و موقعیت برتر جمهوری اسلامی ایران در خاورمیانه اعترافات صریحی را داشتند. سفر پوتین رئیس جمهور روسیه به ایران و مسایلی که در اطراف این سفر مطرح گردید، گویای یک واقعیت است. این واقعیت، توانایی‌ها، قدرت و موقعیت ممتاز و اثرگذار جمهوری اسلامی ایران در منطقه و جهان است.
کشورهای غربی، تلاش زیادی به عمل آوردند تا سفر پوتین به ایران انجام نگیرد. رسانه های غربی به صورت گسترده و هماهنگ براساس یک سناریوی از قبل طراحی شده، از برنامه گروههای تروریستی جهت ترور پوتین در تهران خبر دادند. اما برغم همه این تلاش‌ها این سفر انجام گرفت. سفری که خود پوتین پس از بازگشت به مسکو از آن به عنوان یک سفر تاریخی یاد کرد. پوتین در تهران با صراحت از ایران به عنوان یک قدرت جهانی و موثر در مسایل بین الملل یاد کرد و پس از بازگشت به کشورش در کنفراس خبری اعلام داشت، منافع ملت روسیه در گرو یک ایران قدرتمند و موثر در صحنه جهانی نهفته است. این موضع روسها در کوتاه مدت برای آنان فشارهایی را از ناحیه غرب به دنبال خواهد داشت، لکن آنها به این جمع بندی رسیده اند که کشور ایران از ظرفیتها و قابلیت های بالایی برای ایستادگی در براب غرب برخوردار است و در نهایت در جدال با غرب موفقیت از آن ایران خواهد بود. برهمین اساس است که روسها منافع خود را به صورت راهبردی، به یک ایران مستقل و مقتدر گره زدند. پوتین در دیدار با مقام معظم رهبری از گسترش روابط روسیه با ایران به صورت جدی و نامحدود در عرصه های مختلف سخن گفت و برگسترش روابط همه جانبه تاکید کرد. با این حال جای بسی تامل است که با کسب چنین موقعیت عزتمند در پرتو سیاست مقاومت و پایداری در برابر استکبار جهانی، چگونه برخی از جریان های داخلی تلاش دارند، اینگونه القاء کنند که ایران به دلیل برخی از سیاستها در مسیر منزوی شدن قدم برمی دارد!