تروریسم و سلطه‌گرى (بخش دوم)

 در حقیقت اقدامات تروریستی و ادعای مبارزه با تروریسم دو روی یک سکه هستند که هدف واحدی را دنبال می کنند و آن ایجاد زمینه های لازم برای سلطه قدرتمندان جهانی است. نگاهی گذرا به حوادث تاریخی این واقعیت را نشان می دهد که معتقدین به ادیان الهی، به ویژه پیروان اسلام بزرگترین قربانیان تروریسم در طول تاریخ بوده اند. براساس شواهد غیرقابل انکار تاریخی قتل غیرانسانی هابیل به وسیله قابیل، به آتش افکندن حضرت ابراهیم (ع) توسط طغیان گران علیه بشریت، به شهادت رسیدن اسوه انسانیت مولای متقیان حضرت علی (ع) به دست خبیث ترین دشمن بشریت، مسموم نمودن و به شهادت رساندن امام رئوف حضرت رضا (ع) و ... تنها نمونه هایی از مظاهر و نمادهای اعمال جنایتکارانه متجاوزان به حقوق انسان ها در تاریخ گذشته است. قربانی شدن هزاران انسان بی گناه و مظلوم توسط متجاوزان به حریم انسانیت در سه دهه اخیر و به خصوص پس از پیروزی انقلاب اسلامی ، از جمله مواردی است که چهره زشت تروریسم را به روشنی برای آزادگان جهان و به ویژه ملت ایران برملا می کند.
واقعیت این است که پدیده تروریسم، امروزه حقوق و آزادی های افراد بشر را نادیده گرفته، مناسبات دولت ها و جوامع را در معرض خطر قرار داده، بر سیاست خارجی دولت ها و تعامل شرکت های تجاری تاثیرگذاشته، منابع گسترده ای از سرمایه هایی که باید صرف رفاه و بهبود زندگی بشر شود را در سطح جهانی به گروگان گرفته، زندگی روزمره بسیاری از انسان ها را تحت تاثیر خود قرار داده ... و در نهایت به عنوان ابزاری برای تحقق خواسته های نامشروع و غیرانسانی مراکز قدرت جهانی و سلطه گرانی که خود اسیر اندیشه های تروریستی بوده و بزرگترین طراحان و مجریان اقدامات تروریستی هستند، تبدیل شده است.
با وجود آثار و پی آمدهای زیان بار ناشی از تروریسم برای بشریت، امروزه جهانیان شاهد نگرش ها و رفتارهایی از سوی مراکز قدرت جهانی به ویژه دولتمردان آمریکایی نسبت به این پدیده برخلاف ادعاهای آن ها نسبت به ضرورت مبارزه و کنترل تروریسم هستند که زمینه را برای اشاعه و تقویت اقدامات تروریستی در اقصی نقاط جهان و به ویژه در منطقه استراتژیک خاورمیانه و کشورهای اسلامی فراهم نموده است، براین اساس واکاوی این موضوع از لحاظ مفهومی، نگرش ها، کانون ها، انگیزه ها، سازوکارها، تاثیرات و ... می‌تواند ابعاد دیگری از ظلم و ستم قدرت های حاکم جهانی را به بشریت و به ویژه مسلمان ها افشا نماید.
به دلیل این که واژه تروریسم در قالب یک معنای جامع و مانع قرار نگرفته است و هر مجموعه نظریه پرداز و هردستگاه حاکمه ای به این مقوله از دید و منظر خاص خود به آن می نگرد لذا زمینه استفاده ابزاری از آن برای سلطه گران جهانی که خود مانع اصلی برای شکل گیری تعریف واقعی تروریسم هستند، فراهم نموده است براین اساس ارائه تعاریفی از تروریسم، شرایط را برای طرح مباحث مرتبط با این واژه آماده می کند.
واژه ترور از ریشه لاتین ترس (Ters) به معنای ترساندن، ترس و وحشت است. تروریسم (Terrorism) در فرهنگ لغات فرهنگستان علوم فرانسه «نظام یا رژیم وحشت» معنا شده است. دانشنامه بریتانیکا تروریسم را «کاربرد سیستماتیک ارعاب یا خشونت پیش بینی ناپذیر برضد حکومت ها، مردمان یا افراد برای دستیابی به هدف سیاسی» معنا کرده است. وزارت دفاع آمریکا در سال 1990 تروریسم را «کاربرد غیرقانونی یا تهدید به کاربرد زور یا خشونت برضد افراد یا اموال برای مجبور یا مرعوب ساختن حکومت ها یا جوامع که اغلب به قصد دستیابی به اهداف سیاسی، مذهبی یا ایدئولوژیک صورت می گیرد» تعریف کرده است.